Social Security Court dismissed appeal as pension recalculation failed to show higher benefit under new calculation rules.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Court rejected the applicant's appeal regarding a request to recalculate their pension based on a new calculation period. The applicant argued that selecting specific years between 1982 and 1991 would yield a higher benefit index than the one previously approved. The court determined that the law strictly limits recalculation to specific 10-year or 20-year windows relative to the application date, which excluded the applicant's proposed years. Consequently, the court found no legal basis to alter the previously established pension amount.
Legislator headnote
AI generatedArt. 111 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS; Recalculation of pension benefits is permitted only when the new calculation period yields a higher index, and the statutory windows for selecting years strictly exclude periods not adjacent to the application date.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt VU 1961/12
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 lutego 2013 roku Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy w składzie: Przewodniczący: SSO Teresa Przybyłko Protokolant: Ewelina Cyrkot po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2013 roku w Legnicy sprawy z wniosku L. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. o ponowne przeliczenie emerytury na skutek odwołania L. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z dnia 9 listopada 2012 roku znak (...) oddala odwołanie.
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 09 listopada 2012r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. stwierdził, że świadczenie będzie wypłacane L. K. w dotychczasowej wysokości. W uzasadnieniu podał, że brak jest możliwości przeliczenia świadczenia na podstawie art. 111 ustawy o emeryturach i rentach z FUS ze wskazanego we wniosku z dnia 05.11.2012r. okresu, tj. od 01.01.1981r. do 31.12.1990r., ponieważ wniosek o przyznanie świadczenia wnioskodawca złożył w dniu 11.06.2008r., a więc 20 lat kalendarzowych, z których wybiera się 10 najkorzystniejszych kolejnych lat kalendarzowych przypadających przed rokiem zgłoszenia wniosku o ponowne ustalenie emerytury obejmuje okres od 01.01.1988r. do 31.12.2007r.
Obecny wniosek o przeliczenie ubezpieczony złożył 05.11.2012r., a wiec okres 20-lecia poprzedzającego złożenie wniosku obejmuje okres od 01.01.1992r. do 31.12.2011r. W odwołaniu od powyższej decyzji wnioskodawca zarzucał, że zamiast najkorzystniejszych lat pracy 1982-1991 dających wskaźnik w wysokości 105,19% wybrano mniej korzystny okres 1984-1993, gdzie wskaźnik wysokości podstawy wymiaru ( wskaźnik WPW wyniósł 93,69%. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie podtrzymując treść zaskarżonej decyzji.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny w sprawie: L. K. w dniu 11 czerwca 2008r. złożył wniosek o emeryturę. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru emerytury wyliczony z kolejnych 10 lat kalendarzowych ( 1988-1997 ), wybranych z ostatnich 20 lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok, w którym zgłoszono wniosek o emeryturę wyniósł 54,69%. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru emerytury wyliczony z 20 lat kalendarzowych przypadających przed rokiem zgłoszenia wniosku ( 1979, 1981-1993, 1996, 1999-2003 ) wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu wynosi 81,28% i jako najkorzystniejszy został przyjęty do wyliczenia podstawy wymiaru emerytury w decyzji z dnia 18.06.2008r.
W związku z przedłożonym przez wnioskodawcę zaświadczeniem Rp-7 i złożonym w dniu 24.06.2009r. wnioskiem o przeliczenie podstawy wymiaru emerytury organ rentowy dokonał ponownego wyliczenia WWPW z 20 lat kalendarzowych przypadających przed rokiem zgłoszenia wniosku przyjmując rok 1978r zamiast 1992 – wyliczony wskaźnik wyniósł 83,01% i jako najkorzystniejszy został przyjęty do wyliczenia podstawy wymiaru emerytury w decyzji z dnia 06.07.2009r. o przeliczeniu emerytury. W dniu 05 listopada 2012r. L. K. złożył kolejny wniosek o przeliczenie emerytury poprzez wyliczenie wskaźnika z lat 1981-1990 jako najkorzystniejszego.
Dowody: dokumenty w aktach emerytalnych: wniosek o emeryturę, k. 1, obliczenia WWPW, k. 9-11, 25, decyzja o przyznaniu emerytury, k. 13, wniosek o przeliczenie, k. 17, zaświadczenie Rp-7, k. 19, decyzja o przeliczeniu emerytury, k. 27, wniosek, k. 29
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. W rozpoznawanej sprawie wnioskodawca domagał się ustalenia podstawy wymiaru emerytury z 10 lat kalendarzowych 1982-1991 i przyjęcia wskaźnika 105,19% jako najkorzystniejszego. Organ rentowy wskazywał natomiast, że przy ustalaniu emerytury wnioskodawcy przyjął najkorzystniejszy wariant, tj. z 20 lat kalendarzowych wybranych z całego okresu ubezpieczenia, gdzie WWPW wynosi 83,01%. Wskaźnik wyliczony z 10 lat kalendarzowych wybranych z ostatnich 20 lat kalendarzowych przypadających przed rokiem zgłoszenia wniosku o emeryturę, tj. od 1988 do 1997 wynosi 54,69%.
