Appeal dismissed because the creditor failed to prove the transfer of rights via a notarized document linking the assignment to the specific enforcement order.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the creditor's appeal against the lower court's refusal to grant an enforceability clause. The creditor argued that a notarized assignment agreement and an extract from its annex proved the transfer of rights underlying a specific enforcement order. However, the court held that the documents only showed the transfer from one bank to another, without explicitly linking the assigned debt to the specific enforcement order issued in a different case file. Consequently, the creditor failed to meet the statutory requirement of proving the transfer of rights to the new creditor.
Legislator headnote
AI generatedArt. 788 § 1 k.p.c.; Art. 129 § 2 k.p.c.; The creditor must submit a document where the transfer of rights is explicitly stated or legally evident, and such a document must be notarized or have a notarized signature to be valid for granting an enforceability clause.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
POSTANOWIENIE Dnia 23 grudnia 2014 r. Sąd Apelacyjny w Poznaniu, Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSA Jacek Nowicki Sędziowie: SA Jan Futro SA Bogdan Wysocki (spr) po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku wierzyciela (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. przy udziale dłużnika Zakładu (...) Spółka jawna z siedzibą w W. o nadanie klauzuli wykonalności na rzecz następcy wierzyciela na skutek zażalenia wnioskodawcy na postanowienia Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 22 listopada 2014 r., sygn. akt: XII Co 157/14 postanawia: oddalić zażalenie. SSA J. Futro SSA J. Nowicki SSA B. Wysocki
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy oddalił wniosek wierzyciela o nadanie na jego rzecz, jako nowego wierzyciela klauzuli wykonalności tytułowi egzekucyjnemu - prawomocnemu nakazowi zapłaty wydanemu w postępowaniu nakazowym przez Sąd Okręgowy w Poznaniu w dniu 6 kwietnia 2004 r. (pkt 1) oraz obciążył wierzyciela kosztami postępowania klauzulowego w zakresie przez niego poniesionym. W ocenie Sądu Okręgowego wnioskodawca nie wykazał przejścia na jego rzecz uprawnienia wynikającego z powyższego tytułu egzekucyjnego (art. 788 § 1 k.p.c.).
Zadość temu obowiązkowi nie czyni dołączona do wniosku umowa cesji wierzytelności z dnia 3 grudnia 2013 r. albowiem z jej treści nie wynika przejście uprawnienia objętego nakazem wydanym w sprawie o sygn. akt XII Nc 44/04. Wykazanie tożsamości pomiędzy numerem umowy zawartym w dokumencie prywatnym urzędowo poświadczonym, a sygnaturą tytułu egzekucyjnego wydanego na podstawie umowy zawartej pomiędzy pierwotnym wierzycielem, a dłużnikiem również musi nastąpić za pomocą dokumentu urzędowego lub prywatnego z podpisem urzędowo poświadczonym.
W załączniku nr 1 do w/w umowy cesji oznaczono dłużnika, numer umowy kredytowej zawartej z bankiem oraz kwotę zadłużenia. Nie wskazano, że oznaczona tam wierzytelność stanowiła podstawę wydania nakazu zapłaty w sprawie XII Nc 44/04. Zażalenie na to postanowienie złożył wnioskodawca, zaskarżył je w całości. Wnioskodawca zarzucał rozstrzygnięciu naruszenie art. 788 § 1 k.p.c. w zw. z art. 129 § 2 k.p.c. poprzez niewłaściwe zastosowanie oraz błędne przyjęcie, że wierzyciel nie spełnił wymogów z art. 788 § 1 k.p.c. mimo, że przedłożył odpis umowy przelewu wierzytelności, w tym wyciąg z załącznika nr 1 umowy, poświadczony za zgodność z oryginałem przez występującego w sprawie pełnomocnika.
Wskazując na te zarzuty wnioskodawca wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i ponowne rozpoznanie sprawy ewentualnie o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez nadanie klauzuli wykonalności zgodnie z wnioskiem oraz o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Podstawą nadania klauzuli wykonalności w trybie art. 788 k.p.c. jest przedłożenie dokumentu, z którego wynika, że po powstaniu tytułu egzekucyjnego lub w toku sprawy uprawnienie lub obowiązek przeszły na inną osobę. Konieczne przy tym jest, aby owo przejście prawa lub obowiązku wynikało expressis verbis z treści składanego dokumentu (z tym, że sąd klauzulowy, co do zasady, nie bada, czy do takiego przejścia, w sensie materialnoprawnym, rzeczywiście doszło), albo aby dokument ten odzwierciedlał takie przejście z mocy samego prawa.
Wnioskodawca załączył do zażalenia wyciąg z załącznika nr 1 do umowy cesji z dnia 3 grudnia 2013 r. z poświadczeniem notarialnym złożonych na tym dokumencie podpisów stron umowy. W załączniku pod pozycją 67 została oznaczona wierzytelność, która stanowiła podstawę wydania nakazu zapłaty z dnia 6 kwietnia 2004 r. w sprawie XII Nc 44/2004 przeciwko dłużnikowi Zakładowi (...) Spółka jawna z siedzibą w W.. Nadto wymienione dokumenty zostały poświadczone za zgodność z oryginałem przez pełnomocnika wnioskodawcy w osobie adwokata M.
L., zyskując charakter dokumentów urzędowych (art. 129 § 2 i 3 k.p.c.). Co prawda w załączniku do umowy cesji określono jedynie przelewaną wierzytelność oraz datę wydania tytułu egzekucyjnego (nakazu) w stosunku do tej wierzytelności, bez bliższego oznaczenia sądu i sygnatury akt sprawy, w której nakaz został wydany. Niemniej zawarte w umowie dane pozwalają w wystarczający sposób, zidentyfikować cedowaną wierzytelność. Jednakże wnioskodawca nie wykazał przejścia uprawnień z dotychczasowego wierzyciela (...) Banku (...) w P. na swoją rzecz.
Nie przedłożył bowiem dokumentu urzędowego lub prywatnego z podpisem urzędowo poświadczonym, z którego wynikałoby, że uprawnienie po wydaniu nakazu zapłaty z dnia 6 kwietnia 2004 r. Sądu Okręgowego w Poznaniu, sygn. akt XII Nc 44/2004 r. przeszło z wierzyciela (...) Banku (...) w P. na rzecz (...) Bank S.A. z siedzibą w P.. Załączona do wniosku umowa sprzedaży wierzytelności z dnia 3 grudnia 2013 r. wykazuje tylko nabycie przez wnioskodawcę wierzytelności od (...) Bank S.A. z siedzibą w P.. W tych okolicznościach brak jest podstaw do uznania, że umowa przelewu wierzytelności z dnia 3 grudnia 2013 r. wraz z wyciągiem z załącznika nr 1 pod poz. 67 stanowią w świetle art. 788 § 1 k.p.c. dokumenty skutecznie wykazujące okoliczność przejścia na następcę prawnego (wnioskodawcę) uprawnień przysługujących dotychczasowemu wierzycielowi.
Z tych przyczyn na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. Sąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji. SSA J. Futro SSA J. Nowicki SSA B. Wysocki