Legislator Case Law & Legislation
II CZ 31/10 AI generated

Supreme Court quashes appeal rejection due to unpaid fees, citing lack of reasoning in lower court's cost waiver decision.

Case Number II CZ 31/10
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court quashed the appellate court's decision rejecting the plaintiff's cassation appeal for non-payment of court fees. The plaintiff argued the lower court failed to properly evaluate their request for a cost waiver, which was denied without sufficient reasoning regarding their financial situation. The court held that the appellate court's denial of the cost waiver was unreasoned and thus the subsequent rejection of the appeal was premature.

Legislator headnote

AI generated

Art. 380 k.p.c.; Art. 3941 § 3 k.p.c.; Art. 39821 k.p.c.: A decision denying a request for exemption from court costs must be substantiated with reasons regarding the applicant's financial means; if such reasoning is absent, the subsequent rejection of the appeal for non-payment of fees is premature and must be quashed.

Keywords

AI generated
court costs waiver financial means assessment substantiation of decision premature appeal rejection cassation procedure rules

Cited Legislation

AI generated
Art. 380 k.p.c.
Strona żaląca wniosła nadto o rozpoznanie na zasadzie art. 380 k.p.c. w zw.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
z art. 3941 § 3 k.p.c. w zw.
Art. 39821 k.p.c.
z art. 39821 k.p.c. postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 2 grudnia 2009 r.
Art. 39815 § 1 k.p.c.
39821 k.p.c., przeto w tej sytuacji postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 15 stycznia 2010 r., odrzucające skargę kasacyjną z powodu jej nieopłacenia w terminie, ocenić należało jako co najmniej przedwczesne i wobec powyższego Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 39815 § 1 k.p.c. w zw.
art. 3986 § 2 k.p.c
odrzucające jej skargę kasacyjną na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c., wobec nieuiszczenia w terminie opłaty od skargi kasacyjnej w sytuacji uprzedniej 2 odmowy zwolnienia jej od kosztów sądowych postanowieniem z dnia 2 grudnia 2009 r., oddalającym wniosek w tym przedmiocie.
art. 380 k.p.c
Strona żaląca wniosła nadto o rozpoznanie na zasadzie art. 380 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
art. 39821 k.p.c
i art. 39821 k.p.c., przeto w tej sytuacji postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 15 stycznia 2010 r., odrzucające skargę kasacyjną z powodu jej nieopłacenia w terminie, ocenić należało jako co najmniej przedwczesne i wobec powyższego Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art.
art. 39815 § 1 k.p.c
39821 k.p.c., przeto w tej sytuacji postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 15 stycznia 2010 r., odrzucające skargę kasacyjną z powodu jej nieopłacenia w terminie, ocenić należało jako co najmniej przedwczesne i wobec powyższego Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 39815 § 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
postanowienie SN z dnia 28 listopada 2007 r., V CZ 106/07, niepubl.
postanowienie SN z dnia 28 listopada 2007 r., V CZ 106/07, niepubl.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CZ 31/10 POSTANOWIENIE Dnia 22 kwietnia 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Dariusz Dończyk SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie z powództwa Ginekologiczno - Położniczego Szpitala Klinicznego Uniwersytetu Medycznego im. (...) w P. przeciwko Narodowemu Funduszowi Zdrowia w W. - Wielkopolskiemu Oddziałowi Terenowemu NFZ w P. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 kwietnia 2010 r., zażalenia strony powodowej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 15 stycznia 2010 r., sygn. akt I WSC (…), I ACa (…), uchyla zaskarżone postanowienie i przekazuje sprawę Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego przed Sądem Najwyższym.

Uzasadnienie Strona powodowa zaskarżyła zażaleniem postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 15 stycznia 2010 r. odrzucające jej skargę kasacyjną na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c., wobec nieuiszczenia w terminie opłaty od skargi kasacyjnej w sytuacji uprzedniej 2 odmowy zwolnienia jej od kosztów sądowych postanowieniem z dnia 2 grudnia 2009 r., oddalającym wniosek w tym przedmiocie. Żalący wniósł o uchylenie postanowienia odrzucającego skargę kasacyjną. Strona żaląca wniosła nadto o rozpoznanie na zasadzie art. 380 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c. postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 2 grudnia 2009 r. oddalającego wniosek strony powodowej o zwolnienie od kosztów sądowych i o uchylenie tego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należało stwierdzić, że wydane na posiedzeniu niejawnym postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 2 grudnia 2009 r. oddalające wniosek powoda o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych nie zostało uzasadnione, a zatem brak jest jakichkolwiek podstaw do oceny na podstawie art. 380 k.p.c., czy Sąd Apelacyjny rozważył wszystkie argumenty powoda zawarte w uzasadnieniu jego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, a wyartykułowane na stronach od 47 do 50 uzasadnienia skargi kasacyjnej strony powodowej, a nadto czym kierował się Sąd Apelacyjny oddalając obszernie uzasadniony wniosek powoda o częściowe zwolnienie go od kosztów sądowych.

Tymczasem podmiot ubiegający się o zwolnienie od kosztów sądowych powinien wykazać, że nie ma dostatecznych środków na uiszczenie tych kosztów, jakimikolwiek dokumentami, które pozwalają określić jego sytuację majątkową. Nie można też jednak nie brać pod uwagę oświadczeń złożonych przez osobę upoważnioną do jego reprezentowania (por. postanowienie SN z dnia 28 listopada 2007 r., V CZ 106/07, niepubl.). Ponieważ zasadność oddalenia wniosku powoda w przedmiocie zwolnienia go od kosztów sądowych nie poddaje się kontroli Sądu Najwyższego na mocy art. 380 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. i art. 39821 k.p.c., przeto w tej sytuacji postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 15 stycznia 2010 r., odrzucające skargę kasacyjną z powodu jej nieopłacenia w terminie, ocenić należało jako co najmniej przedwczesne i wobec powyższego Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 39815 § 1 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.