Legislator Case Law & Legislation
SNO 54/05 AI generated

Appeal dismissed due to failure to file within the strict seven-day statutory deadline. The court ruled the appeal inadmissible because it was submitted after the deadline expired. The decision emphasizes the mandatory nature of time limits for appeals against disciplinary rulings. The court rejected the prosecutor's substantive arguments regarding the judges' conduct. The appeal was formally accepted but dismissed on procedural grounds. The ruling upholds the strict adherence to procedural timelines in judicial discipline cases.

Case Number SNO 54/05
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the Prosecutor's appeal against the Disciplinary Court's refusal to allow criminal prosecution of two judges. The prosecutor argued factual errors and violations of criminal law, but the court found the appeal inadmissible because it was filed after the mandatory seven-day deadline. Since the appeal was submitted past the statutory limit, the court ruled it must be left without consideration regardless of the merits.

Legislator headnote

AI generated

Art. 429 § 1 k.p.k.; Art. 80 § 3 ustawy o ustroju sądów powszechnych: An appeal against a decision refusing permission to initiate criminal proceedings is inadmissible if filed after the strict seven-day deadline expires from the date of service.

Keywords

AI generated
procedural deadline judicial discipline inadmissible appeal service of decision criminal prosecution statutory time limit Supreme Court

Cited Legislation

AI generated
Art. 429 § 1 k.p.k.
2 Jednym z warunków skutecznego wniesienia zażalenia, zgodnie z art. 429 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 80 § 3 ustawy o ustroju sądów powszechnych
Art. 430 § 1 k.p.k.
W tej sytuacji, środek odwoławczy przyjęty mimo nie zachowania terminu zawitego, zgodnie z art. 430 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 128 ustawy o ustroju sądów powszechnych
z art. 128 u.s.p., należało pozostawić bez rozpoznania.
Art. 231 § 1 k.k.
Y., zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych przyjęty za podstawę orzeczenia i mający wpływ na jego treść oraz obrazę prawa materialnego art. 231 § 1 k.k.
art. 231 § 1 k.k
Y., zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych przyjęty za podstawę orzeczenia i mający wpływ na jego treść oraz obrazę prawa materialnego art. 231 § 1 k.k.
art. 429 § 1 k.p.k
2 Jednym z warunków skutecznego wniesienia zażalenia, zgodnie z art. 429 § 1 k.p.k.
art. 430 § 1 k.p.k
W tej sytuacji, środek odwoławczy przyjęty mimo nie zachowania terminu zawitego, zgodnie z art. 430 § 1 k.p.k.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

POSTANOWIENIE Z DNIA 13 PAŹDZIERNIKA 2005 R. SNO 54/05 Przewodniczący: sędzia SN Jadwiga Żywolewska-Ławniczak (sprawozdawca). Sędziowie SN: Iwona Koper, Zbigniew Kwaśniewski. Sąd Najwyższy  Sąd Dyscyplinarny na posiedzeniu w sprawie sędziego Sądu Rejonowego po rozpoznaniu w dniu 13 października 2005 r. zażalenia wniesionego przez Prokuratora Okręgowego na uchwałę Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego z dnia 1 lipca 2005 r., sygn. akt (...) w przedmiocie odmowy zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej, sędziego Sądu Rejonowego p o s t a n o w i ł : zażalenie Prokuratora Okręgowego pozostawić bez rozpoznania; kosztami postępowania odwoławczego obciążyć Skarb Państwa.

U z a s a d n i e n i e Uchwałą z dnia 1 lipca 2005 r., Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny nie uwzględnił wniosku Prokuratora Okręgowego i odmówił zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej dwóch sędziów Sądu Rejonowego X. Y. i W. Z. Prokurator Okręgowy wniósł zażalenie od tej uchwały, w części dotyczącej sędziego X. Y., zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych przyjęty za podstawę orzeczenia i mający wpływ na jego treść oraz obrazę prawa materialnego art. 231 § 1 k.k. W oparciu o te zarzuty wniósł o uchylenie uchwały w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu – Sądowi Dyscyplinarnemu.

Zarządzeniem z dnia 18 sierpnia 2005 r., Prezes Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego przyjął to zażalenie jako odpowiadające warunkom formalnym i przesłał je wraz z aktami Sądowi Najwyższemu  Sądowi Dyscyplinarnemu do merytorycznego rozpoznania.

Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny zważył, co następuje:

W sprawie niniejszej zaszła konieczność poprzedzenia merytorycznego rozpoznania przedstawionego przez sąd pierwszej instancji środka odwoławczego  kontrolą trafności wymienionego wyżej zarządzenia  stwierdzającego spełnienie warunków formalnych. 2 Jednym z warunków skutecznego wniesienia zażalenia, zgodnie z art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art.128 ustawy o ustroju sądów powszechnych, jest zachowanie zawitego terminu. Artykuł 80 § 3 powołanej wyżej ustawy przewiduje siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia od uchwały odmawiającej zezwolenia na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej, którego bieg rozpoczyna się od doręczenia tejże uchwały organowi lub osobie, które wniosły o zezwolenie.

W sprawie niniejszej odpis uchwały z dnia 1 lipca 2005 r. został doręczony Prokuratorowi Okręgowemu w dniu 15 lipca 2005 r. (k. 96), zatem termin do wniesienia zażalenia upływał w dniu 22 lipca 2005 r. Tymczasem zażalenie Prokuratora Okręgowego nadane zostało w Urzędzie Pocztowym K. 12 w dniu 26 lipca 2005 r., a więc po upływie terminu zawitego. W tej sytuacji, środek odwoławczy przyjęty mimo nie zachowania terminu zawitego, zgodnie z art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 128 u.s.p., należało pozostawić bez rozpoznania. Rozważywszy powyższe Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny orzekł jak na wstępie.