Legislator Case Law & Legislation
I ACz 723/14 AI generated

Appeal court dismisses request for court fee waiver due to insufficient financial documentation proving inability to pay.

Case Number I ACz 723/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The appellate court dismissed the plaintiff's appeal regarding a partial waiver of court fees, ruling that the lower court correctly rejected the request based on inadequate financial evidence. Although the plaintiff argued that high debt obligations and business losses prevented payment, the court found the submitted tax returns, bank statements, and business financial reports insufficient to verify her actual financial situation. Consequently, the court upheld the lower court's decision that the statutory requirements for fee waiver were not met, while correcting a clerical error in the judgment text.

Legislator headnote

AI generated

Art. 102 ust. 1 u.k.s.c.; Art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c.; A request for a partial or full waiver of court fees requires precise and comprehensive documentation of the applicant's family and financial situation; insufficient or selective submission of documents prevents a reliable assessment of the applicant's inability to pay, leading to the dismissal of the waiver request.

Keywords

AI generated
court fee waiver financial documentation ability to pay civil procedure appeal insufficient evidence statutory requirements clerical correction

Cited Legislation

AI generated
Art. 102 ust. 1 u.k.s.c.
W konsekwencji, oznaczało to konieczność oddalenia jej wniosku w całości, wobec nie wykazania przesłanki z art. 102 ust. 1 u.k.s.c.
Art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c.
Z tych względów zażalenie powódki podlegało oddaleniu, jako bezzasadne (art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c.).
Art. 350 § 3 k.p.c. w związku z art. 361 k.p.c.
Sprostowanie oczywistej omyłki zaistniałej w sentencji zaskarżonego postanowienia znajduje podstawę prawną w treści przepisu art. 350 § 3 k.p.c. w związku z art. 361 k.p.c.
art. 385 k.p.c
Z tych względów zażalenie powódki podlegało oddaleniu, jako bezzasadne (art. 385 k.p.c.
art. 397 § 2 k.p.c
w związku z art. 397 § 2 k.p.c.).
art. 350 § 3 k.p.c
Sprostowanie oczywistej omyłki zaistniałej w sentencji zaskarżonego postanowienia znajduje podstawę prawną w treści przepisu art. 350 § 3 k.p.c.
art. 361 k.p.c
w związku z art. 361 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
VI GC 170/14
akt VI GC 170/14 p o s t a n a w i a: I.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I ACz 723/14 POSTANOWIENIE Dnia 24 października 2014 r. Sąd Apelacyjny w Rzeszowie I Wydział Cywilny w składzie następującym Przewodniczący: SSA Marek Klimczak po rozpoznaniu w dniu 24 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa J. J. przeciwko R. T., J. P. i P. J. o zapłatę na skutek zażalenia powódki na postanowienie Sądu Okręgowego – Sądu Gospodarczego w Rzeszowie z dnia 23 czerwca 2014r. sygn. akt VI GC 170/14 p o s t a n a w i a: I. sprostować oczywistą omyłkę zaistniałą w treści zaskarżonego postanowienia w ten sposób, że w miejsce nazwiska (...) wpisuje nazwisko (...), II. oddalić zażalenie.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy – Sąd Gospodarczy w Rzeszowie oddalił wniosek powódki o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie uzupełniającej opłaty sądowej od pozwu, ponad uiszczoną już kwotę 5.106 zł. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia wskazano, iż powódka jako strona ubiegająca się o udzielenie zwolnienia powinna w sposób sprawny i wszechstronny przedstawić argumenty na rzecz uwzględnienia wniosku. Tymczasem, analiza przedłożonego przez powódkę oświadczenia o stanie rodzinno – majątkowym budziła wątpliwości, co do rzetelności zawartych w tym oświadczeniu informacji.

Wnioskodawczyni nie wskazała, bowiem z jakich źródeł utrzymuje siebie i córki w sytuacji, gdy prowadzona przez nią działalność gospodarcza przynosi stratę. Jednocześnie nie podawała, aby miała problemy ze spłatą kredytów, które opiewają na kwoty 146.127,67 zł i 250.000 zł, co pozwala sądzić, że inne swoje zobowiązania niż koszty sądowe, reguluje. Wskazywał dalej Sąd Okręgowy, iż powódka nie przedłożyła deklaracji podatkowych za rok 2012 i 2013, ani też wyciągów z rachunków bankowych, poza wyciągiem z jednego tylko rachunku, a to rachunku w (...).

