Legislator Case Law & Legislation
I C 2651/14 AI generated

Court orders joint payment of unmeasured water fees based on valid co-op regulations and unchallenged resolutions.

Case Number I C 2651/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The court ruled in favor of the plaintiff, ordering the defendants to jointly pay 449.90 zł for unmeasured water usage. The defendants argued against the amount based on a disputed resolution regarding water consumption thresholds, but the court found the resolution valid and unchallenged. Consequently, the court rejected the defendants' objection and upheld the payment order based on the co-op's statutes and regulations.

Legislator headnote

AI generated

Art. 4 ust. 1 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych; Art. 98 k.p.c.: Members of housing cooperatives are obligated to pay expenses according to the statute, and objections to valid, unchallenged resolutions regarding such fees are inadmissible.

Keywords

AI generated
housing cooperative unmeasured water joint liability valid resolution objection inadmissible statutory obligation co-op regulations

Cited Legislation

AI generated
Art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych
sposobu rozliczeń zużycia nieopomiarowanej wody wynikającego z Regulaminu zużycia wody i podjętych uchwał oraz jest uzasadnione na podstawie Art. 4.
Art. 98 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I C 2651/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 2 grudnia 2014 r. Sąd Rejonowy w Kłodzku, I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Ewa Karp Protokolant: Ewelina Świrta po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2014 r. w Kłodzku sprawy z powództwaS. M. w K. przeciwko Z. M. i B. M. o zapłatę 449,90 zł zasądza solidarnie od pozwanych Z. M. i B. M. na rzecz strony powodowej S. M.w K. kwotę 449,90 zł (czterysta czterdzieści dziewięć złotych 90/100) z odsetkami ustawowymi od dnia 27 sierpnia 2014 r. oraz tytułem zwrotu kosztów procesu kwotę 137,00 zł (sto trzydzieści siedem złotych 00/100). Sygn. akt I C 2651/14

UZASADNIENIE

S. M. w K. wniosła o zasądzenie od pozwanych Z. M. i B. M. kwoty 449,90 zł wraz z ustawowymi odsetkami ustawowymi i kosztami postępowania. W uzasadnieniu wskazała, że pozwani na dzień 31 maja 2014 r. zalegają z opłatami za tzw. ubytki w wodzie na kwotę 340,70 zł wraz z odsetkami w kwocie 97,60 zł i kosztami upomnienia 11,60 zł. Podała nadto, ze pozwani zostali wezwani do zapłaty, w wezwaniu należność ta została niepoprawnie nazwana czynszem, mimo że z karty kontowej pozwanych wynika, że kwota ta dotyczy kwot z tytułu ubytków wody (niezmierzonej przez wodomierz lokalowy), a pozwani dokonując obowiązujących ich miesięcznych opłat nie oznaczali na jakiego rodzaju dług kwoty te przeznaczają.

Strona powodowa podniosła, że problem rozliczenia wody nieopomiarowanej polega na tym, że w budynku wielolokalowym, gdzie każdy z lokali jest wyposażony w odrębny licznik, niezależnie od tego cały budynek lub zespół budynków wyposażony jest w jeden licznik wody, który mierzy ilość dostarczonej wody do całego budynku i wszystkich lokali. Strona powodowa stwierdziła, że wiele drobnych przecieków w lokalach mieszkalnych nie jest rejestrowanych w liczniku tegoż mieszkania, ale wiele takich przecieków w wielu mieszkaniach jest już rejestrowana na liczniku budynkowym i sytuacja ta powoduje konieczność uregulowania sprawy przez właścicieli (zarządców) budynków wielolokalowych.

Strona powodowa stwierdziła, że jest wiele metod rozwiązania tego problemu, a na podstawie ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę zarządca jest upoważniony do wyboru jednej z takich metod, która jednak winna być stosowana wobec wszystkich lokatorów w danym budynku. Referendarz Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Kłodzku w dniu 8 września 2014 r. w sprawie o sygn. akt (...)wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, zgodnie z żądaniem pozwu. Pozwani złożyli sprzeciw od opisanego powyżej nakazu zapłaty, zaskarżając go w całości i wskazali, że dochodzona przez stronę powodową kwota rozliczenia wody dotyczy okresu od 2009 do 2012, a rozliczenie wynika z uchwały, z którą pozwani się nie zgadzają.

