Court dismissed disability appeal for minor requiring parental assistance but not constant care.
Legislator summary
AI generatedThe Regional Court in Olsztyn dismissed the appeal filed by the minor's legal representative against the provincial disability assessment board. The court found that while the child suffered from hemophilia and asthma, medical experts concluded he did not require constant care from another person due to his ability to attend school and perform self-care. Consequently, the court ruled that the child's condition did not meet the legal threshold for requiring permanent assistance in daily life.
Legislator headnote
AI generatedUstawa z dnia 15 lutego 1994 r. o rehabilitacji osób niepełnosprawnych; Ustawa z dnia 15 lutego 1994 r. o rehabilitacji osób niepełnosprawnych art. 477 ust. 1 k.p.c.: The court must evaluate whether a person requires constant care based on expert opinions, and dissatisfaction with those opinions does not justify appointing new experts.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV U 290/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 listopada 2014 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie, IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSR Barbara Kokoryn Protokolant: st. sekr. sąd. Danuta Zakrzewska po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2014 r. w Olsztynie sprawy A. K. reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego G. K. przeciwko Wojewódzkiemu Zespołowi do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w O. o ustalenie niepełnosprawności na skutek odwołania A. K. reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego G. K. od decyzji Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w O. z dnia 26 lutego 2014 r. nr(...) orzeka: oddala odwołanie Sygn. akt IV U 290/14
UZASADNIENIE
Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w O. - decyzją z dnia 10 stycznia 2014 roku zaliczył A. K. do osób niepełnosprawnych z powodu schorzeń, oznaczonych symbolem 07-S, 11-I od niemowlęctwa do dnia 31 grudnia 2016 r. Z orzeczeniem tym nie zgodził się przedstawiciel ustawowy odwołującego się- G. K., składając odwołanie od orzeczenia. W związku z tym Wojewódzki Zespół Do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w O., orzeczeniem z dnia 26.02.2014r., zmienił zaskarżone orzeczenie, zaliczając małoletniego do osób niepełnosprawnych od urodzenia – do dnia 21.11.2017r.
Przedstawiciel ustawowy małoletniego G. K. nie zgodziła się z powyższym orzeczeniem, zaskarżając m.in. pkt 7 orzeczenia o niepełnosprawności, tj. w zakresie, w jakim ustalono, iż małoletni nie wymaga stałej opieki innej osoby w związku z ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji. Wymieniona wskazała, iż jej syn choruje na hemofilię, dychawicę oskrzelową, atopowe zapalanie skóry, alergiczny nieżyt nosa, wadę wzroku i wadę postawy, w związku z czym leczony jest zachowawczo, a ze względu na chorobę i wiek jego matka musi być stale obecna, pomagać mu i towarzyszyć.
W odpowiedzi na odwołanie, Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w E. wniósł o oddalenie odwołania od zaskarżonego orzeczenia wskazując, że dziecko nie wymaga stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością stałej egzystencji. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: A. K. ma 13 lat i obciążony jest rodzinnie atopią, a w wieku niemowlęcym był leczony z powodu objawów atopowego zapalenia skóry. Obecnie ma rozpoznaną astmę oskrzelową. Pozostaje on również pod opieką poradni hematologicznej z powodu wrodzonej skazy krwotocznej-niedoboru czynnika VII.
Od 6 roku życia jest pod opieką poradni leczenia zeza w O. i leczony jest zachowawczo. (dowód: dokumentacja medyczna k: 11-13; 30; 34-55; 68-272; 275-454; 458) Schorzenia te uzasadniają zaliczenie małoletniego do osób niepełnosprawnych z powodu schorzeń oznaczonych symbolami 07-S, 11-I od urodzenia do dnia 21.11.2017r. Nie wymaga on natomiast stałej opieki innej osoby w związku z ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji (dowód: historia choroby 11-13; 30; 34-55; 68-272; 275-454; 458; opinie biegłych k: 499-500; 501-502; 503-504v; akt sprawy WZON O/ (...).2014)
Sąd zważył, co następuje:
W ocenie Sądu odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z §1 pkt 2 rozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia z dnia 1 lutego 2002 r. w sprawie kryteriów oceny niepełnosprawności u osób w wieku do 16 roku życia. (Dz. U. z dnia 1 marca 2002 r.) oceny niepełnosprawności u osoby w wieku do 16 roku życia, zwanej dalej "dzieckiem", dokonuje się na podstawie następujących kryteriów: niezdolności do zaspokajania podstawowych potrzeb życiowych, takich jak: samoobsługa, samodzielne poruszanie się, komunikowanie z otoczeniem, powodującej konieczność zapewnienia stałej opieki lub pomocy, w sposób przewyższający zakres opieki nad zdrowym dzieckiem w danym wieku.
