Supreme Court dismissed appeal for legal inconsistency due to lack of proven damage from rejected appeal.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's claim for legal inconsistency regarding a final order rejecting their appeal. The appellant argued that the lower court's decision prevented them from challenging the first-instance judgment, citing violations of procedural and constitutional rights. The court ruled that rejecting an appeal does not automatically constitute legal damage and that the Supreme Court cannot substitute the second instance court's evaluation of the first-instance judgment's merits.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: A claim for legal inconsistency requires proven damage; mere rejection of an appeal by the second instance court does not establish such damage, and the Supreme Court cannot substitute the second instance court's assessment of the first-instance judgment.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CNP 95/09 POSTANOWIENIE Dnia 14 kwietnia 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Lech Walentynowicz w sprawie ze skargi M. R. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego Sądu Gospodarczego w K. z dnia 27 sierpnia 2009 r., sygn. akt XIX Ga (…) [XIX WSC (…)] w sprawie z powództwa Powszechnej Spółdzielni Spożywców „S.(...)” w K. przeciwko M. R. o wydanie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 kwietnia 2010 r., 1.) odrzuca skargę; 2.) zasądza od M. R. na rzecz Powszechnej Spółdzielni Spożywców „S.(...)” w K. kwotę 617, zł (sześćset siedemnaście) tytułem kosztów postępowania skargowego.
Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2009 r. [syn. Akt XIX Ga (…)] Sąd Okręgowy w K. odrzucił apelację pozwanego M. R. od postanowienia Sądu Rejonowego w K. z dnia 15 kwietnia 2009 r. w sprawie o wydanie. Pozwany M. R. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wskazanego wyżej postanowienia Sądu Okręgowego, zarzucając naruszenie art. 369 § 1 k.p.c. w związku z art. 115 k.c. w związku z art. 1 pkt 1 h ustawy z dnia 18 stycznia 2 1951 r. od dniach wolnych od pracy, poprzez odrzucenie apelacji wniesionej w terminie, a także naruszenie art. 78 Konstytucji RP.
Skarżący stwierdził, że zaskarżone orzeczenie uniemożliwiło wzruszenie orzeczenia Sądu I instancji.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje wtedy, gdy przez wydanie prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem stronie wyrządzona została szkoda. Zaskarżone postanowienie - jak słusznie wywodzi skarżący - zamknęło pozwanemu tylko możliwość kontroli instancyjnej (apelacyjnej) postanowienia sądu pierwszej instancji. W konsekwencji istnieje postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 15 kwietnia 2009 r., korzystające z waloru prawomocności i powagi rzeczy osądzonej (art. 365 k.p.c. i 366 k.p.c.).
Nie zostało ono zakwestionowane również w tej skardze, zatem nie może podlegać jakiejkolwiek weryfikacji w sprawie skargowej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 lipca 2006 r., V CNP 86/06, OSNC 2007/3/47). Zaskarżone skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenie niewątpliwie pozbawiło skarżącego prawa do oceny zasadności rozstrzygnięcia wydanego przez Sąd Rejonowy. Brak jednak podstaw do uznania, że istnieje związek przyczynowy pomiędzy wydaniem przez Sąd Okręgowy postanowienia o odrzuceniu apelacji a szkodą oraz że istnienie szkody zostało uprawdopodobnione.
Skarżący opiera swoje twierdzenie na założeniu, że jego apelacja zostałaby uwzględniona. Sąd Najwyższy w postępowaniu o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie jest uprawniony do zastępowania sądu drugiej instancji i rozstrzygania, jakiej treści orzeczenie powinien wydać, gdyby nie odrzucił apelacji. Ocena zasadności wyroku wydanego przez Sąd Rejonowy, zaskarżonego odrzuconą apelacją, pozostaje poza zakresem kognicji Sądu Najwyższego. Sam zatem fakt odrzucenia - nawet wadliwego - apelacji od orzeczenia sądu pierwszej instancji nie stanowi w żadnym wypadku uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody (por. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2006 r., V CNP 79/05, niepubl.).
Zaskarżając jedynie postanowienie o odrzuceniu apelacji skarżący nie uprawdopodobnił, gdyż nie mógł uprawdopodobnić, powstania szkody (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.). Mając powyższe na względzie, należało skargę odrzucić (art. 4248 § 1 k.p.c.). Orzeczenie o kosztach postępowania skargowego oparto na art. 98 § 1 k.p.c. w związku z art. 108 § 1 k.p.c.