Legislator Case Law & Legislation
SNO 39/03 AI generated

Supreme Court allows appeal against disciplinary ruling for missing salary reduction decision on suspension. Appeal is admissible even if ruling omitted mandatory salary reduction. Court upholds Minister's right to appeal omitted mandatory provisions.

Case Number SNO 39/03
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the disciplinary judge's order rejecting the Minister of Justice's appeal, ruling the appeal admissible. The disciplinary court had convicted a judge of misconduct but failed to issue a mandatory decision on salary reduction during suspension as required by law. The court held that the appeal is valid against the omission of this mandatory ruling, allowing the Minister to seek a 50% reduction instead of the previously granted 30%. Consequently, the case was remanded for further proceedings on the appeal.

Legislator headnote

AI generated

Art. 123 § 1 u.s.p.; Art. 425 § 1, 2 k.p.k.: The appeal is admissible against a disciplinary ruling that omits a mandatory decision on salary reduction during suspension, and the disciplinary court cannot remedy this omission via a subsequent ruling.

Keywords

AI generated
disciplinary appeal admissibility omitted mandatory ruling salary reduction suspension judicial misconduct penalty remedy for procedural defect

Cited Legislation

AI generated
Art. 123 § 1 u.s.p.
w wyroku nie zawarto orzeczenia o obniżeniu wynagrodzenia sędziego na czas zawieszenia w wykonywaniu czynności służbowych, które to zawieszenie z mocy prawa przewiduje przepis art. 123 § 1 u.s.p. 2 W tej kwestii wyznaczono dodatkowe posiedzenie w dniu 30 kwietnia 2003 r.
Art. 129 § 3 u.s.p.
z art. 129 § 3 u.s.p. w wyroku nie zawarto orzeczenia o obniżeniu wynagrodzenia sędziego na czas zawieszenia w wykonywaniu czynności służbowych, które to zawieszenie z mocy prawa przewiduje przepis art.
Art. 429 § 1 k.p.k.
Upoważniony przez Prezesa Sądu Apelacyjnego sędzia, zarządzeniem z dnia 7 maja 2003 r., na podstawie art. 429 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 128 u.s.p.
z art. 128 u.s.p. odmówił przyjęcia odwołania Ministra Sprawiedliwości od wyroku z dnia 8 kwietnia 2003 r.
Art. 425 § 1 k.p.k.
W tym przedmiocie odwołać się należy do stosowanego odpowiednio w postępowaniu dyscyplinarnym przepisu art. 425 § 1 i 2 k.p.k.
Art. 425 § 2 k.p.k.
W tym przedmiocie odwołać się należy do stosowanego odpowiednio w postępowaniu dyscyplinarnym przepisu art. 425 § 1 i 2 k.p.k.
art. 429 § 1 k.p.k
Upoważniony przez Prezesa Sądu Apelacyjnego sędzia, zarządzeniem z dnia 7 maja 2003 r., na podstawie art. 429 § 1 k.p.k.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

POSTANOWIENIE Z DNIA 23 CZERWCA 2003 R. SNO 39/03 Przewodniczący: sędzia SN Elżbieta Sadzik (sprawozdawca). Sędziowie SN: Mirosława Wysocka, Gerard Bieniek. Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny w Warszawie w sprawie sędziego Sądu Rejonowego po rozpoznaniu zażalenia Ministra Sprawiedliwości na zarządzenie sędziego Sądu Apelacyjnego działającego z upoważnienia Prezesa tego Sądu z dnia 7 maja 2003 r. sygn. akt (...) odmawiającego przyjęcia odwołania Ministra Sprawiedliwości od wyroku z dnia 8 kwietnia 2003 r. p o s t a n o w i ł: u c h y l i ć zaskarżone zarządzenie i p r z e k a z a ć sprawę do dalszego postępowania związanego z wniesieniem odwołania Ministra Sprawiedliwości od wyroku z dnia 8 kwietnia 2003 r.

U z a s a d n i e n i e Wyrokiem Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego z dnia 8 kwietnia 2003 r. sędziego Sądu Rejonowego uznano za winnego przewinienia służbowego z art. 107 § 1 u.s.p. i na podstawie tego przepisu w zw. z art. 109 § 1 pkt 5 u.s.p. wymierzono mu karę dyscyplinarną złożenia sędziego z urzędu. Wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 123 § 1 w zw. z art. 129 § 3 u.s.p. w wyroku nie zawarto orzeczenia o obniżeniu wynagrodzenia sędziego na czas zawieszenia w wykonywaniu czynności służbowych, które to zawieszenie z mocy prawa przewiduje przepis art. 123 § 1 u.s.p. 2 W tej kwestii wyznaczono dodatkowe posiedzenie w dniu 30 kwietnia 2003 r.

Uchwałą z tego dnia Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny, podjął decyzję o obniżeniu wynagrodzenia sędziego Sądu Rejonowego w okresie zawieszenia go w czynnościach służbowych, związanego z nieprawomocnym wyrokiem, o 30%. W dniu 6 maja 2003 r. Minister Sprawiedliwości wniósł odwołanie od wyroku Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego z dnia 8 kwietnia 2003 r. sygn. akt (...) na niekorzyść obwinionego sędziego Sądu Rejonowego zarzucając rażące naruszenie prawa materialnego, tj. art. 123 § 1 u.s.p. przez nie orzeczenie w tym wyroku o wysokości obniżenia wynagrodzenia sędziego na czas zawieszenia go w czynnościach służbowych.

Wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez orzeczenie na podstawie art. 123 § 1 u.s.p. obniżenia sędziemu Sądu Rejonowego wynagrodzenia o 50%. Upoważniony przez Prezesa Sądu Apelacyjnego sędzia, zarządzeniem z dnia 7 maja 2003 r., na podstawie art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 128 u.s.p. odmówił przyjęcia odwołania Ministra Sprawiedliwości od wyroku z dnia 8 kwietnia 2003 r. W uzasadnieniu wyraził pogląd, iż wniesienie odwołania od wyroku Sądu Dyscyplinarnego było in concreto niedopuszczalne z mocy ustawy, albowiem środek odwoławczy przysługuje od „orzeczenia wydanego w pierwszej instancji”.

Tymczasem w niniejszej sprawie Sąd Dyscyplinarny orzeczenia w kwestii podmiotowej w odwołaniu nie wydał. Wydał je natomiast w uchwale z dnia 30 kwietnia 2003 r. i od tej uchwały Minister Sprawiedliwości ma uprawnienie do złożenia środka odwoławczego. Zarządzenie zaskarżył zażaleniem Minister Sprawiedliwości wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu podniósł, że wymierzenie przez Sąd Dyscyplinarny kary złożenia sędziego z urzędu, powoduje z mocy prawa zawieszenie sędziego w czynnościach służbowych z jednoczesnym obniżeniem wynagrodzenia i rozstrzygnięcie w przedmiocie wysokości obniżenia wynagrodzenia w wyroku jest obligatoryjne.

Wyrok takiego rozstrzygnięcia nie 3 zawiera, co daje podmiotowi posiadającemu prawo do zaskarżenia wyroku prawo do wniesienia odwołania. Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny uznał zażalenie za słuszne. Artykuł 123 § 1 u.s.p. stanowi, że w wypadku wymierzenia kary dyscyplinarnej złożenia sędziego z urzędu, orzeczenie to powoduje z mocy prawa zawieszenie sędziego w czynnościach służbowych, a sąd dyscyplinarny ma obowiązek w wyroku orzec o obniżeniu wynagrodzenia na czas zawieszenia w czynnościach (T. Ereciński, I. Gudowski, J.

Iwulski: Komentarz do prawa o ustroju sądów powszechnych i ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa, Warszawa 2002, s. 375). Wyrok Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego w sprawie sędziego Sądu Rejonowego nie zawiera orzeczenia w przedmiocie obniżenia wynagrodzenia sędziego na czas zawieszenia go w czynnościach służbowych. Słusznie zatem Minister Sprawiedliwości zaskarżył wyrok odwołaniem zarzucając rażące naruszenie art. 123 § 1 u.s.p. i wnosząc o jego zmianę przez obniżenie sędziemu wynagrodzenia. Nie do zaakceptowania jest pogląd wyrażony w zaskarżonym zarządzeniu, że skoro w wyroku nie podjęto decyzji w przedmiocie obniżenia wynagrodzenia sędziego, to brak podstaw do składania w tym zakresie środka odwoławczego.

W tym przedmiocie odwołać się należy do stosowanego odpowiednio w postępowaniu dyscyplinarnym przepisu art. 425 § 1 i 2 k.p.k. i jego utrwalonej w orzecznictwie wykładni. Zgodnie z nią, środek odwoławczy można skierować nie tylko przeciwko rozstrzygnięciu zawartemu w orzeczeniu, ale także przeciwko rozstrzygnięciu, które nie zostało zamieszczone, choć – zdaniem odwołującego się – powinno się w nim znaleźć (Kodeks postępowania karnego pod red. P. Hofmańskiego, Warszawa 1999, t. III, s. 484; S. Zabłocki. Nowe kodyfikacje karne.

Kodeks postępowania karnego. Krótkie komentarze. Zeszyt 4. Warszawa 1997, s. 19). W tym względzie więc, należy uznać argumentację wywiedzioną w zażaleniu Ministra Sprawiedliwości za trafną. To, że w 4 niniejszej sprawie Sąd Dyscyplinarny podjął próbę naprawienia błędu przez orzeczenie w przedmiocie wynagrodzenia sędziego uchwałą z dnia 30 kwietnia 2003 r. nie może mieć dla rozstrzygnięcia słuszności zażalenia prawnego znaczenia. Zważyć bowiem należy, iż uchwała z dnia 30 kwietnia 2003 r. nie znajduje podstawy prawnej, albowiem ani przepisy u.s.p., ani też stosowane w postępowaniu dyscyplinarnym odpowiednio przepisy kodeksu postępowania karnego nie przewidują możliwości uzupełniania wyroku w tym trybie.

Z powyższych względów, należało uznać zażalenie Ministra Sprawiedliwości za zasadne i orzec o uchyleniu zaskarżonego zarządzenia oraz o przekazaniu sprawy do dalszego postępowania związanego z wniesieniem przez Ministra Sprawiedliwości odwołania od wyroku z dnia 8 kwietnia 2003 r.