W ocenie Sądu emerytura przysługująca wnioskodawcy została obliczona w sposób prawidłowy, a stanowisko ubezpieczonego nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1, 4 i 6 ustawy emerytalnej podstawę wymiaru emerytury i renty stanowi ustalona w sposób określony w ust. 4 i 5 przeciętna podstawa wymiaru składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe lub na ubezpieczenie społeczne na podstawie przepisów prawa polskiego w okresie kolejnych 10 lat kalendarzowych, wybranych przez zainteresowanego z ostatnich 20 lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok, w którym zgłoszono wniosek o emeryturę lub rentę ( ust. 1 ).
Na wniosek ubezpieczonego podstawę wymiaru emerytury lub renty może stanowić ustalona w sposób określony w ust. 4 i 5 przeciętna podstawa wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe w okresie 20 lat kalendarzowych przypadających przed rokiem zgłoszenia wniosku, wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu ( ust. 6 ). W celu ustalenia podstawy wymiaru emerytury lub renty: 1)oblicza się sumę kwot podstaw wymiaru składek i kwot, o których mowa w ust. 3, w okresie każdego roku z wybranych przez zainteresowanego lat kalendarzowych; 2)oblicza się stosunek każdej z tych sum kwot do rocznej kwoty przeciętnego wynagrodzenia ogłoszonej za dany rok kalendarzowy, wyrażając go w procentach, z zaokrągleniem do setnych części procentu; 3)oblicza się średnią arytmetyczną tych procentów, która, z zastrzeżeniem ust. 5, stanowi wskaźnik wysokości podstawy wymiaru emerytury lub renty, oraz 4) mnoży się przez ten wskaźnik kwotę bazową, o której mowa w art. 19 ( ust. 4 ) Skoro zatem L.
K.wniosek o emeryturę złożył w dniu 11 czerwca 2008r., to przy przyjęciu wariantu wyliczenia WWPW z kolejnych 10 lat kalendarzowych, wybranych przez zainteresowanego z ostatnich 20 lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok, w którym zgłoszono wniosek o emeryturę, może być brane pod uwagę jedynie 10-lecie mieszczące się w granicach lat: od 2007r. ( rok bezpośrednio poprzedzający rok złożenia wniosku o emeryturę ) do 1988r. Najkorzystniejsze 10 kolejnych lat w tym 20-leciu to lata 1988-1997, a wyliczony z nich wskaźnik wynosi 54,69%.
Natomiast WWPW wyliczony z 20 lat kalendarzowych przypadających przed rokiem zgłoszenia wniosku, wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu, tj. z lat 1978-1979, 1980-1991, 1993, 1996, 1999-2003 wynosi 83,01% i jako najkorzystniejszy został przyjęty przez organ rentowy w wyliczeniu wysokości emerytury wnioskodawcy w decyzji o przeliczeniu emerytury z dnia 06.07.2009r. Niemożliwym jest uwzględnienie wniosku L. K.o wyliczenie WWPW z 10 lat kalendarzowych 1982-1991 ( jak w odwołaniu ), czy z lat 1981-1990 ( wniosek z 05.11.2012r., k. 29 akt emerytalnych ), gdyż nie mieszczą się one w ostatnim 20-leciu ani przed złożeniem przez ubezpieczonego wniosku o emeryturę ( 1988-2007 ) ani przed złożeniem wniosku o przeliczenie emerytury ( 2011-1992 ).
Z tych samych względów niemożliwe jest również przyjęcie wskaźnika wyliczonego z lat 1984-1993, jak w decyzji o ustaleniu wysokości emerytury dla potrzeb świadczenia przedemerytalnego ( obliczenie wskaźnika załączone do odwołania ). Zgodnie z przepisem art. 111 ust. 1 ustawy emerytalnej wysokość emerytury lub renty oblicza się ponownie od podstawy wymiaru ustalonej w myśl art. 15, jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego: 1)z liczby kolejnych lat kalendarzowych i w okresie wskazanym do ustalenia poprzedniej podstawy wymiaru świadczenia, 2)z kolejnych 10 lat kalendarzowych wybranych z 20 lat kalendarzowych, poprzedzających bezpośrednio rok kalendarzowy, w którym zgłoszono wniosek o przyznanie emerytury lub renty albo o ponowne ustalenie emerytury lub renty, z uwzględnieniem art. 176, 3)z 20 lat kalendarzowych wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu, przypadających przed rokiem zgłoszenia wniosku o ponowne ustalenie emerytury lub renty, - a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru jest wyższy od poprzednio obliczonego.
WWPW wyliczony z 10 lat kalendarzowych, wybranych z ostatnich 20 lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok, w którym zgłoszono wniosek o emeryturę wynosi 54,69% jest zatem niższy od dotychczasowego wyliczonego z 20 lat kalendarzowych wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu w wysokości 83,01%. Brak zatem podstaw do ponownego obliczenia wysokości emerytury wnioskodawcy. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 477 14 § 1 kpc oddalił odwołanie wnioskodawcy nie znajdując podstaw do jego uwzględnienia.