Disciplinary court upheld a judge's censure for causing severe procedural delays and violating evidence rules.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court Disciplinary Chamber upheld the lower court's decision to impose a censure on a judge. The judge was found guilty of causing severe procedural delays in five cases and violating evidence concentration rules in two others. The court determined that the censure was appropriate given the gravity of the misconduct described in the eight-page lower court opinion.
Legislator headnote
AI generatedArt. 107 § 1, 109 § 1 pkt 2 u.s.p.; Art. 424 § 1 k.p.k.: A disciplinary censure is the appropriate penalty for a judge who causes severe procedural delays and violates evidence rules, as it is the only sanction lighter than a fine and fits the severity of the misconduct.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
WYROK Z DNIA 17 MAJA 2005 R. SNO 20/05 Przewodniczący: sędzia SN Marian Buliński (sprawozdawca). Sędziowie SN: Maria Grzelka, Henryk Pietrzkowski. Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny na rozprawie z udziałem Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego sędziego Sądu Okręgowego oraz protokolanta po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2005 r. sprawy sędziego Sądu Rejonowego w związku z odwołaniem obwinionego od wyroku Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego z dnia 18 stycznia 2005 r., sygn. akt: (...) u t r z y m a ł w m o c y zaskarżony w y r o k.
U z a s a d n i e n i e Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny wyrokiem z dnia 18 stycznia 2005 r., sygn. akt (...) uznał sędziego Sądu Rejonowego za winnego tego, że prowadząc z naruszeniem zasad koncentracji materiału dowodowego i ciągłości rozprawy postępowanie w sprawach o sygn. akt: II K 8/03, II K 1103/03, II K 2/03, II K 10/03, II K 9/03 Sądu Rejonowego doprowadził do wystąpienia rażącej przewlekłości w wyżej wymienionych sprawach, a nadto sporządzając pisemne motywy wyroków w sprawach II K 2/03 i II K 10/03 Sądu Rejonowego dopuścił się rażącej obrazy przepisów prawa – art. 424 § 1 k.p.k. i za to na podstawie art. 107 § 1 i 109 § 1 pkt 2 u.s.p. wymierzył mu karę nagany.
Odwołanie od tego wyroku złożył obwiniony i nie negując swojej winy w doprowadzeniu do przewlekłości postępowania w omawianych sprawach uważał wymierzoną karę jako zbyt surową i dlatego wniósł o zmianę wyroku i wymierzenie mu kary upomnienia. Na rozprawie przed Sądem Najwyższym – Sądem Dyscyplinarnym obwiniony poparł swoje odwołanie, a Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego wniósł o utrzymanie w mocy zaskarżonego wyroku. W tej sytuacji
Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny zważył, co następuje:
Odwołanie obwinionego nie jest zasadne. Karą łagodniejszą od wymierzonej obwinionemu może być jedynie kara upomnienia, która jednocześnie jest najłagodniejszą karą wymierzaną w postępowaniu dyscyplinarnym. W przedmiotowej sprawie obwiniony nie zasługuje na najłagodniejszą karę dyscyplinarną. Przypisane mu przewinienie służbowe polegało na 2 spowodowaniu rażącej przewlekłości postępowania sądowego w pięciu sprawach i rażącego naruszenia art. 424 § 1 k.p.k. w dwóch sprawach. Opis bezczynności i czynności obwinionego doprowadzających do przewlekłości w tych pięciu sprawach zajął osiem stron wyroku Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego z dnia 18 stycznia 2005 r. Dlatego też wymierzoną obwinionemu karę dyscyplinarną nagany należy uznać jako odpowiednią i wobec tego zaskarżony wyrok należało utrzymać w mocy. Dlatego też Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.