Court finds defendants guilty of operating a zoo without a permit but grants probation due to remedial actions.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe court found the defendants guilty of operating a zoo without the required environmental permit but granted them probation instead of a penalty. The defendants argued that the original permit from the Ministry of Environment remained valid after the zoo's legal status changed from a municipal unit to a limited liability company. The court rejected this, ruling that the new entity required a fresh permit because the previous license applied only to the former municipal body. Consequently, the court convicted them of the offense but exercised discretion to avoid punishment based on their post-control remediation efforts.
Legislator headnote
AI generatedArt. 67 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody; Art. 131 pkt 2 ustawy o ochronie przyrody; Art. 39 § 1 kw k.k.; A change in the legal status of an entity operating a protected area necessitates a new permit from the competent authority, and failure to obtain it constitutes an offense, though the court may grant probation if the offender demonstrates remedial actions and remorse.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygnatura akt VI W 2205/12
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 lutego 2013 roku Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia VI Wydział Karny w składzie: Przewodniczący SSR Paweł Chodkowski Protokolant: Katarzyna Kraska po rozpoznaniu w dniu 05 lutego 2013 roku sprawy przeciwko 1. R. R. Prezesowi Zarządu Spółki (...) Spółka z o.o. w okresie od dnia 03 listopada 2009 r. i nadal;
2. G. K. (1) Członkowi Zarządu Spółki (...) Spółka z o.o. w okresie od dnia 03 listopada 2009 r. i nadal; obwinionym o to, że: w latach 2010 i 2011, we W., pełniąc funkcje Zarządu Spółki prowadzili O. Zoologiczny bez wymaganego w art.67 ust.1 ustawy o ochronie przyrody zezwolenia Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, czym wyczerpali znamiona wykroczenia określonego w art. 131 pkt 2 ustawy o ochronie przyrody tj. o czyn z art. 131 pkt 2 ustawy o ochronie przyrody I. uznaje obwinionego R. R. za winnego czynu opisanego w części wstępnej wyroku, stanowiącego wykroczenie z art. 131 pkt 2 ustawy o ochronie przyrody i na podstawie art. 39 § 1 kw odstępuje od wymierzenia kary; II. uznaje obwinionego G. K. (2) za winnego czynu opisanego w części wstępnej wyroku, stanowiącego wykroczenie z art. 131 pkt 2 ustawy o ochronie przyrody i na podstawie art. 39 § 1 kw odstępuje od wymierzenia kary; III. kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa.
UZASADNIENIE
W toku przewodu sądowego ustalono następujący stan faktyczny: Od grudnia 1999 roku do 31 grudnia 2009 roku O. Zoologiczny we W. prowadzony był w formie jednostki budżetowej Gminy W.. W okresie tym działał na podstawie zezwolenia Ministra Środowiska wydanego decyzją Nr DoPog- (...)—05-VIII-1/04/KŁ. Od 1 stycznia 2010 roku, O. Zoologiczny we W. prowadzony jest w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością ( Spółki (...) sp. z o.o.). R. R. jest Prezesem Zarządu spółki, G. K. (2) członkiem zarządu spółki. Pomimo zmiany statusu prawnego podmiotu, w formie którego prowadzony jest O.
Zoologiczny, osoby stanowiące zarząd spółki, z wnioskiem o zezwolenie na prowadzenie O. wystąpiły w następstwie kontroli Najwyższej Izby Kontroli, w grudniu 2011 roku i stosowną decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska uzyskały we wrześniu 2012 roku. dowód: protokół kontroli NIK k. 7-18 akt; pismo (...) k. 21 akt; akt notarialny zawiązania Spółki (...) spółka z o.o. k. 62-67 akt; wyjaśnienia R. R. k. 80 akt; wyjaśnienia G. K. (2) k. 81 akt; zeznania R. P. k. 87 akt. R. R. i G. K. (2) nie przyznali się do popełnienia zarzucanego im czynu.
W złożonych wyjaśnieniach stwierdzili, że ubieganie się o zezwolenie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska nie było konieczne. Wcześniej wydane przez Ministra Środowiska nadal obowiązywało. Właściciel, którego dotyczyło nie uległ bowiem zmianie. Skoro zatem-zdaniem obwinionych-Prezydent W. był i nadal jest podmiotem, któremu przyznano licencję na prowadzenie O., brak było podstaw prawnych do występowania o zezwolenie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska. Oceniając zgromadzony w sprawie materiał dowodowy stwierdzić należy, że okoliczności przedmiotowe zarzuconego obwinionym wykroczenia są bezsporne.
