Supreme Court allows retrial when appellate court ignores Constitutional Tribunal ruling grounds for new trial.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland granted the petitioners' appeal against the appellate court's dismissal of their retrial request. The petitioners argued that a judge was disqualified due to a Constitutional Tribunal ruling, which they learned of in late 2003, but the appellate court rejected the claim because they failed to formally notify the court of this knowledge by the statutory deadline. The Supreme Court ruled that the appellate court erred by failing to examine the substantive impact of the Constitutional Tribunal's decision on the validity of the retrial grounds, thereby remanding the case for further proceedings.
Legislator headnote
AI generatedArt. 401 § 1 k.p.c.; Art. 4011 k.p.c.; Art. 393 § 19 k.p.c.; Art. 386 § 4 k.p.c.: The court must examine each ground for retrial separately; failure to consider the substantive effect of a Constitutional Tribunal ruling on the timeliness of the request constitutes a procedural error warranting the case's remittal.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V CZ 125/04 POSTANOWIENIE Dnia 9 listopada 2004 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Marian Kocon (przewodniczący) SSN Bronisław Czech SSA Wojciech Kościołek (sprawozdawca) w sprawie ze skargi B. P. i A. P. o wznowienie postępowania w sprawie z powództwa B. P. przeciwko Spółce Węglowej Spółce Akcyjnej w J. o zapłatę, zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 20 listopada 2002 r., sygn. akt V CKN 1371/00, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 listopada 2004 r., zażalenia B. P. i A.
P. na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 17 marca 2004 r., uchyla zaskarżone postanowienie. 2 Uzasadnienie W dniu 20 października 2003 r. powodowie A. P. i B. P. złożyli skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 13 października 1999 r. na podstawie art. 4011 k.p.c., a to wobec treści wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 23 września 2003 r. (opublik. Dz.U. Nr 170 poz. 1660). Nadto na posiedzeniu sądu w dniu 11 lutego 2004 r. powód zarzucił, że sprawę rozpoznawał sędzia, który nie mógł orzekać w sprawie, gdyż orzekał w Okręgowej Komisji ds.
Szkód Górniczych. W dniu 1 marca 2004 r. powodowie zostali wezwani do podania kiedy dowiedzieli się o podstawie wznowienia postępowania (dotyczącej podstawy wyłączenia sędziego). W odpowiedzi wyjaśnili, że stosowną wiedzę posiadają od dnia 15 albo 16 października 2003 r., kiedy o treści orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego powiadomił ich Poseł na Sejm RP. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 17 marca 2004 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę uznając, że niewykonanie przez powodów zarządzenia i nie wskazanie daty powzięcia wiadomości o przyczynie wyłączenia sędziego uzasadnia rozstrzygnięcie po myśli art. 410 § 1 k.p.c. Zażalenie na postanowienie złożyli powodowie, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i o przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga powodów o wznowienie postępowania oparta została na dwóch podstawach, a to na okolicznościach mających wynikać z art. 401 pkt. 1 k.p.c. i z art. 4011 k.p.c. Kumulacja w skardze podstaw wznowienia jest prawnie dozwolona i nakłada na sąd powinność zbadania, w stosunku do każdej z podstaw z osobna, (m.in.) zdarzeń dotyczących zachowania ustawowych terminów złożenia skargi oraz wyjaśnienia, czy twierdzenia skargi odpowiadają 3 ustawowej podstawie. W tym kontekście trafnie zarzuca zażalenie pominięcie przez Sąd Apelacyjny okoliczności dotyczących znaczenia dla skargi treści opisanego wyroku Trybunału Konstytucyjnego. A ponieważ zagadnienie to łączy się z istotą skargi powodów, dlatego należało orzec jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 39319 k.p.c. w zw. z art. 386 § 4 k.p.c.