Criminal appeal dismissed as obviously groundless; trial court correctly relied on more favorable witness testimony.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the criminal appeal as obviously groundless without written reasoning under Article 535 § 2 of the Criminal Procedure Code. The defense argued procedural errors, but the court found the first-instance court correctly utilized more favorable witness testimony from the trial compared to the preparatory phase. Consequently, the appellate court's re-evaluation of facts did not alter the final legal qualification or outcome.
Legislator headnote
AI generatedArt. 191 § 1 k.k.; Art. 115 § 12 k.k.; Art. 190 § 1 k.k.; Art. 535 § 2 k.p.k.: An appeal is obviously groundless when the lower court's factual findings, based on more favorable evidence, correctly apply the law, rendering any re-evaluation by the appellate court legally irrelevant.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V KK 190/04 P O S T A N O W I E N I E Dnia 12 października 2004 r. Sąd Najwyższy w Warszawie – Izba Karna, w składzie następującym: SSN Ewa Gaberle na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 2 k.p.k.) w dniu 12 października 2004 r. po rozpoznaniu sprawy A. N. skazanego za przestępstwo określone w art. 191 § 1 k.k. i inne z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 16 stycznia 2004 r., utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego z dnia 17 czerwca 2003 r., p o s t a n o w i ł:
1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;
2. zwolnić skazanego od ponoszenia kosztów sądowych postępowania kasacyjnego. 2 U Z A S A D N I E N I E Oddalenie kasacji jako oczywiście bezzasadnej nie wymaga pisemnego uzasadnienia (art. 535 § 2 k.p.k.). Podkreślić więc tylko trzeba, że zarzut obrazy przepisów prawa procesowego polega na nieporozumieniu, ponieważ sąd pierwszej instancji nie pominął zeznań K. N. złożonych na rozprawie, lecz właśnie te zeznania, korzystniejsze dla oskarżonego od złożonych w postępowaniu przygotowawczym, uznał za wiarygodne i poczynił na ich podstawie ustalenia faktyczne.
Ustalenia te uzasadniały przyjęcie kwalifikacji prawnej z art. 191 § 1 k.k., gdyż groźba sprzeniewierzenia rzeczy ruchomej – jako groźba popełnienia przestępstwa – jest groźbą karalną w rozumieniu art. 115 § 12 k.k. w zw. z art. 190 § 1 k.k. W tej sytuacji potraktowanie przez sąd odwoławczy ustaleń sądu pierwszej instancji jako groźby zniszczenia samochodu (a nie jego sprzeniewierzenia) nie mogło mieć – z powodów zupełnie oczywistych – żadnego wpływu na treść prawomocnego rozstrzygnięcia. Postanowienie nie podlega zaskarżeniu. f/es