Zarówno prawna forma prowadzenia O. Zoologicznego do 31 grudnia 2009 roku, jak i po tej dacie, sprawowane przez obwinionych funkcje w spółce z o.o., wydane zezwolenie przez Ministra Środowiska i brak wystąpienia do Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska na prowadzenie O. po 1 stycznia 2010 roku (i w konsekwencji prowadzenie O. bez zezwolenia tego podmiotu) to okoliczności, które wynikają zarówno z wyjaśnień obwinionych, zeznań specjalisty kontroli państwowej R. P., jak i załączonej do akt dokumentacji. Nie były podważane i kwestionowane przez strony postępowania.
Sąd nie podzielił stanowiska obwinionych, co do braku konieczności uzyskania zezwolenia Głównego Dyrektora Ochrony Środowiska na prowadzenie O. po 1 stycznia 2010 roku i dopuszczalności prowadzenia O. Zoologicznego w oparciu o wcześniej wydane zezwolenie Ministra Środowiska. Zdaniem Sądu zezwolenie powinien uzyskać zarówno podmiot, który go utworzył, jak i ten, który go prowadzi. Wynika to wprost z art. 67 ust 1 ustawy o ochronie przyrody. Bezspornym jest, że podmiotem, który utworzył i prowadził O. do grudnia 2009 roku była Gmina W. i to jej dotyczyło zezwolenie Ministra Środowiska.
Po 1 stycznia 2010 roku O. prowadziła Spółka (...) spółka z o.o. i ta, zezwolenia takiego nie posiadała. Tymczasem jednostka budżetową Gminy W., która prowadziła O. do końca 2009 roku (Miejski O. Zoologiczny) i spółka z ograniczoną odpowiedzialnością prowadząca go od 1 stycznia 2010 roku, to dwa odrębne podmioty prawa. Zezwolenie udzielone jednemu z nich, nie oznacza możliwości prowadzenia O. przez nowo powstałą spółkę. O konieczności wystąpienia o zezwolenie w tej sytuacji informuje w piśmie z dnia 21 października Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska (k 21), również z treści aktu notarialnego powołującego Spółkę (...) spółka z o.o. jednoznacznie wynika, że następuje likwidacja jednostki budżetowej dotychczas prowadzącej O. (Miejskiego O.
Zoologicznego) i utworzenie nowego podmiotu. Jego zarząd, niezwłocznie po wpisaniu spółki do Krajowego Rejestru Sądowego, winien więc wystąpić o uzyskanie zezwolenia na prowadzenie O.. Nie czyniąc tego doprowadził do sytuacji, w której zgodę na utworzenie O. Zoologicznego posiadał podmiot, który go nie prowadził, natomiast podmiot, który to czynił, stosownego zezwolenia nie posiadał. Tym samym zachowaniem swoim R. R. i G. K. (2) wyczerpali znamiona wykroczenia z art. 131 pkt 2 ustawy o ochronie przyrody. W latach 2010 i 2011 prowadzili bowiem O.
Zoologiczny we W. bez wymaganego zezwolenia Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska. Wyrażona w protokole pokontrolnym Najwyższej Izby Kontroli pozytywna opinia o sposobie zarządzania i prowadzenia O. Zoologicznego we W., fakt, że obaj obwinieni O. ten prowadzili zarówno przed, jak i po przekształceniach organizacyjnych, a także przedstawiony przez nich powód zaniechania wystąpienia o zezwolenie i uczynienie tego niezwłocznie po kontroli NIK, wreszcie otrzymanie tego zezwolenia, to okoliczności, które zadecydowały o odstąpieniu przez Sąd od wymierzenia kary.
W ocenie Sądu orzeczenie to odzwierciedla okoliczności wykroczenia, postawę obwinionych i aktualną sytuację prawna związaną z zarządzaną przez nich spółką i przedmiotem jej działalności. Orzeczenie o kosztach postępowania oparto o przepis art. 624 kpk w zw. z art. 119 kpw.