Appeal dismissed; court upheld disciplinary warning for employee's failure to submit statistical report on time.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court dismissed the employee's appeal against a disciplinary warning for failing to submit a statistical report within the required deadline. The lower court found the employee negligent by changing the report's status without informing his superior, thereby causing a delay in submission. The court upheld the decision, noting the employee had been heard prior to the penalty and failed to explain his actions during the appeal.
Legislator headnote
AI generatedArt. 108 k.p.; Art. 109 § 2 k.p.; Art. 385 k.p.c.: A disciplinary warning is justified when an employee unilaterally alters the status of a report, causing a failure to meet submission deadlines, provided the employee was heard before the penalty was imposed.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 lutego 2013 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu VII Wydział Pracy w składzie następującym: Przewodniczący SSA w SO Krystyna Dereń-Szydłowska S ę d z i o w i e: SSO Wacława Macińska (ref.) SSO Ryszard Kozłowski Protokolant : Małgorzata Miodońska po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2013 r. we Wrocławiu - na rozprawie sprawy z powództwa K. L. przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej (...) z siedzibą we W. o uchylenie kary porządkowej nagany na skutek apelacji powoda K. L. od wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 26 października 2012 r. sygn. akt IVP 177/12 I. oddala apelację, II. zasądza od powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 60 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu odwoławczym.
UZASADNIENIE
Powód K. L. domagał się uchylenia kary nagany udzielonej mu przez stronę pozwaną Spółdzielnię Mieszkaniową (...) we W. w dniu 13 stycznia 2012r. oraz zasądzenia od pozwanej na rzecz powoda poniesionych kosztów postępowania. Wyrokiem z dnia 26 października 2012r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia Śródmieścia Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oddalił powództwo i zasądził od powoda na rzecz strony pozwanej 60 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego. W oparciu o zebrany materiał dowodowy Sąd Rejonowy ustalił, że do obowiązków powoda ostatnio zatrudnionego na stanowisku specjalisty d/s członkowskich i organizacyjnych należało m.in. prowadzenie sprawozdawczości statystycznej.
Powód zobowiązany był do sporządzenia i przekazania w terminie do 10 stycznia 2012r. sprawozdania GUS Z-05 które zostało przekazane do GUS w dniu 3 stycznia 2012r. i nie było dobrze sporządzone. Powód otrzymał od GUS informacje jak należy postępować w programie GUS-u oraz że nie ma żadnych konsekwencji w przypadku pomyłki. Wchodząc do programu po 3 stycznia 2012r. powód nie zauważył że nastąpi zmiana statusu sprawozdania Z-05 z „zatwierdzone” na „wypełnianie”, o czym nie poinformował przełożonego. GUS emailem z dnia 11.01.2012r. poinformował stronę pozwaną, że nie wywiązała się z obowiązku przekazania w terminie tj. do 10 stycznia 2012r. sprawozdania Z-05 za IV kwartał 2011r.
Strona pozwana, po uprzednim wysłuchaniu powoda w dniu 13 stycznia 2012r. zgodnie z art. 109 § 2 kp nałożyła na powoda karę porządkową nagany – nie wywiązanie się z obowiązku przekazania w terminie do 10 stycznia 2012r. sprawozdania GUS Z-05 poprzez zmianę w dniu 4.01.2012r. statusu sprawozdania GUS Z-05 z „zatwierdzone” na „wypełniane”. Sprawozdanie zostało w dniu 3 stycznia 2012r. zatwierdzone przez Prezesa Zarządu (...) (...). Strona pozwana nie uwzględniła sprzeciwu powoda z dnia 18 stycznia 2012r. – odrzucając sprzeciw pismem z dnia 26 stycznia 2012r.
W oparciu o powyższe ustalenia Sąd Rejonowy uznał, że udzielenie powodowi kary nagany było merytorycznie uzasadnione i dokonane zostało z wymogami formalnymi przewidzianymi w art. 109 kp, po uprzednim wysłuchaniu powoda w dniu 13 stycznia 2012r. przed nałożeniem kary porządkowej – co uzasadniało oddalenie powództwa. W apelacji od powyższego wyroku powód zarzucił naruszenie art. 233 kpc poprzez błędne przyjęcie, że pozwany przeprowadził z powodem rozmowę wyjaśniającą przed wręczeniem pisma o zastosowaniu kary porządkowej nagany, jak również naruszenie art. 233 kpc przez przekroczenie zasady granic swobodnej oceny dowodów.
Wskazując na powyższe podstawy apelacyjne powód domagał się zmiany zaskarżonego wyroku i uchylenia kary porządkowej nagany ewentualnie uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Strona pozwana wniosła o oddalenie apelacji powoda jako nieuzasadnionej podnosząc, że nie nastąpiło naruszenie procedury poprzedzającej nałożenie kary a jej zastosowanie było merytorycznie uzasadnione. Ponadto wniosła o zasądzenie od powoda na rzecz strony pozwanej kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa prawnego w/g norm przepisanych.
