Supreme Court dismisses appeal for lack of legal issue and procedural error in pension claim.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court refused to accept the cassation appeal against a second-instance judgment regarding a disability pension. The appellant incorrectly targeted the first-instance court's ruling while citing errors in the second-instance decision under specific procedural articles. The court rejected the appeal because the legal issues raised were not significant enough to warrant review and the grounds cited were procedurally misplaced.
Legislator headnote
AI generatedArt. 393 § 1, 2 KPC; The Supreme Court may refuse to accept a cassation appeal if no important legal issue exists, the interpretation of law does not raise serious doubts, or the appeal is obviously unfounded.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II UK 209/03 POSTANOWIENIE Dnia 14 listopada 2003 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Jerzy Kwaśniewski w sprawie z wniosku A. E. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych o rentę z tytułu niezdolności do pracy, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 14 listopada 2003 r., na skutek kasacji wnioskodawczyni od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 2 kwietnia 2003 r., odmawia przyjęcia kasacji do rozpoznania. U z a s a d n i e n i e Zgodnie z art. 393 KPC, jeżeli zaskarżone orzeczenie w sposób oczywisty nie narusza prawa ani nie zachodzi nieważność postępowania (§ 2), Sąd Najwyższy może odmówić przyjęcia kasacji do rozpoznania, gdy w sprawie nie występuje istotne zagadnienie prawne, nie istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, a ponadto gdy kasacja jest oczywiście bezzasadna (§ 1).
W rozpatrywanej sprawie nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 393 § 2 KPC, a rozważenie sprawy pod kątem okoliczności z § 1 tego przepisu uzasadnia odmowę przyjęcia kasacji do rozpoznania. Wnosząca kasację w imieniu ubezpieczonej jej pełnomocnik będąca adwokatem błędnie (por. art. 392 KPC) skierowała kasację w stosunku do wyroku 2 Sądu Okręgowego w K. z dnia 14 marca 2002 r. (Sądu pierwszej instancji). Podstawę tej kasacji, obejmującej – pomimo powyższego błędu – wyrok Sądu drugiej instancji stanowi naruszenie art. 233 § 1 KPC i art. 328 § 2 KPC.
W związku z tym, że Sąd Najwyższy mógłby rozpoznać sprawę w granicach przytoczonej w kasacji jej podstawy (por. art. 39311 § 1 KPC) poza te granice wykracza zagadnienie prawne, które nie wiadomo dlaczego, według kasacji, ma dotyczyć art. 304 KPC i polegać na trudnościach w traktowaniu sytuacji związanych z ujawnieniem się w toku postępowania sądowego schorzeń strony nie rozpatrywanych dotychczas.