Court allows early pension by recognizing 15 years of special conditions work via witness testimony.
Legislator summary
AI generatedThe court granted the applicant's appeal, ordering the Social Insurance Institution to pay an early pension starting October 1, 2012. The applicant failed to provide official certificates for specific employment periods, but the Social Insurance Institution had previously acknowledged five years of work in special conditions. The court ruled that witness testimony could validate these periods because the applicant could not produce certificates, applying general civil procedure rules rather than strict social security evidentiary limits.
Legislator headnote
AI generatedDz.U. z 1983 r., Nr. 10, poz. 49; Kodeks postępowania cywilnego: Witness testimony may establish periods of work in special conditions when the insured cannot provide official certificates, as evidentiary restrictions apply only to administrative bodies.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt VU 1932/12
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 marca 2013 roku Sąd Okręgowy – V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy w składzie: Przewodniczący: SSO Krzysztof Główczyński Protokolant: Magdalena Pańków po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2013 roku w Legnicy sprawy z wniosku S. W. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. o emeryturę na skutek odwołania S. W. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z dnia 6 listopada 2012 roku znak (...) zmienia decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z dnia 6 listopada 2012 roku, znak (...) w ten sposób, że przyznaje wnioskodawcy S. W. prawo emerytury od dnia 01 października 2012 roku. Sygn. akt V U 1932/12
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 06 listopada 2012 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. odmówił wnioskodawcy S. W. prawa do wcześniejszej emerytury z tytułu pracy w warunkach szczególnych. W uzasadnieniu organ rentowy wskazał, że ubezpieczony nie udowodnił wymaganych 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Organ rentowy nie uznał wnioskodawcy za pracę w warunkach szczególnych okresu zatrudnienia w (...) od 20 czerwca 1972 do 31 maja 1978 r. ponieważ w świadectwie wykonywania pracy w szczególnych warunkach z dnia 18 kwietnia 2002 r. wymienione stanowisko pracy jest niezgodne z powołanym wykazem, działem, pozycją i punktem zarządzenia Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych z dnia 01 sierpnia 1983 r.
Ponadto ze świadectwa pracy z 04 czerwca 2002 r. wynika, iż w wymienionym okresie wnioskodawca wykonywał prace spawacza. W odwołaniu od powyższej decyzji S. W. wniósł o jej uchylenie i przyznanie emerytury od dnia złożenia wniosku. W uzasadnieniu wnioskodawca przedstawił przebieg swojej pracy zawodowej: - 04.09.1969 r. do 17.04.1972 r. – spawacz gazowy (...) w M., - 20.06.1972 r. do 31.05.1978 r. – spawacz (...) w R., - 09.04.1979 r. do 31.05.1984 r. – spawacz, dekarz SM (...) w P., - 12.06.1984 r. do 14.04.2005 r. – wg świadectwa pracy (...) w P..
W odpowiedzi na powyższe odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. wniósł o jego oddalenie uzasadniając swoje stanowisko jak w zaskarżonej decyzji. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W decyzji odmownej z dnia 03 grudnia 2012 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. uznał za udowodnione 5 lat, 11 miesięcy i 11 dni okresu zatrudnienia w (...) od 20 czerwca 1972 do 31 maja 1978 r. Jednocześnie nie uznał za wykonywaną w szczególnych warunkach pracy, w okresach: - 04.09.1969 r. do 17.04.1972 r. w Przedsiębiorstwie (...) w M., - 09.04.1979 r. do 31.05.1984 r. w Spółdzielni (...) w P., - 12.06.1984 r. do 31 grudnia 1998 r. w (...) w P. ponieważ z przedłożonych zaświadczeń oraz świadectw pracy nie wynika, aby wykonywana przez wnioskodawcę praca była pracą w szczególnych warunkach, wykonywaną stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. (niesporne) W okresie od 12 maja 1970 r. do 17 kwietnia 1973 r. wnioskodawca wykonywał w Przedsiębiorstwie (...) w M. stale i w pełnym wymiarze czasu prace przy spawaniu gazowym. dowód: w tomie I akt rentowych, k. 5, zaświadczenie z 14 sierpnia 1984 r., w aktach osobowych: - świadectwo pracy z dnia 19 kwietnia 1973 r., - karta obiegowa zwolnienia spawacza acetylenowego, - świadectwo ukończenia kursu podstawowego spawania gazowego z 12.05.1970 r., - odpis książki spawacza z dnia 20 maja 1970 r..
W okresie od 09 kwietnia 1979 r. do 31 marca 1982 r. S. W.wykonywał w Spółdzielni (...) w P.stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, prace spawacza, zaś w okresie od 01 kwietnia 1982 r. do 31 maja 1984 r. wykonywał prace dekarza – spawacza. dowód: zeznania świadków: - Z. S., - C. K., w tomie I akt rentowych: świadectwo pracy, k. 9, w aktach osobowych: - zaświadczenie o przeszkoleniu w dniu 09 kwietnia 1979 r. z zakresu bhp w związku z zatrudnieniem na stanowisku spawacza, - karta obiegowa dot. stanowiska spawacza, - wniosek o przyjęcie do pracy w charakterze spawacza, - angaże, - umowa o pracę z 09 kwietnia 1990 r. w przedmiocie powierzenia obowiązków spawacza, - wniosek z dnia 08 kwietnia 1980 r., - umowa o pracę z dnia 23 kwietnia 1979 r., - karta stanowiska pracy (zakres czynności) na stanowisku monter centralnego ogrzewania (spawacz gazowy).