W uzasadnieniu pozwani wskazali, że nie zgadzają się z uchwałą, która zwalniała lokatorów, którzy zużywali co najmniej 4 m 3 na osobę z opłat za ubytki wody. Sąd ustalił: Rozliczenie zużycia wody nieopomiarowanej następuje w S. M. w K. na podstawie Statutu, Regulaminu rozliczania zużycia wody i obowiązującej aktualnie uchwały dotyczącej rozliczania zużycia wody. Uchwałą z 12 maja 2009 roku Rada Nadzorcza S. wprowadziła zmiany Regulaminu rozliczania wody, postanawiając, że lokatorzy rozliczający się z zużycia wody wg odczytów wodomierzy, a zużywający wodę w ilościach nie mniejszych niż 4 m3 na osobę na miesiąc nie uczestniczą w pokrywaniu różnicy między wskazaniami wodomierza głównego, a sumą wskazań wodomierzy mieszkaniowych.

Dowód: - uchwała K- 47, regulaminy K- 44-46, uchwała k- 43, statut k- 5 S. M. w K. informowała pozwanego Z. M. o stratach zimnej wody wynikających z różnic pomiędzy wskazaniami licznika głównego i liczników mieszkaniowych w budynku, w którym znajduje się lokal pozwanych i kwotach należnych od pozwanych. Suma tych kwot za okres od roku 2010 do końca 2012 roku wyniosła 365, 42 zł. Wobec wpłaty pozwanych w lutym 2010 roku w kwocie 251, 00 zł Spółdzielnia rozliczyła dokonana wpłatę na poczet należności do marca 2010 roku i zażądała od pozwanych spłaty należności za wodę od marca 2010 roku do końca 2013 roku ww kwocie z odsetkami 449, 90 zł..

Dowód: - wymiary opłat k- 48-54 - wydruki wpłat K- 41-42 - wezwanie do zapłaty k- 12 Pozwani nie uiszczają należności za wodę nieopomiarowaną wskazując jako powód nie zgadzanie się z uchwała nr 33. Uchwała ta obowiązywała w S. i nie została zaskarżona. Pozwany nie kwestionuje należności tylko zasadę wynikająca z konieczności zapłaty na podstawie uchwał z którymi się nie zgadza, jako z bezprawnymi. Dowód: - sprzeciw K- 23 - przesłuchanie pozwanych k- 61-62 W tak ustalonym stanie faktycznym

Sąd zważył co następuje:

Roszczenie zasługuje na uwzględnienie na podstawie obowiązującego w S. M. sposobu rozliczeń zużycia nieopomiarowanej wody wynikającego z Regulaminu zużycia wody i podjętych uchwał oraz jest uzasadnione na podstawie Art. 4.

1. Ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych.(Dz.U. 2013 poz. 1222/. Ustawa w cytowanym przepisie wskazuje: Członkowie spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze prawa do lokali, są obowiązani uczestniczyć w pokrywaniu kosztów związanych z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości w częściach przypadających na ich lokale, eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni przez uiszczanie opłat zgodnie z postanowieniami statutu. W spółdzielniach mieszkaniowych opłaty eksploatacyjne na ogół obejmują:

1) koszty administracji ogólnej (wynagrodzenia członków zarządu i pozostałych osób zatrudnionych w biurze spółdzielni);

2) podatek od nieruchomości;

3) opłatę za wieczyste użytkowanie;

4) koszty zużytej energii elektrycznej (np. oświetlenie klatek schodowych, nieruchomości); 5) środki czystości;

6) wynagrodzenie gospodarza nieruchomości (dozorcy);

7) wywóz śmieci;

8) opłatę za windę;

9) konserwację budynku i jego otoczenia (np. naprawa drzwi wejściowych, domofonu, utrzymanie zieleni);

10) media (np. dostawa zimnej wody i odprowadzanie ścieków, dostawa ciepłej wody, centralne ogrzewanie);

11) monitoring nieruchomości. Kwestionowanie opłat wymaga wniesienia powództwa do sądu i żądania w nim ustalenia, że zmieniona wysokość tych świadczeń pieniężnych jest nieuzasadniona. Na podstawie dokumentów powołanych w ustaleniach stanu faktycznego i [przesłuchania pozwanych Sąd ustalił, ze powodem wniesienia sprzeciwu są zarzuty do tresci uchwały nr 33. Ponieważ uchwała ta nie została zaskarżona i obowiązywała w spółdzielni wraz z regulaminem zużycia wody, a pozwani nie odnieśli się do wysokości żądania ani nie zakwestionowali dokonanych wyliczeń wezwania dom zapłaty, brak było podstaw do uwzględnienia sprzeciwu. O kosztach orzeczono po mysli aert, 98 k.p.c.