Cassation appeal dismissed as inadmissible due to low value and lack of legal representation.

Sygn. akt V Ua 17/14 POSTANOWIENIE Dnia 13 stycznia 2015 roku Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Piotrkowie Tryb., Wydział V w składzie: Przewodniczący: Sędzia SO Beata Łapińska (spr) Sędziowie: SO Agnieszka Leżańska SR del. Urszula Sipińska-Sęk Protokolant: asyst. sędz. Ewelina Goździk po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2015 roku w Piotrkowie Tryb. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. B. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT. o zasiłek chorobowy na skutek apelacji wnioskodawczyni A. B. od wyroku Sądu Rejonowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Piotrkowie Tryb. z dnia 2 kwietnia 2014 roku sygn. akt IV U 48/14 w przedmiocie skargi kasacyjnej wnioskodawczyni postanawia: odrzucić skargę kasacyjną.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 13 listopada 2014 roku, wydanym w sprawie V Ua 17/14, Sąd Okręgowy w Piotrowie Tryb. oddalił apelację wnioskodawczyni A. B. od wyroku Sądu Rejonowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Piotrkowie Tryb. z dnia 2 kwietnia 2014 roku, którym Sąd Rejonowy oddalił jej odwołanie od decyzji odmawiającej prawa do zasiłku chorobowego za okres niezdolności do pracy po ustaniu tytułu ubezpieczenia od 8 listopada 2013 roku do 4 lutego 2014 roku. W dniu 11 grudnia 2014 roku skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w Piotrkowie Tryb. z dnia 13 listopada 2014 roku wniosła wnioskodawczyni A. B.. Skarga kasacyjna została sporządzona przez nią osobiście. W treści skargi kasacyjnej wnioskodawczyni wskazała, że wartość sporu to 5.000 złotych.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 398 2 § 1 k.p. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych, a w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych – niższa niż dziesięć tysięcy złotych. Jednakże w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych skarga kasacyjna przysługuje niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach o przyznanie i o wstrzymanie emerytury lub renty oraz o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego.

Po wpływie skargi kasacyjnej do Sądu drugiej instancji, Sąd ten bada, czy jest ona w konkretnym przypadku dopuszczalna, tj. czy została wniesiona przez uprawniony podmiot i w stosunku do orzeczenia, które może być zaskarżone tym środkiem zaskarżenia oraz czy został zachowany termin do jej wniesienia i czy spełnia ona wymagania formalne. W razie braku któregokolwiek ze wskazanych warunków uznać należy, że skarga kasacyjna jest dotknięta brakiem uzasadniającym jej odrzucenie na podstawie art. 398 6 § 2 k.p.c. W myśl bowiem art. 398 6 § 2 k.p.c. Sąd drugiej instancji odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu, skargę niespełniającą wymagań określonych w art. 398 4 § 1, nieopłaconą oraz skargę, której braków nie usunięto w terminie lub z innych przyczyn niedopuszczalną.

Skarga kasacyjna z innych przyczyn niedopuszczalna, to m.in. skarga wniesiona od orzeczenia, od którego nie przysługuje ten nadzwyczajny środek zaskarżenia. W przedmiotowej sprawie bezspornym jest, że wartość przedmiotu sporu wynosi 5.000 złotych. Taka wartość została bowiem wskazana przez wnioskodawczynię zarówno w treści sporządzonej przez nią skargi kasacyjnej a także w toku postępowania międzyinstancyjnego na etapie usuwania braków formalnych złożonej przez A. B. apelacji. Ponieważ wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi kwotę poniżej 10.000 złotych skarga kasacyjna w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna z mocy prawa i dlatego też, na mocy art. 398 6 § 2 k.p.c. podlega odrzuceniu.

Nadmienić również należy, iż skarga kasacyjna podlega odrzuceniu jeszcze z jednej przyczyny. Zgodnie z art. 87 1 § 1 kpc w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Zastępstwo to dotyczy także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji. Z powyższej regulacji jednoznacznie wynika, że skarga kasacyjna winna być sporządzona wyłącznie przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym działającym w imieniu strony, która sama nie może skutecznie sporządzić skargi.

W sprawie nie zachodzi żadna z okoliczności wymienionych w przepisie § 2 powołanego artykułu, zwalniająca z obowiązkowego zastępstwa strony. Z tego względu skarga kasacyjna wniesiona przez wnioskodawczynię samodzielnie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Dlatego też, na podstawie powołanych przepisów orzeczono jak w sentencji.