Civil court dismisses plaintiff's claim against absent defendant due to insufficient evidence and procedural defects.

Sygn. akt: I C 2032/14 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 grudnia 2014 roku Sąd Rejonowy w Bielsku Podlaskim I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Marta Burzyńska Protokolant: Dorota Głowacka po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2014 roku w Bielsku Podlaskim na rozprawie sprawy z powództwa (...) Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego z siedzibą we W. przeciwko E. S. o zapłatę oddala powództwo. S ę d z i a Sygn. akt I C 2032/14

UZASADNIENIE

Powód (...) Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą we w W.wystąpił przeciwko E. S.z powództwem, w którym domagał się zasądzenia od pozwanej na swoją rzecz kwoty 912,10 złotych wraz z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. Wnosił także o zasądzenie od pozwanej na jego rzecz zwrotu kosztów procesu wraz z kosztami zastępstwa procesowego. Podnosił, że pozwana oraz (...) S.A.( poprzednio (...) Bank S.A.) zawarli w dniu 27 września 2007 roku umowę bankową o numerze (...), na podstawie której pozwana otrzymała określoną w umowie kwotę pieniężną i zobowiązała się do jej zwrotu na warunkach określonych w umowie.

Pozwana nie wywiązała się z zobowiązania, wobec czego niespłacona kwota należności głównej stała się wymagalna wraz z kwotą odsetek za opóźnienie w spełnieniu świadczenia. W dniu 30 grudnia 2010 roku (...) S.A.i powód zawarli umowę przelewu wierzytelności na mocy której powód nabył całość praw i obowiązków wynikających z umowy zawartej przez pozwanego. Na zadłużenie pozwanej składa się kwota należności głównej w wysokości 567,00 złotych, skapitalizowane odsetki w kwocie 345,10 złotych. Pozwana E. S. nie stawiła się na rozprawę i nie zajęła stanowiska w sprawie.

Sąd ustalił i zważył, co następuje:

Powództwo jest bezzasadne i nie zasługuje na uwzględnienie albowiem przytoczone przez powoda okoliczności faktyczne budzą uzasadnione wątpliwości. Zgodnie z art. 339 § 1 kpc jeżeli pozwany nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę albo mimo stawienia się nie bierze udziału w rozprawie, sąd wyda wyrok zaoczny. W myśl zaś art. 340 kpc wyrok wydany w nieobecności pozwanego nie będzie zaoczny, jeżeli pozwany żądał przeprowadzenia rozprawy w swej nieobecności albo składał już w sprawie wyjaśnienia ustnie lub na piśmie.

Pozwany B. Ż. nie stawił się na rozprawę, nie wnosił o przeprowadzenie rozprawy w swojej nieobecności, nie złożył wyjaśnień ani na piśmie, ani ustnie, a zatem zachodziły podstawy do wydania wyroku zaocznego. Zgodnie z art. 339 § 2 kpc wydając wyrok zaoczny, Sąd przyjmuje się za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa. W ocenie Sądu, twierdzenia powoda zawarte w pozwie, budzą uzasadnione wątpliwości skutkujące oddaleniem powództwa.

W świetle przedstawionych przez powoda dokumentów nie sposób bowiem uznać, iż powodowi przysługuje przeciwko pozwanemu wierzytelność w wysokości dochodzonej pozwem. Na poparcie swoich twierdzeń powód przedstawił jedynie umowę przelewu wierzytelności zawartą w dniu 29 grudnia 2010 roku z (...) S.A(k. 7-12), wyciąg z elektronicznego załącznika do umowy (k. 13), wezwanie do zapłaty (k.

14) i wyciąg z własnych ksiąg rachunkowych (k. 6). Dokumenty te nie dowodzą, iż pozwany jest zobowiązany wobec powoda do zapłaty jakiejkolwiek kwoty. Zdaniem Sądu, wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego z dnia 17 października 2014 roku podpisany przez osobę upoważnioną do składania oświadczeń w zakresie praw i obowiązków majątkowych funduszu i opatrzony pieczęcią towarzystwa zarządzającego funduszem sekurytyzacyjnym nie jest wystarczającym dowodem potwierdzającym istnienie dochodzonej pozwem wierzytelności.

