Criminal appeal dismissed; court quashes verdict for missing confiscation ruling and remands case.
Legislator summary
AI generatedThe District Court quashed the first-instance verdict and remanded the case for retrial due to a procedural error in the prosecutor's request. The prosecutor argued that the law was violated because the court failed to rule on the confiscation of the defendant's illicit gains under Article 45 of the Criminal Code. The appellate court rejected the prosecutor's proposal to simply add the confiscation ruling, holding that the lower court lacked the authority to alter the defendant's accepted plea without consent.
Legislator headnote
AI generatedArt. 438 pkt. 1 k.p.k.; Art. 45 § 1 k.k.; Art. 387 k.p.k.; An appeal based on a violation of substantive law is admissible only when the appellant disputes the application of a specific legal provision, not the factual findings; the appellate court cannot validate a flawed plea agreement or modify a verdict by adding rulings that contradict the defendant's accepted terms without their consent.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt VI Ka 42/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 lutego 2013 r.Sąd Okręgowy w Elblągu VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodnicząca: SSO Irena Linkiewicz Sędziowie: SO Elżbieta Kosecka - Sobczak (spr.) SO Piotr Żywicki Protokolant sekr.sądowy Aneta Zembrzuska przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Mirosławy Mazurekpo rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2013r.,sprawy D. R. oskarżonego z art. 291 § 1 kk w zw. z art. 12 kk na skutek apelacji wniesionej przez Prokuratora Rejonowego w Ostródzie Ośrodek (...) w M. od wyroku Sądu Rejonowego w Ostródzie VII Zamiejscowy Wydział Karny w M. z dnia 8 października 2012 r., sygn. akt VII K 279/12uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Ostródzie VII Zamiejscowemu Wydziałowi Karnemu w M. do ponownego rozpoznania. Sygn. akt VI Ka 42/13
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Ostródzie VII Zamiejscowy Wydział Karny w M. wyrokiem z dnia 08 października 2012r. w sprawie o sygn. akt VII K 279/12 oskarżonego D. R. uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, polegającego na tym, że w okresie od 22 do 31 lipca 2011r., a w szczególności w dniu 22 i 23 lipca 2011r., dwukrotnie 26 lipca 2011r. i 31 lipca 2011r. w O., w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, pomógł w zbyciu pochodzących z kradzieży przewodów linii energetycznej napowietrznej o łącznej wadze 704,2 kg i wartości złomowej 4.198,72zł, stanowiącego występek z art. 291§1kk w zw. z art.12kk i za to na podstawie art. 291§1kk w zw. z art.33§1,2i3kk skazał go na karę 1 roku pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawiesił na okres 3 lat próby, i 30 stawek dziennych grzywny po 20zł.
Ponadto na podstawie art. art. 624§1 kpk w zw. z art. 17 ust 1 i 2 Ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnych zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych, w tym opłaty. Wyrok ten zapadł, w wyniku uwzględnienia wniosku oskarżonego o wydanie wyroku skazującego, bez przeprowadzania postępowania dowodowego, któremu to wnioskowi nie sprzeciwił się prokurator. Apelację od powyższego wyroku wniósł Prokurator Rejonowy w Ostródzie Ośrodek (...) w M., zaskarżając go w części dotyczącej D. R., na niekorzyść oskarżonego.
W apelacji na zasadzie art. 427§1i2 kpk i art. 438 pkt. 1 kpk zarzucił wyrokowi obrazę przepisu prawa materialnego tj. art. 45§1 kk poprzez jego niezastosowanie polegające na braku orzeczenia w wyroku środka karnego w postaci przepadku korzyści majątkowej w kwocie 20zł wobec oskarżonego D. R.. Podnosząc ten zarzut prokurator w apelacji wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie wobec oskarżonego środka karnego w postaci przepadku korzyści majątkowej w kwocie 20zł, a w pozostałym zakresie o utrzymanie w mocy . Natomiast prokurator sesyjny zmodyfikował ten wniosek domagając się uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja wniesiona przez prokuratora, po zmodyfikowaniu jej przez prokuratora sesyjnego, skutkować musiała uchyleniem zaskarżonego wyroku w całości z jednoczesnym przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Po pierwsze należy wskazać na to, że wyrok w sprawie VII K 279/12 z dnia 08.10.2012r. zapadł, po przeprowadzeniu rozprawy, na której rozpoznano wniosek złożony przez oskarżonego w trybie art. 387 kpk. W przedmiotowej sprawie sąd poprzestał na uznaniu za ujawnione dowodów wymienionych w akcie oskarżenia i poza odebraniem wyjaśnień od oskarżonego to nie prowadził postępowania dowodowego, uznając, że zostały spełnione przesłanki z art.387§1i2 kpk.
