Legislator Case Law & Legislation
I ACz 300/13 AI generated

Appeal dismissed because prisoner filed appeal one day late in prison administration, missing statutory deadline.

Case Number I ACz 300/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the appellant's appeal against a first-instance judgment ordering him to pay litigation costs. The appellant argued that submitting the appeal document to the prison administration on November 13, 2012, constituted timely filing under the Civil Procedure Code. The court rejected this, noting the statutory deadline expired on November 12, 2012, and the appeal was filed on the eighth day after receiving the judgment copy. Consequently, the appeal was deemed untimely and inadmissible, resulting in the appellant bearing the costs of the appeal proceedings.

Legislator headnote

AI generated

Art. 165 § 3 k.p.c.; Art. 394 § 2 k.p.c.; Art. 370 k.p.c. in conjunction with Art. 397 § 2 k.p.c.; Art. 385 k.p.c. in conjunction with Art. 397 § 2 k.p.c.; Art. 98 § 1 k.p.c. in conjunction with Art. 98 § 3 k.p.c. in conjunction with Art. 99 k.p.c. in conjunction with Art. 391 § 1 k.p.c. in conjunction with Art. 397 § 2 k.p.c.; An appeal filed by a prisoner in the prison administration is deemed timely only if submitted within the statutory period calculated from the date of receiving the judgment; failure to meet this deadline renders the appeal inadmissible.

Keywords

AI generated
prisoner appeal procedure statutory deadline compliance prison administration filing litigation costs allocation inadmissible appeal

Cited Legislation

AI generated
Art. 165 § 3 k.p.c.
Art. 394 § 2 k.p.c.
98), powód przekazał zażalenie administracji zakładu karnego w dniu 13.11.2012 r., czyli z przekroczeniem tygodniowego terminu do jego złożenia (art. 394 § 2 k.p.c.).
Art. 370 k.p.c.
Powód złożył zażalenie w administracji zakładu karnego w ósmym dniu, licząc od daty otrzymania odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, co czyniło wniesiony środek zaskarżenia spóźnionym i skutkowało jego odrzuceniem przez Sąd pierwszej instancji (art. 370 k.p.c. w zw.
Art. 397 § 2 k.p.c.
Art. 385 k.p.c.
Mając na uwadze powyższe, Sąd Apelacyjny oddalił zażalenie powoda jako bezzasadne (art. 385 k.p.c. w zw.
Art. 98 § 1 k.p.c.
Strona pozwana wygrała postępowanie zażaleniowe w całości, w związku z czym należał jej się zwrot jego kosztów od przegrywającego sprawę powoda (art. 98 § 1 k.p.c. i art.
Art. 98 § 3 k.p.c.
i art. 98 § 3 k.p.c. w zw.
Art. 99 k.p.c.
Art. 391 § 1 k.p.c.
art. 165 § 3 k.p.c

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I ACz 300/13 POSTANOWIENIE Dnia 14 lutego 2013 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu – Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący Sędzia SA: Jan Gibiec (spr.) Sędzia SA: Sędzia SA: Aleksandra Marszałek Dariusz Kłodnicki po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym we Wrocławiu sprawy z powództwa: R. O. przeciwko: Skarbowi Państwa – Zakładowi Karnemu nr (...) w S. i Zakładowi Karnemu nr(...) w S. o zapłatę na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 4 stycznia 2013 r., sygn. akt I C 236/12 p o s t a n a w i a:

1. oddalić zażalenie;

2. zasądzić od powoda na rzecz Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 120 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 03.10.2012 r. Sąd Okręgowy w Opolu oddalił powództwo R. O. przeciwko Skarbowi Państwa – Zakładowi Karnemu nr(...) w S. i Zakładowi Karnemu nr (...) w S. o zapłatę oraz zasądził od powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 3.600 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono powodowi w dniu 05.11.2012 r. (k. 89). Powód złożył zażalenie na zawarte w wyroku rozstrzygnięcie o kosztach procesu (k. 90, k.

97) w dniu 13.11.2012 r. za pośrednictwem administracji ZK w B. (k. 91). Zażądał odstąpienia od obciążania go kosztami procesu z uwagi na trudną sytuację materialną. Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Opolu odrzucił zażalenie powoda jako spóźnione, gdyż termin do jego złożenia upłynął w dniu 12.11.2012 r. Na powyższe postanowienie zażalenie złożył powód, podnosząc, iż dochował terminu do złożenia zażalenia, składając je w administracji zakładu karnego. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W odpowiedzi na zażalenie strona pozwana wniosła o jego oddalenie i o zasądzenie od powoda na swoją rzecz kosztów postępowania zażaleniowego.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Zażalenie podlegało oddaleniu jako pozbawione uzasadnionych podstaw. Powód zasadnie wskazywał, że do zachowania terminu ustawowego (jakim jest termin do wniesienia zażalenia) wystarczy złożenie przez osobę pozbawioną wolności pisma w administracji zakładu karnego (art. 165 § 3 k.p.c.), jednakże nie miał racji, twierdząc, że dochował tegoż terminu, składając zażalenie na orzeczenie o kosztach procesu. Powód otrzymał odpis wyroku wraz z uzasadnieniem w dniu 05.11.2012 r., w związku z czym jego zażalenie byłoby wniesione w terminie, gdyby powód złożył je w administracji zakładu karnego do dnia 12.11.2012 r. włącznie.

Jak wynika z prezentaty zakładu karnego, zamieszczonej na kopercie, w której powód umieścił zażalenie (k. 98), powód przekazał zażalenie administracji zakładu karnego w dniu 13.11.2012 r., czyli z przekroczeniem tygodniowego terminu do jego złożenia (art. 394 § 2 k.p.c.). Podkreślenia wymagało przy tym, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo uwzględnił datę złożenia zażalenia w administracji zakładu karnego, nie zaś – jak wywodził żalący – datę wpływu zażalenia do Sądu. Powód złożył zażalenie w administracji zakładu karnego w ósmym dniu, licząc od daty otrzymania odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, co czyniło wniesiony środek zaskarżenia spóźnionym i skutkowało jego odrzuceniem przez Sąd pierwszej instancji (art. 370 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c.).

Zaskarżone postanowienie było zatem prawidłowe. Mając na uwadze powyższe, Sąd Apelacyjny oddalił zażalenie powoda jako bezzasadne (art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c.). Strona pozwana wygrała postępowanie zażaleniowe w całości, w związku z czym należał jej się zwrot jego kosztów od przegrywającego sprawę powoda (art. 98 § 1 k.p.c. i art. 98 § 3 k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 zd. 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c.). Zasądzona z tego tytułu kwota 300 zł obejmowała wynagrodzenie pełnomocnika, ustalone na podstawie przepisu § 11 pkt 25 w zw. z § 13 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.

U. Nr 163, poz. 1348). Z.: (...) (...) (...) (...) (...) MR-K