W (...)S.A. Oddział Zakłady (...) w K.wnioskodawca wykonywał prace w szczególnych warunkach, w okresie od 02 lutego 1988 r. do 30 września 1995 r., kiedy wykonywał prace przy spawaniu gazowym na powierzchni. dowód: zeznania świadków: - R. D., - J. K., w tomie I akt rentowych: zaświadczenie z dnia 25 marca 2005 r., akta osobowe. S. W. urodził się (...)r. i na dzień 01.01.1999 r. niespornie wykazał 29 lat i 14 dni okresów składkowych i nieskładkowych, 5 lat, 11 miesięcy i 11 dni okresów wykonywania pracy w szczególnych warunkach, nie przystąpił do OFE i nie pozostaje w stosunku pracy. dowód: akta ubezpieczeniowe wnioskodawcy.
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie zasługiwało na uwzględnienie albowiem ustalenie zaskarżonej decyzji wskazujące na brak wymaganych do najmniej 15 lat wykonywania pracy w szczególnych warunkach nie jest uzasadnione. Zgodnie z treścią przepisu art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32 wskazanej ustawy, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 65 lat - dla mężczyzn oraz okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27 tj. 25 lat dla mężczyzn.
Emerytura, o której mowa, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa oraz rozwiązania stosunku pracy- w przypadku ubezpieczonego będącego pracownikiem. Zgodnie zaś z treścią przepisu art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - ubezpieczonym urodzonym przed 1 stycznia 1949 r., będącym pracownikami, o których mowa w ust. 2-3, zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony w art. 27 pkt 1.
Wiek emerytalny, o którym mowa we wskazanym artykule, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie których osobom zatrudnionym w szczególnych warunkach przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych, tj. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Zgodnie z § 4 tego rozporządzenia pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki: osiągnął wiek emerytalny wynoszący 60 lat dla mężczyzn oraz ma wymagany okres zatrudnienia 25 lat, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.
Przy czym, zgodnie z § 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy. Okresy pracy, o których mowa powyżej, stwierdza zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia, lub w świadectwie pracy.
Zgodnie z § 22 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07 lutego 1983 r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno – rentowe i zasad wypłaty tych świadczeń (Dz. U. z 1983 r., Nr. 10, poz.
49) okresy zatrudnienia mogą być udowodnione zeznaniami świadków, gdy zainteresowany wykaże, że nie może przedstawić zaświadczenia zakładu pracy. Przewidziane w § 22 powołanego rozporządzenia ograniczenia dowodowe dotyczą wyłącznie postępowania przed organami rentowymi. W postępowaniu przed sądami pracy i ubezpieczeń społecznych, wnioskodawca może udowadniać okoliczności mające wpływ na prawo do świadczeń lub ich wysokość wszelkimi środkami dowodowymi, przewidzianymi w kodeksie postępowania cywilnego (por. wyrok SN z dnia 02.02.1996 r., II URN 3/95, OSNAP 1996/16/239).
W sprawie bezspornym był fakt iż na dzień 01.01.1999 r. wnioskodawca wykazał wymagane 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych, ukończył 60 lat, nie był członkiem OFE i nie pozostawał w zatrudnieniu. Sporną kwestią wymagają ustalenia Sądu było natomiast to, czy wnioskodawca posiadał nadto 15 lat pracy w szczególnych warunkach; według ustaleń zaskarżonej decyzji wnioskodawca udokumentował 5 lat, 11 miesięcy i 11 dni okresów wykonywania pracy w takich warunkach. Zdaniem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, ubezpieczony nie spełnił warunków wskazanych w treści przepisu art. 32 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ponieważ nie udokumentował 15 lat pracy w szczególnych warunkach.
Z przyczyn wskazanych w zaskarżonej decyzji organ rentowy nie uznał wskazanych w niej okresów pracy jako wykonywanych w szczególnych warunkach. Na wstępie należy wskazać, że nazwa zajmowanego przez wnioskodawcę stanowiska pracy nie ma znaczenia w świetle przepisów cytowanego rozporządzenia Rady Ministrów z 07 lutego 1983 r. W rozporządzeniu tym jest bowiem mowa o wykonywaniu prac w szczególnych warunkach, a nie o zatrudnieniu na stanowiskach zaliczanych do szczególnych. W wykazie A stanowiącym załącznik do tego rozporządzenia zawarto wykaz prac w szczególnych warunkach i w poszczególnych działach oraz pozycjach określono rodzaj prac, a nie nazwy stanowisk.
Z tego względu należało przede wszystkim rozważyć, jakiego rodzaju prace wnioskodawca wykonywał w spornych okresach. W okresach od 12 maja 1970 r. do 17 kwietnia 1972 r., od 09 kwietnia 1979 r. do 31 marca 1982 r. i od 02 lutego 1988 r. do 30 września 1995 r. S. W. stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wymienione w wykazie A, Dział XIV, poz. 12, stanowiącym załącznik do wymienionego wyżej rozporządzenia. Z kolei w okresie od 01 kwietnia 1982 r. do 31 maja 1984 r., w sezonie wiosenno-letnim wnioskodawca wykonywał prace dekarza, wymienione w Dziale V, poz. 9 załącznika do rozporządzenia z 08 lutego 1983 r.
Fakt ten wynika bowiem nie tylko z przedłożonych do akt rentowych zaświadczeń i świadectw ale także przede wszystkim ze znajdujących się w aktach osobowych S. W. świadectw pracy, kart obiegowych, świadectwa ukończenia kursu podstawowego spawania gazowego i odpisu książki spawacza, licznych angaży i pozostałych dowodów zatrudnienia. Mając na uwadze przedstawione okoliczności, Sąd uwzględnił uzasadnione odwołanie i na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c. zmieniając zaskarżoną decyzję, orzekł co do istoty sprawy.