Supreme Court allows faxed appeals filed via court annotation, rejecting postal service analogy for telecommunication providers.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's protest against a lower court's rejection of a faxed appeal. The appellant argued the appeal was late, but the lower court accepted it based on the court's internal annotation date rather than the actual transmission time. The Supreme Court agreed that while postal delivery rules apply to physical mail, they do not automatically apply to fax transmissions made through a separate telecommunication provider.
Legislator headnote
AI generatedArt. 165 § 2 k.p.c.; Art. 393 § 19 k.p.c.: The date of filing a procedural document sent by fax is determined by the court's annotation of receipt, not the transmission date, as the postal service analogy does not extend to telecommunication providers.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Postanowienie z dnia 29 stycznia 2003 r., I CZ 192/02 Środek odwoławczy nadany faksem jest wniesiony z chwilą określoną przez upoważnionego pracownika w adnotacji o wpływie pisma do sądu. Sędzia SN Gerard Bieniek (przewodniczący, sprawozdawca) Sędzia SN Mirosława Wysocka Sędzia SN Henryk Pietrzkowski Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa "A.", spółka z .o.o. w W. przeciwko Piotrowi S. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 stycznia 2003 r. zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 5 lipca 2002 r. oddalił zażalenie.
Uzasadnienie Sąd Apelacyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 5 lipca 2002 r. odrzucił apelację pozwanego Piotra S. wniesioną od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 29 stycznia 2001 r., uznając ją za spóźnioną. Ustalono, że termin wniesienia apelacji upłynął w dniu 5 kwietnia 2001 r. i tego dnia o godz. 20.45 pełnomocnik pozwanego nadał apelację faksem, który wpłynął do sądu w dniu 6 kwietnia 2001 r. Sąd Apelacyjny przyjął, że nie ma przeszkód w przepisach kodeksu postępowania cywilnego, aby uznać nadane w ten sposób pismo za skutecznie wniesione, przy czym datą wpływu do sądu jest data „prezentaty”, czyli adnotacji o wpływie pisma do sądu uczynionej przez upoważnionego do tego pracownika sądu.
Zażalenie na to postanowienie wniósł pozwany, który – zarzucając naruszenie przepisów art. 165 § 2 i 233 k.p.c. – domagał się jego uchylenia. Sad Najwyższy zważył, co następuje: Przepisy kodeksu postępowania cywilnego wskazując wymagania, jakim powinno odpowiadać pismo procesowe, nie określają sposobu jego sporządzenia. W praktyce utrwaliła się forma odręczna lub maszynowa, co odpowiadało zwyczajom i możliwościom technicznym okresu, w którym kodeks wszedł w życie. Nie oznacza to jednak, że należy wykluczyć inne formy sporządzania pism procesowych, jakie z biegiem czasu powstały dzięki postępowi wiedzy i techniki.
Taki kierunek wykładni znalazł już odzwierciedlenie w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 29 kwietnia 1977 r., III CZP 23/77 (OSNC 1977, nr 12, poz. 230), w której przyjęto, że środek odwoławczy może być wniesiony w telegramie nadanym przez telefon, gdyż pismo tak sporządzone w pełni odpowiada wymaganiom pisemności. Podkreślono przy tym, że jest rzeczą obojętną, czy telegram został nadany osobiście w urzędzie pocztowym, czy też przekazany drogą telefoniczną, jest to bowiem kwestia techniki, a nie istoty rzeczy. Stanowisko to należy podzielić i stwierdzić, że z tych samych powodów dopuszczalne jest wniesienie środka odwoławczego w postaci pisma nadanego faksem.
Wprawdzie pismo takie nie zawiera oryginalnego podpisu autora, jednak ta wada może być usunięta w trybie przewidzianym w art. 130 k.p.c. Taki też pogląd – wbrew wywodom zawartym w zażaleniu – przyjął Sąd Apelacyjny. Uznając zatem, że brak przeszkód do skutecznego wniesienia środka odwoławczego w formie pisma nadanego faksem, należy rozważyć, jakie skutki wynikają z zastosowania przepisu art. 165 § 2 k.p.c. do tej sytuacji. Zgodnie z tym przepisem, oddanie pisma procesowego w polskim urzędzie pocztowym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu.
Oznacza to, że termin jest zachowany, jeżeli pismo procesowe, do wniesienia którego on został ustanowiony, w tym czasie wpłynie do sądu, tj. zostanie złożone w biurze podawczym sądu lub zostanie oddane w polskim urzędzie pocztowym. W pierwszym przypadku decyduje "prezentata", w drugim stwierdzenie daty uzyskuje się, otrzymując dowód nadania przesyłki pocztowej. Dopuszczając możliwość wniesienia środka odwoławczego w telegramie nadanym przez telefon Sąd Najwyższy w powołanej wcześniej uchwale przyjął, że w takim wypadku środek odwoławczy uważa się za wniesiony w dacie nadania telegramu.
Jest to zrozumiałe, niezależnie bowiem od tego, czy telegram został nadany osobiście w urzędzie pocztowym, czy też przekazany drogą telefoniczną, dowód nadania pochodzi z urzędu pocztowego, a więc w obu przypadkach decyduje data nadania telegramu stwierdzona przez ten urząd. Taka sytuacja nie występuje w przypadku nadania pisma faksem, gdyż jednostki organizacyjne „Poczty Polskiej” nie świadczą usług telekomunikacyjnych. Usługi takie świadczy – zgodnie z przepisami ustawy z dnia 21 lipca 2001 r. – Prawo telekomunikacyjne (Dz.U.
Nr 73, poz. 852) – "Telekomunikacja Polska" S.A. Uzasadnia to wniosek, że w świetle art. 165 § 2 k.p.c. w przypadku wniesienia środka odwoławczego w piśmie, które nadano faksem, uważa się, iż środek ten został wniesiony w dacie „prezentaty”, czyli adnotacji o wpływie pisma uczynionej przez upoważnionego pracownika sądu. Z tych względów zażalenie należało oddalić na podstawie art. 39319 w związku z art. 397 § 2 i art. 385 k.p.c.