Tymczasem, jak wynikało z treści umowy kredytowej z dnia 6 marca 2012r., obsługa działalności gospodarczej powódki, w tym realizacja płatności na rzecz ZUS i Urzędu Skarbowego, odbywała się z rachunku bankowego, który założony został w tym właśnie Banku, w którym zaciągnięty był wspomniany kredyt. Zdaniem Sądu Okręgowego, takie wybiórcze przedkładanie dokumentów nie pozwala na określenie rzeczywistej sytuacji finansowej powódki. W konsekwencji, oznaczało to konieczność oddalenia jej wniosku w całości, wobec nie wykazania przesłanki z art. 102 ust. 1 u.k.s.c.

W zażaleniu na powyższe postanowienie powódka podniosła zarzut naruszenia art. 102 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz wniosła o zmianę tego postanowienia przez udzielenie jej zwolnienia od kosztów sądowych we wnioskowanym zakresie albo jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Skarżąca podniosła, że spłacanie przez nią kredytów nie świadczy o tym, że powinna posiadać środki na koszty postępowania sądowego. Wskazała, że obciążenia te powodują, że wynik prowadzonej przez nią działalności gospodarczej jest ujemny.

Z kolei, zaprzestanie spłaty kredytów oznaczałoby jej niewypłacalność. Zarzuciła nadto, że siebie i córki utrzymuje z pomocy rodziny i przyjaciół, a taką pomoc trudno wykazać konkretnymi dokumentami.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Argumenty podniesione w zażaleniu nie prowadzą do skutecznego podważenia zasadności zaskarżonego postanowienia. Rozstrzygnięcie podjęte przez Sąd Okręgowy zapadło po wszechstronnej i wnikliwej analizie danych wynikających z przedstawionego przez powódkę oświadczenia majątkowego oraz dodatkowych dokumentów obrazujących jej sytuację finansową. Wnioski wysnute przez ten Sąd nie budzą zastrzeżeń pod kątem ich zgodności z logicznym rozumowaniem i doświadczeniem życiowym, a te kryteria mają zasadnicze znaczenie także przy ocenie danych, stanowiących podstawę dla wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.

Zaskarżone postanowienie nie narusza również przepisu art. 102 ust. 1 u.k.s.c. Jak słusznie wywodzi Sąd Okręgowy, wymieniona regulacja prawna ma szczególny charakter i jest instrumentem gwarantującym dostęp do sądu podmiotom, które obiektywnie nie są w stanie ponieść tych kosztów z uwagi na ich sytuację majątkową. Dlatego udzielenie zwolnienia od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w całości bądź w części jest w pierwszej kolejności uzależnione od przedstawienia przez stronę ubiegającą się o zwolnienie dokładnych informacji, rzetelnie obrazujących jej sytuację rodzinną i majątkową.

Podzielić należy zapatrywanie Sądu Okręgowego, iż informacje przedstawione przez powódkę nie mogły być uznane za wystarczające dla dokonania oceny przesłanek z art. 102 ust. 1 u.k.s.c. Jak podkreślił w swoim uzasadnieniu Sąd I instancji zabrakło deklaracji podatkowych za 2012 i 2013r., wyciągów ze wszystkich rachunków bankowych powódki, jak też bilansu czy zestawienia zysków i strat jej firmy za 2013r. Mało przekonywujące są również dość ogólnikowe wyjaśnienia powódki odnośnie pomocy uzyskiwanej od rodziny czy przyjaciół.

Zażalenie niedostatków, o których mowa powyżej, nie usuwa, w dalszym ciągu niemożliwa jest więc rzetelna ocena spełnienia przez powódkę wymogów wynikających z treści powołanego wyżej przepisu. Z tych względów zażalenie powódki podlegało oddaleniu, jako bezzasadne (art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c.). Sprostowanie oczywistej omyłki zaistniałej w sentencji zaskarżonego postanowienia znajduje podstawę prawną w treści przepisu art. 350 § 3 k.p.c. w związku z art. 361 k.p.c.