Jednocześnie zauważyć należy, iż zgodnie z art. 6 b ust. 1 pkt. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych w orzeczeniu powiatowego zespołu zawiera się m.in. rozstrzygnięcie o - konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz – o konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji. Wedle opinii biegłego pediatry alergologa – małoletni K.
K. jest dzieckiem z wrodzoną skazą krwotoczną osoczową i powinien być objęty programem profilaktyki krwawień. Astma atopowa jest dobrze kontrolowana jak wskazał biegły. W poprzednim roku badany nie wymagał hospitalizacji z powodu zaostrzenia choroby, dobrze funkcjonuje w grupie rówieśniczej. Wielokrotnie wykonywane badania spirometryczne były prawidłowe, badane szczytowe przepływy wydechowe także były prawidłowe, małoletni uczęszcza do szkoły ogólnodostępnej, dojeżdża do niej autobusem, jest samodzielny i nie wymaga pomocy w czynnościach samoobsługowych (opinia k: 499-500).
Biegły specjalista ortopedii natomiast w opinii z dnia 18.09.2014r. nie uznał małoletniego za osobę niepełnosprawnością w zakresie narządu ruchu, co oznacza, że nie ma on naruszonej sprawności fizycznej. Nie wymaga on konieczności zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze oraz pomoce techniczne ułatwiające funkcjonowanie. W ocenie biegłego – nie wymaga on również konieczności opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji (opinia k 499-500). Biegły hematolog stwierdził, że badany posiada ograniczenia, dotyczące aktywności ruchowej-niosącej duże prawdopodobieństwo urazu mechanicznego, jednocześnie powinien być usprawniany fizycznie, co zmniejszy ryzyko wylewów do-stawowych i śródmięśniowych, ze względu na wiek wymaga konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie leczenia, rehabilitacji i edukacji, nie wymaga konieczności zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze, oraz pomoce techniczne ułatwiające funkcjonowanie, nie wymaga korzystania z systemu środowiskowego wsparcia w samodzielnej egzystencji, nie wymaga też stałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji, nie spełnia przesłanek określonych w art. 8 ust.1 ustawy z dnia 20.06.1997r.
Prawo o Ruchu Drogowym, nie wymaga też konieczności korzystania z prawa do zamieszkania w oddzielnym pokoju (opinia k: 501-502). Biegły sądowy okulista w opinii z dnia 19.09.2014r. po zbadaniu małoletniego K. K., po analizie akt sprawy i dokumentacji lekarskiej – nie uznał go za osobę niepełnosprawną z powodu naruszenia sprawności narządu wzroku (opinia k: 503-504v). Powyższe opinie biegłych były jasne, pełne, zgodne oraz opierały się na całokształcie materiału dowodowego, znajdującego się w aktach sprawy. Zostały sporządzone przez lekarzy odpowiednich specjalności, legitymujących się znaczną wiedzą medyczną.
W sposób wyczerpujący wyjaśniały kwestie, będące przedmiotem zapytania sądu, umożliwiając tym samym wydanie rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. W tym kontekście sam fakt niezadowolenia przedstawiciela ustawowego z treści sporządzonych przez biegłych opinii (które wyraziła w pismach z dnia 25.08.2014r. i 28.10.2014r. (k: 484, 521) - nie uzasadniał powołania kolejnych zespołów biegłych (por. uzasadnienie wyroku SN z dnia 19.01.2000 I PKN 488/99 OSNP 2001/11/375, wyrok SN z 5 listopada 1974 r., I CR 562/74 oraz wyrok SN z dnia 21 listopada 1974 r., II CR 638/74, OSPiKA nr 5, poz. 108).
Matka odwołującego nie akceptuje ustaleń biegłych, że małoletni na co dzień wymaga współdziałania opiekuna dziecka w procesie leczenia, rehabilitacji i edukacji. Jednocześnie w swoich pismach opisuje swoją rolę, którą można określić zbiorczym pojęciem „współdziałania”, nie zaś „opieki” Mając na uwadze powyższe, Sąd w oparciu o treść art. 477 14 § 1 k.p.c. oddalił odwołanie. SSR Barbara Kokoryn