Legislator Case Law & Legislation
I PK 390/03 AI generated

Supreme Court dismisses appeal as clearly unfounded due to employee's drunkenness on work grounds.

Case Number I PK 390/03
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court refused to accept the cassation appeal, ruling it clearly unfounded under Article 393 of the Code of Civil Procedure. The employee was found to have violated work regulations by being drunk on company premises, a fact the appellant did not contest. Consequently, the court determined no significant legal issues existed to warrant further review.

Legislator headnote

AI generated

Art. 393 § 1, 2 KPC: The Supreme Court may refuse to accept a cassation appeal if it is clearly unfounded, does not raise a significant legal issue, or lacks the need for interpretation of legal provisions.

Keywords

AI generated
cassation appeal clearly unfounded drunkenness at work labor law violation Supreme Court refusal

Cited Legislation

AI generated
Art. 393 § 1 KPC
W rozpatrywanej sprawie nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 393 § 2 KPC, a rozważenie sprawy pod kątem okoliczności z § 1 tego przepisu uzasadnia odmowę przyjęcia kasacji do rozpoznania.
Art. 393 § 2 KPC
W rozpatrywanej sprawie nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 393 § 2 KPC, a rozważenie sprawy pod kątem okoliczności z § 1 tego przepisu uzasadnia odmowę przyjęcia kasacji do rozpoznania.
Art. 52 § 1 KP
2 Podstawę rozstrzygnięcia sprawy zgodnie z art. 52 § 1 KP stanowiło ustalenie, że powód będąc pracownikiem pozwanego Przedsiębiorstwa Komunikacji Samochodowej ze swojej winy i z naruszeniem wyraźnego zakazu z regulaminu pracy, przebywał na terenie zakładu pracy w stanie po spożyciu alkoholu.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I PK 390/03 POSTANOWIENIE Dnia 17 października 2003 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Jerzy Kwaśniewski w sprawie z powództwa J. A. przeciwko Przedsiębiorstwu Komunikacji Samochodowej Spółce z o. o. w T. o przywrócenie do pracy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 17 października 2003 r., kasacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w T. z dnia 11 marca 2003 r., odmawia przyjęcia kasacji do rozpoznania. U z a s a d n i e n i e Zgodnie z art. 393 KPC, jeżeli zaskarżone orzeczenie w sposób oczywisty nie narusza prawa ani nie zachodzi nieważność postępowania (§ 2), Sąd Najwyższy może odmówić przyjęcia kasacji do rozpoznania, gdy w sprawie nie występuje istotne zagadnienie prawne, nie istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, a ponadto gdy kasacja jest oczywiście bezzasadna (§ 1).

W rozpatrywanej sprawie nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 393 § 2 KPC, a rozważenie sprawy pod kątem okoliczności z § 1 tego przepisu uzasadnia odmowę przyjęcia kasacji do rozpoznania. 2 Podstawę rozstrzygnięcia sprawy zgodnie z art. 52 § 1 KP stanowiło ustalenie, że powód będąc pracownikiem pozwanego Przedsiębiorstwa Komunikacji Samochodowej ze swojej winy i z naruszeniem wyraźnego zakazu z regulaminu pracy, przebywał na terenie zakładu pracy w stanie po spożyciu alkoholu. W związku z podstawami wyroku, z których podstawa faktyczna nie jest przez powoda kwestionowana, tylko sens retoryczny – bez znaczenia dla rozpatrywanej sprawy – mają pytania postawione w kasacji: czy art. 52 § 1 pkt 1 KP może dotyczyć pracownika będącego na urlopie i czy ciężar dowodu spoczywa na pracodawcy.