Sąd w pełni zaakceptował też rodzaj i rozmiar kary wskazanej we wniosku oskarżonego o wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzenia postępowania dowodowego. Stanowisku temu nie sprzeciwił się prokurator obecny na rozprawie. Tymczasem prokurator w apelacji, zarzucił zaskarżonemu wyrokowi obrazę przepisu prawa materialnego tj. art. 45§1 kk poprzez jego niezastosowanie polegające na braku orzeczenia w wyroku środka karnego w postaci przepadku korzyści majątkowej w kwocie 20zł wobec oskarżonego. Należy przypomnieć, że w §2 art.387 kpk przyjęto, że Sąd może uwzględnić wniosek oskarżonego o wydanie wyroku skazującego, tylko wtedy gdy okoliczności popełnienia przestępstwa nie budzą wątpliwości i cele postępowania zostaną osiągnięte mimo nieprzeprowadzenia rozprawy w całości.
Ponadto oczywistym jest, że treść wyroku zaproponowana przez oskarżonego, musi zawierać w sobie wszystkie niezbędne rozstrzygnięcia, które będą służyły uzyskaniu takich niezbędnych celów postępowania, a także takie rozstrzygnięcia, których obligatoryjna treść powoduje, że muszą być one umieszczone w wyroku. "Obraza prawa materialnego ma miejsce wtedy, gdy stan faktyczny został w orzeczeniu prawidłowo ustalony, a nie zastosowano do niego właściwego przepisu".(patrz: postanow. SN z 2008.12.02 w sprawie III KK 230/08, publ.LEX nr 491425).
Tak więc zarzut obrazy prawa materialnego jest uprawniony wtedy tylko, gdy apelujący nie kwestionuje treści ustaleń poczynionych przez sąd I instancji, natomiast ma zastrzeżenia co do zastosowania czy też braku zastosowania w sprawie konkretnego przepisu. Skarżący w przedmiotowej sprawie słusznie podniósł więc zarzut z art. 438 pkt. 1 kpk , w sytuacji, gdy uzasadnił go tym, że nie zawarto w zaskarżonym wyroku rozstrzygnięcia z art. 45§1kk, a nie kwestionował ustaleń stanu faktycznego. Tak więc, w realiach przedmiotowej sprawy, należy zgodzić się z oskarżycielem publicznym, iż uwzględnienie wniosku oskarżonego i wymierzenie mu za przypisany czyn kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, ale z pominięciem - w sytuacji, gdy oskarżony osiągnął korzyść majątkowa w postaci 20 zł od sprawców kradzieży przewodów linii energetycznej w zamian za sprzedaż zabranego przez nich w celu przywłaszczenia mienia- obligatoryjnego rozstrzygnięcia o orzeczeniu przepadku tej korzyści w trybie art. 45§1kk, stanowiło obrazę prawa materialnego tj. art. 45§1kk.
Z treści apelacji prokuratora wynika, że prokurator widziałby możliwość dokonania „naprawy” wadliwego wyroku poprzez orzeczenie wobec oskarżonego środka karnego w postaci przepadku korzyści majątkowej w kwocie 20zł, a w pozostałym zakresie o utrzymanie w zaskarżonego wyroku mocy . Stanowisko takie nie jest jednak słuszne. Skoro bowiem zaskarżony wyrok zapadł w wyniku uwzględnienia wadliwego wniosku dot. stosowania instytucji z art.387 kpk to sąd II instancji nie mógłby niejako „konwalidować” tego wniosku oraz zaskarżonego wyroku, gdyż nie ma prawa ingerować w treść rozstrzygnięć które zaproponował oskarżony i które zostały zaaprobowane przez sąd, bez uzyskania zgody oskarżonego na dokonanie stosownej zmiany.
Skoro wniosek złożony w trybie art.387kpk był wadliwy, albowiem nie zawierał propozycji dot. zawarcia w wyroku obligatoryjnego rozstrzygnięcia opartego o treść art. 45§1kk, to brak było podstaw do uwzględnienia takiego wniosku, zaś powinnością sądu było skierowanie sprawy do rozpoznania na zasadach ogólnych. Skoro sąd I instancji tak nie uczynił, to uwzględniając apelację prokuratora w zakresie podniesionych wad zaskarżonego wyroku, to sąd odwoławczy musiał zaskarżony wyrok uchylić w całości i sprawę przekazać sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, czyli postąpić tak jak to postulował prokurator sesyjny w zmodyfikowanym wniosku zaprezentowanym na rozprawie apelacyjnej.
Z powyższych względów należało na podstawie art. 437 § 2 kpk uchylić cały zaskarżony wyrok i sprawę przekazać Sądowi Rejonowemu w Ostródzie VII Zamiejscowemu Wydziałowi Karnemu w M. do ponownego rozpoznania. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy, z uwagi na wady wniosku złożonego w trybie art.387kpk, winien skierować sprawę na rozprawę i przeprowadzić postępowanie dowodowe, a następnie wydać wyrok, który będzie uwzględniał treść art. 45§1kk, chyba, że uzyska wcześniej zaakceptowany przez strony wniosek złożony w trybie art. 387§1 kpk zawierający propozycję rozstrzygnięcia dot. przepadku korzyści majątkowej lub jej równowartości.