Sąd Okręgowy zważył: Apelacja powoda nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu Okręgowego Sąd Rejonowy przeprowadził stosowne postępowanie dowodowe, poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne znajdujące potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym, które ocenił zgodnie z obowiązującymi zasadami, wskazał dowody na których się oparł, a nadto wyjaśnił podstawy prawne z przytoczeniem przepisów prawa. Ustalenia faktyczne przeprowadzone przez Sąd I instancji nie tylko korespondują ze zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym ale także nie przekraczają granic swobodnej oceny dowodów, zgodnie z art. 233 kpc.
Ustalenia te oraz ich prawną ocenę Sąd Okręgowy w całości podziela i przyjmuje za własne. Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut apelacyjny powoda dotyczący naruszenia art. 233 kpc przez błędne przyjęcie przez Sąd I instancji że przeprowadzono z powodem rozmowę wyjaśniającą przed zastosowaniem kary porządkowej. Jak trafnie podniósł to Sąd Rejonowy w motywach swojego uzasadnienia pracodawca w nałożonej na powoda karze porządkowej z dnia 13 stycznia 2012r. (k.
5) powołując się na art. 108 § 1 kp i wysłuchaniu wyjaśnień powoda złożonych w dniu 13.01.2012r. zgodnie z art. 109 § 2 kp nałożył karę porządkową – karę nagany. Nałożona kara dotyczyła nie wywiązania się z obowiązku przekazania w terminie do 10.01.2012r. sprawozdania GUS Z-05 poprzez zmianę w dniu 4.01.2012r. statusu sprawozdania Z-05 z „zatwierdzone” na „wypełniane” które 3.01.2012r. zostało zatwierdzone przez Prezesa Zarządu SM (...), a samowolna zmiana statusu sprawozdania oraz nie poinformowanie o tym fakcie przełożonego stanowiło ciężkie naruszenie obowiązków pracowniczych Nałożona na powoda kara nagany także w ocenie Sądu Okręgowego była merytorycznie uzasadniona.
W ocenie Sądu Okręgowego nie budzi wątpliwości fakt, że z powodem przeprowadzono rozmowę wyjaśniającą i powodowi znane były okoliczności wymierzenia kary nagany przed jej zastosowaniem. Jak pozwana podkreśla, powód zarówno w korespondencji mailowej oraz udzielonych ustnie wyjaśnień, nie tylko nie potrafił wytłumaczyć swojego postępowania lecz także nie przyznał się do zmiany statusu. W sprzeciwie od nałożonej kary upomnienia z dnia 18 stycznia 2012r. (k.
4) powód nie tylko nie zakwestionował braku wysłuchania ale wprost przeciwnie w pkt 8 podał „powyższe wyjaśnienia przedstawiłem w rozmowie w dniu 13 stycznia 2012 roku, które jednak Pan nie uwzględnił wymierzając mi karę”. Ponadto w piśmie procesowym powoda z dnia 2.04.2012r. (k.
25) powód pisze że „już przed rozmową wyjaśniającą pozwany miał przygotowane pismo o zastosowaniu kary, a rozmowa miała spełniać jedynie wymogi formalne udzielenia kary nagany (art. 109 § 2 kp)”. Strona pozwana także w emeilu z dnia 11 stycznia 2012r. (k.
27) skierowanym do powoda zwraca się o pisemne wyjaśnienia w dniu 12.01.2012r. przyczyn nie wywiązywania się z obowiązku sprawozdawczego GUS. W świetle powyższych okoliczności jak również w oparciu o zeznania strony pozwanej M. H. Sąd Rejonowy zasadnie przyjął, że powód był wysłuchany przed zastosowaniem kary nagany. Z zeznań M. H. wynika, że powód był poproszony na rozmowę celem wyjaśnienia, przy czym był przy tym obecny członek zarządu L. S.. Powód początkowo nie przyznał się w ogóle, że cokolwiek zrobił, mówił, że nawet nie dotykał komputera, dopiero później przyznał że zmienił status sprawozdania, co jest niedpuszczalne gdyż zmiana statusu powoduje wycofanie sprawozdania z GUS-u.
Pozwany, jak wynika z całokształtu zebranego materiału dowodowego umożliwił powodowi złożenie wyjaśnień przed nałożeniem kary zgodnie z art. 109 § 2 kp. Samowolna zmiana statusu sprawozdania do GUS do którego zobowiązany był powód w ramach obowiązków pracowniczych, która to zmiana spowodował niezrealizowanie obowiązku sprawozdawczego w terminie uzasadniała jak trafnie uznał to Sąd Rejonowy zastosowanie kary nagany w oparciu o art. 108 kp. W świetle powyższych wywodów apelacja jako nieuzasadniona stanowiąca w istocie polemikę z ustaleniami i rozstrzygnięciem Sądu I instancji podlegała oddaleniu na mocy art. 385 kpc.
Orzeczenie o kosztach oparto o art. 98 § 1 kpc zgodnie z którym strona przegrywająca sprawę zobowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Wysokość kosztów zastępstwa procesowego należącego stronie pozwanej, jako stronie wygrywającej proces Sąd ustalił na podstawie § 11 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu. (Dz.
U. Nr 163 poz. 1349 z późn. zm.).