Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to cite specific violated material law articles.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the appellants' cassation appeal against the appellate court's decision. The appellants argued for a compensation claim based on a misinterpretation of material law but failed to cite specific articles or explain the violation. The court ruled that such structural defects render the appeal inadmissible under the Civil Procedure Code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3984 § 1 k.p.c.; Art. 3986 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if it fails to specify the violated material or procedural provisions and the nature of the violation.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III CSK 163/06 POSTANOWIENIE Dnia 11 maja 2006 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Jacek Gudowski w sprawie z powództwa M. K. i Z. K. przeciwko Gminie K. i Towarzystwu Sportowemu "W." w K. przy interwencji ubocznej M. A. i G. B. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 maja 2006 r., na skutek skargi kasacyjnej powodów błędnie nazwanej "kasacją" od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 21 grudnia 2005 r., odrzuca skargę kasacyjną. 2 Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 21 grudnia 2005 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację powodów […] od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 21 grudnia 2005 r. Od wyroku Sądu Apelacyjnego powodowie wnieśli skargę kasacyjną.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3984 § 1 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać szczegółowo wskazane elementy; braki w tym zakresie, mające charakter konstrukcyjny, nie podlegają naprawie na podstawie art. 130 k.p.c., w związku z czym skarga kasacyjna dotknięta takimi brakami podlega odrzuceniu a limine (por. np. uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 30 kwietnia 1938 r., C III 319/37, Zb. Urz. 1938, poz. 303 oraz postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 4 lutego 2000 r., II CZ 178/99, OSNC 2000, nr 7-8, poz. 147, z dnia 16 października 1997 r., II CKN 404/97, OSNC 1998, nr 4, poz. 59, z dnia 21 marca 2000 r., II CKN 711/00, OSNC 2000, nr 7-8, poz. 151, z dnia 21 lipca 2005 r., V CSK 15/05, niepubl. albo z dnia 26 października 2005 r., III CSK 23/05, niepubl.).
Skarga kasacyjna wniesiona przez powodów nie zawiera – wbrew wyraźnemu wymaganiu określonemu w art. 3984 § 1 pkt 2 – przytoczenia podstaw kasacyjnych. W tym zakresie Sąd Najwyższy wielokrotnie wyjaśniał, że omawiane wymaganie jest spełnione tylko wtedy, gdy strona wskaże zarzuty naruszenia przepisów z zakresu prawa materialnego lub procesowego, określając, które przepisy – oznaczone numerem artykułu (paragrafu, ustępu) ustawy – zostały naruszone, na czym to naruszenie polegało oraz jaki mogło mieć wpływ na wynik sprawy (por. np. postanowienie z dnia 11 marca 1997 r., III CKN 13/97, OSNC 1997, nr 8, poz. 114).
Tymczasem w skardze powodów sformułowano jedynie zarzut „naruszenia prawa materialnego przez błędną jego wykładnię poprzez błędne przyjęcie, że powodom jako osobom najbliższym nie przysługuje roszczenie o zadośćuczynienie”, bez odwołania się do konkretnych przepisów i wskazania na 3 czym domniemane „naruszenie prawa materialnego” polegało. Poza tym skarga kasacyjna powodów nie zawiera także wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania, co – w kontekście art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. – stanowi oczywisty brak konstrukcyjny (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2005 r., III CZ 61/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 75).
Z tych względów skarga kasacyjna – jako niedopuszczalna – została odrzucona (art. 3986 § 2 k.p.c.). db