Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
I CZ 25/06 AI generated

Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to filing with the wrong court despite prior correction notice.

Case Number I CZ 25/06
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal against the District Court's rejection of an appeal. The appellant argued violations of civil procedure and constitutional rights but failed to file the cassation with the Supreme Court, instead directing it to the District Court. The court ruled that filing with the wrong instance renders the appeal inadmissible under civil procedure law, regardless of the appellant's subsequent correction of the address.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3941 § 2 k.p.c.; Art. 370 w zw. z art. 373, art. 39821 i art. 3941 § 3 k.p.c.: A cassation appeal filed with the wrong court is inadmissible and subject to rejection, as it does not constitute a formal defect removable under Art. 130 k.p.c.

Keywords

AI generated
cassation appeal wrong court inadmissible appeal civil procedure supreme court jurisdiction

Cited Legislation

AI generated
Art. 3941 § 2 k.p.c.
Zgodnie z art. 3941 § 2 k.p.c., w sprawach, w których przysługuje skarga kasacyjna, zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie, z wyjątkami określonymi w tym przepisie.
Art. 370 w zw. z art. 373 k.p.c.
Z powyższych względów, na podstawie art. 370 w zw.
Art. 39821 k.p.c.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
39821 i art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.
Art. 130 k.p.c.
Analizowane uchybienie nie jest bowiem brakiem formalnym i nie podlega usunięciu na podstawie art. 130 k.p.c. Z powyższych względów, na podstawie art.
art. 369 k.p.c
skarżący zarzucił naruszenie art. 369 k.p.c., art.
art. 5 k.c
art. 78 Konstytucji
77 § 2 i art. 78 Konstytucji, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
art. 3941 § 2 k.p.c
Zgodnie z art. 3941 § 2 k.p.c., w sprawach, w których przysługuje skarga kasacyjna, zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie, z wyjątkami określonymi w tym przepisie.
art. 130 k.p.c
Analizowane uchybienie nie jest bowiem brakiem formalnym i nie podlega usunięciu na podstawie art. 130 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
postanowienia z 17.7.2002 r., V CZ 66/02, niepubl.
postanowienia z 17.7.2002 r., V CZ 66/02, niepubl.; z 3.3.2005 r., II CZ 2/05, niepubl.; z 6.11.2003 r., II CZ 98/03, niepubl.).
postanowienia z 3.3.2005 r., II CZ 2/05, niepubl.
postanowienia z 6.11.2003 r., II CZ 98/03, niepubl.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CZ 25/06 POSTANOWIENIE Dnia 30 maja 2006 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca) SSN Gerard Bieniek w sprawie z wniosku A. K. przy uczestnictwie L. K. i in. , o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 maja 2006 r., zażalenia uczestnika postępowania L. K. na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 16 grudnia 2005 r., odrzuca zażalenie. Uzasadnienie 2 Postanowieniem z dnia 16 grudnia 2005 r.

Sąd Okręgowy w W. odrzucił apelację uczestnika postępowania L. K. od postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 20 sierpnia 2002 r. W zażaleniu z dnia 6 stycznia 2006 r. skarżący zarzucił naruszenie art. 369 k.p.c., art. 5 k.c. oraz art. 77 § 2 i art. 78 Konstytucji, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Zażalenie sporządzone przez adwokata skierowane zostało do Sądu Apelacyjnego. W dniu 28 lutego 2006 r. pełnomocnikowi skarżącego doręczono wezwanie do usunięcia braków formalnych zażalenia, m.in. przez prawidłowe oznaczenie sądu, do którego jest skierowane.

W dniu 2 marca 2006 r. skarżący wniósł do Sądu Okręgowego w W. zażalenie adresowane do Sądu Najwyższego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 3941 § 2 k.p.c., w sprawach, w których przysługuje skarga kasacyjna, zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie, z wyjątkami określonymi w tym przepisie. Nie ulega zatem wątpliwości, że sądem właściwym do rozpoznania zażalenia na zaskarżonego postanowienie Sądu Okręgowego w W. o odrzuceniu apelacji jest Sąd Najwyższy. Z ustalonego orzecznictwa Sądu Najwyższego wynika, że zażalenie wniesione do niewłaściwego sądu jest niedopuszczalnym środkiem zaskarżenia i podlega odrzuceniu (por. postanowienia z 17.7.2002 r., V CZ 66/02, niepubl.; z 3.3.2005 r., II CZ 2/05, niepubl.; z 6.11.2003 r., II CZ 98/03, niepubl.).

Oceny tej nie zmienia okoliczność, że Sąd Okręgowy wezwał skarżącego do prawidłowego oznaczenia sądu, do którego zażalenie jest skierowane, a skarżący uczynił zadość temu wezwaniu. Analizowane uchybienie nie jest bowiem brakiem formalnym i nie podlega usunięciu na podstawie art. 130 k.p.c. Z powyższych względów, na podstawie art. 370 w zw. z art. 373, art. 39821 i art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.