Zgodnie z przepisem art. 194 ustawy z dnia 27 maja 2004 roku o funduszach inwestycyjnych w obowiązującym brzmieniu, księgi rachunkowe funduszu sekurytyzacyjnego, wyciągi z tych ksiąg podpisane przez osoby upoważnione do składania oświadczeń w zakresie praw i obowiązków majątkowych funduszu i opatrzone pieczęcią towarzystwa zarządzającego funduszem sekurytyzacyjnym oraz wszelkie wystawione w ten sposób oświadczenia zawierające zobowiązania, zwolnienie z zobowiązań, zrzeczenie się praw lub pokwitowanie odbioru należności mają moc prawną dokumentów urzędowych oraz stanowią podstawę do dokonania wpisów w księgach wieczystych i rejestrach publicznych.

Moc prawna dokumentów urzędowych, o której mowa w ust. 1, nie obowiązuje w odniesieniu do dokumentów wymienionych w tym przepisie w postępowaniu cywilnym. Obecne brzmienie powołanego przepisu jest wynikiem obowiązku dostosowania systemu prawa do wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 lipca 2011 roku w sprawie (...) (Lex nr 852310), w którym Trybunał Konstytucyjny uznał art. 194 ustawy z dnia 27 maja 2004 roku o funduszach inwestycyjnych, w części, w jakiej nadaje moc prawną dokumentu urzędowego księgom rachunkowym i wyciągom z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego w postępowaniu cywilnym prowadzonym wobec konsumenta, za niezgodny z art. 2, art. 32 ust. 1 zdanie pierwsze i art. 76 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 roku (Dz.U. z 1997 r.

Nr 78, poz. 483 zezm.) oraz za zgodny z art. 20 Konstytucji. W związku z powyższym aktualnie wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego winien być traktowany jako dokument prywatny, co oznacza, iż nie stanowi on dowodu zawartych w nim informacji, a jedynie wyjaśnienie stanowiące poparcie stanowiska strony, która je przedłożyła. Dane ujmowane w księgach rachunkowych funduszu oraz wyciągu z tych ksiąg mogą stanowić dowód jedynie tego, że określonej kwoty wierzytelność jest wpisana w księgach rachunkowych względem określonego dłużnika na podstawie opisanego w tych księgach zdarzenia, np. cesji wierzytelności.

Dokumenty te potwierdzają więc sam fakt zdarzenia w postaci cesji wierzytelności. Nie stanowią one jednak dowodu na skuteczność dokonanej cesji wierzytelności oraz istnienia i wysokości nabytej wierzytelności. Zważywszy, iż powód nie przedstawił innych dowodów potwierdzających, iż pozwana była dłużnikiem (...) S.A, należało uznać, że zachodzą poważne wątpliwości skutkujące oddaleniem powództwa. Z twierdzeń powoda zawartych w pozwie nie wynika bowiem jakiego rodzaju zobowiązanie zaciągnęła pozwana wobec (...) S.A, w jakiej wysokości i na jakich warunkach, co pozwoliłoby ustalić podstawę prawną jej odpowiedzialności.

Domagając się odsetek, powód nie wskazuje ich wysokości, ani podstawy prawnej, wskazując, iż domaga się odsetek skapitalizowanych wynikających z umowy, której to umowy nie załącza. Okoliczność ta, wskazuje, że sam powód nie orientuje się w charakterze wierzytelności, której dochodzi, co nie pozwala uwzględnić jego powództwa wyłącznie na podstawie jego twierdzeń. Dodać należy, że nie mają żadnego waloru dowodowego pisma jakie zostały przysłane faksem w dniu 2 grudnia 2014 roku, gdyż przepisy kodeksu postępowania cywilnego nie przewidują takiego sposobu wnoszenia pism procesowych i składania dokumentów stanowiących dowód w sprawie.

Mając na względzie powyższe okoliczności na podstawie art. 353 § 1 kodeksu cywilnego, art. 509 § 1 kodeksu cywilnego, art. 339 § 1 kpc, art. 340 kpc należało powództwo oddalić. Sędzia