Legislator Case Law & Legislation
IX Ka 196/14 AI generated

Court quashes first-instance verdict for drunk driving due to incomplete evidence and failure to interview a witness.

Case Number IX Ka 196/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal quashed the first-instance judgment that had dismissed the prosecution's charges against the defendant for drunk driving. The prosecutor argued that the lower court erred by relying on incomplete evidence and failing to interview a specific witness, R. H. The appellate court agreed, noting that the first instance did not sufficiently verify the defendant's version of events or resolve contradictions in the evidence, necessitating a retrial.

Legislator headnote

AI generated

Art. 167 k.p.k.; Art. 366 § 1 k.p.k.: A court of first instance must verify all relevant evidence and cannot base its verdict on incomplete or selectively evaluated materials; failure to interview a witness or resolve contradictions in the evidence requires quashing the verdict and remanding the case for retrial.

Keywords

AI generated
drunk driving incomplete evidence failure to interview witness quashing verdict remand for retrial procedural error social harm assessment

Cited Legislation

AI generated
Art. 167 k.p.k.
Art. 366 § 1 k.p.k.
167 kpk i art. 366 §1 kpk, która miała wpływ na treść orzeczenia polegającą na zaniechaniu przesłuchania R.
Art. 137 ust. 1 pkt 1 a contrario Prawo o ruchu drogowym
na podstawie art. 137 ust 1 pkt 1 a contrario ustawy Prawo o ruchu drogowym nakazuje zwrócić oskarżonemu J.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

IX Ka 196/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 czerwca 2014 r. Sąd Okręgowy w Toruniu w Wydziale IX Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – S. S.O. Rafał Sadowski Sędziowie: S.O. Marzena Polak S.O. Aleksandra Nowicka (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Katarzyna Kotarska przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Toruniu Marzenny Mikołajczak po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2014r. sprawy J. O. oskarżonego z art. 178a§1 kk na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Chełmnie VII Zamiejscowy Wydział Karny z/s w Wąbrzeźnie z dnia 24 stycznia 2014 r., sygn. akt VII K 497/13 uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Chełmnie VII Zamiejscowy Wydział Karny z/s w Wąbrzeźnie. Sygn. akt IX Ka 196/14

UZASADNIENIE

J. O. został oskarżony o to, że w dniu 11 sierpnia 2013 roku w P., woj. (...), kierował samochodem osobowym marki M. nr rej. (...) w ruchu lądowym będąc w stanie nietrzeźwości o zawartości 0,29 mg/l, tj. 0,60 promila alkoholu w wydychanym powietrzu, - to jest o przestępstwo z art. 178a§1 kk; Sąd Rejonowy w Chełmnie VII Zamiejscowy Wydział Karny z/s w Wąbrzeźnie wyrokiem z dnia 24 stycznia 2014r. uznał co następuje:

1. na podstawie art. 17§1 pkt 3 kpk w zw. z art. 1§2 kk umarza postępowanie;

2. kosztami niniejszego postępowania obciąża Skarb Państwa;

3. na podstawie art. 137 ust 1 pkt 1 a contrario ustawy Prawo o ruchu drogowym nakazuje zwrócić oskarżonemu J. O. prawo jazdy nr (...) wydane przez Prezydenta Miasta T., a odebrane oskarżonemu 11 sierpnia 2013 roku i zatrzymane na podstawie postanowienia Prokuratora z dnia 16 sierpnia 2013 roku w sprawie (...)Prokuratury Rejonowej w W.. Od powyższego wyroku apelację złożył prokurator zaskarżając go w całości na niekorzyść oskarżonego podnosząc zarzuty: - błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na treść wyroku polegający na uznaniu, ze wina i społeczna szkodliwość czynu zarzucanego oskarżonemu są znikome, podczas gdy materiał dowodowy prowadzi do odmiennego wniosku, - obrazy przepisów postępowania tj. art. 167 kpk i art. 366 §1 kpk, która miała wpływ na treść orzeczenia polegającą na zaniechaniu przesłuchania R. H. i syna oskarżonego. W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja prokuratora kwestionująca trafność rozstrzygnięcia była trafna i doprowadziła do uchylenia zaskarżonego wyroku. Nie sposób odmówić racji wywodom apelacji wniesionej przez prokuratora, w której podniósł, że sąd meriti –naruszając przepisy postępowania - dokonał swoich ustaleń na podstawie niekompletnego i wybiórczo ocenionego materiału dowodowego. Skarżący trafnie wypunktował uchybienia, jakich dopuścił się sąd I instancji wydając zaskarżony wyrok. Pobieżna analiza ujawnionych w sprawie dowodów, bez ich wzajemnego skonfrontowania, jak również zaniechanie przesłuchania świadka R.

H., doprowadziła do wydania rozstrzygnięcia w warunkach nie wyjaśnienia istotnych okoliczności sprawy oraz istnienia w materiale dowodowym szeregu wątpliwości, których Sąd Rejonowy nie usunął. Wyjść należy od tego, że sąd meriti nie zweryfikował w wystarczający sposób wersji zdarzenia podanej przez oskarżonego na rozprawie choćby poprzez odniesienie jej do wcześniej złożonych wyjaśnień i zapisów notatki urzędowej na k.1 akt. Okoliczności, które doprowadziły do zbadania stanu trzeźwości oskarżonego w tych trzech źródłach określone istotnie się od siebie różnią, co ma o tyle istotne znaczenie, że Sąd meriti szeroko eksponuje, iż to z inicjatywy oskarżonego doszło do dokonania tej czynności i jego czujności oraz odpowiedzialności przypisuje to działanie.

Stąd także wywodzi o stopniu społecznej szkodliwości jego czynu. Tymczasem sięgnięcie do wyjaśnień oskarżonego złożonych w toku postępowania przygotowawczego, a zwłaszcza informacji zawartych w notatce urzędowej nasuwa wątpliwości, które poprzez przesłuchanie sporządzonego ją policjanta należy rozwiać. Poczynienie prawidłowych ustaleń w tym zakresie, rzutować musi na ocenę społecznej szkodliwości czynu zarzucanego oskarżonemu. Z powyższych względów sąd odwoławczy uchylił zaskarżony wyrok w całości i przekazał sprawę sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.