Legislator Case Law & Legislation
V Ka 607/14 AI generated

Criminal appeal upheld; lower court sentence modified for missing crime location and legal basis in description.

Case Number V Ka 607/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The appellate court partially allowed the prosecutor's appeal against a first-instance judgment convicting the defendant of neglecting child support obligations. The lower court had failed to specify the crime's location and the statutory origin of the support duty in its factual description. Consequently, the appellate court ordered the lower court to amend the verdict to include these essential elements required for proper legal qualification.

Legislator headnote

AI generated

Art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k.; Art. 438 pkt 2 k.p.k.: A criminal judgment's description of the act must include all elements essential for legal qualification, including the place of the crime and the legal basis of the obligation, or the judgment is voidable for violation of procedural law.

Keywords

AI generated
criminal appeal procedure description of criminal act neglect of child support procedural violation amendment of verdict essential elements of crime procurator appeal

Cited Legislation

AI generated
Art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k.
Art. 425 k.p.k.
Apelację od powyższego wyroku wniósł prokurator i podstawie art. 425 kpk i art.
Art. 437 § 1 k.p.k.
Podnosząc powyższy zarzut po myśli art. 437 § 1 kpk wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez doprecyzowanie i uzupełnienie opisu czynu poprzez dodanie, iż oskarżony przestępstwa dopuścił się w R.
Art. 438 pkt 2 k.p.k.
Powołując się na przepis art. 438 pkt 2 kpk wyrokowi temu zarzucił obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, a to art.
Art. 444 k.p.k.
425 kpk i art. 444 kpk zaskarżył powyższy wyrok w całości, na niekorzyść oskarżonego.
Art. 69 § 1 kk
Sąd na zasadzie art. 69 § 1 i § 2 kk w zw z art.
Art. 69 § 2 kk
Sąd na zasadzie art. 69 § 1 i § 2 kk w zw z art.
Art. 70 § 1 pkt 1 kk
69 § 1 i § 2 kk w zw z art. 70 § 1 pkt 1 kk warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności ustalając okres próby na 3 lata.
Art. 63 § 1 kk
Sąd na podstawie art. 63 § 1 kk zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności, w przypadku zarządzenia jej do wykonania, okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 26.04.2014 r.
Art. 72 § 1 pkt 3 kk
Na zasadzie art. 72 § 1 pkt 3 kk Sąd zobowiązał oskarżonego do wykonywania ciążącego na nim obowiązku łożenia na utrzymanie dzieci W.
Art. 72 § 1 pkt 4 kk
Sąd na podstawie art. 72 § 1 pkt 4 kk zobowiązał oskarżonego do wykonywania pracy zarobkowej.
Art. 624 § 1 k.p.k.
Na mocy art. 624 § 1 kpk Sąd zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych i od opłaty w sprawie.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V .2 Ka 607/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 grudnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach V Wydział Karny Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku w składzie: Przewodniczący: SSO Jacek Myśliwiec (spr.) Sędziowie: SSO Olga Nocoń SSO Janusz Chmiel Protokolant: Monika Maj w obecności Wandy Ostrowskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2014 r. sprawy: M. M. /M./ syna W. i B. ur. (...) w P. oskarżonego o przestępstwo z art. 209 § 1 kk na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Raciborzu z dnia 21 sierpnia 2014 r. sygn. akt II K 308/14 I.zmienia zaskarżony wyrok w punkcie 1 w ten sposób, iż ustala, że oskarżony dopuścił się zarzucanego czynu w okresie od marca 2007 do czerwca 2011 w R. uporczywie uchylając się od ciążącego na nim z mocy ustawy i orzeczenia sądowego obowiązku opieki przez niełożenie na utrzymanie swoich małoletnich dzieci K. i W.

M. przez co naraził je na niemożność zaspokojenia ich podstawowych potrzeb życiowych; II. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; III.zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów postępowania odwoławczego. Sygn. akt V.2 Ka 607/14

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w Raciborzu wyrokiem z dnia 21 sierpnia 2014 roku, sygn. akt II K 308/14 uznał oskarżonego M. M. za winnego tego, że: w okresie od marca 2007 r. do czerwca 2011 r. uporczywie uchylał się od ciążącego na nim obowiązku na rzecz swoich dzieci K. i W. M., przez co naraził je na niemożność zaspokojenia ich podstawowych potrzeb życiowych tj. czynu z art. 209§ 1 kk i za to na podstawie art. 209 § 1 kk skazał go na karę 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd na zasadzie art. 69 § 1 i § 2 kk w zw z art. 70 § 1 pkt 1 kk warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności ustalając okres próby na 3 lata.

Sąd na podstawie art. 63 § 1 kk zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności, w przypadku zarządzenia jej do wykonania, okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 26.04.2014 r. do dnia 09.05.2014 r. przyjmując, ze 1 dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się 1 dniowi kary pozbawienia wolności. Na zasadzie art. 72 § 1 pkt 3 kk Sąd zobowiązał oskarżonego do wykonywania ciążącego na nim obowiązku łożenia na utrzymanie dzieci W. i K. M.. Sąd na podstawie art. 72 § 1 pkt 4 kk zobowiązał oskarżonego do wykonywania pracy zarobkowej.

Na mocy art. 624 § 1 kpk Sąd zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych i od opłaty w sprawie. Apelację od powyższego wyroku wniósł prokurator i podstawie art. 425 kpk i art. 444 kpk zaskarżył powyższy wyrok w całości, na niekorzyść oskarżonego. Powołując się na przepis art. 438 pkt 2 kpk wyrokowi temu zarzucił obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, a to art. 413 § 2 pkt 1 kpk poprzez pominięcie w opisie czynu przypisanego oskarżonemu miejsca popełnienia przestępstwa oraz znamienia „poprzez niełożenie na utrzymanie swoich małoletnich dzieci, oraz że obowiązek ten wynika z ustawy i orzeczenia sądowego”.

Podnosząc powyższy zarzut po myśli art. 437 § 1 kpk wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez doprecyzowanie i uzupełnienie opisu czynu poprzez dodanie, iż oskarżony przestępstwa dopuścił się w R. oraz, że uporczywie uchylał się od wykonywania ciążącego na nim obowiązku opieki poprzez niełożenie na utrzymanie swoich dzieci K. i W. M., przez co naraził je na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych oraz, że obowiązek ten wynika z ustawy i orzeczenia sądowego.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

apelacja prokuratora okazała się zasadna i skutkować musiała zmianą zaskarżonego wyroku w kierunku postulowanym przez skarżącego. Nie ulega wątpliwości, iż zaskarżone orzeczenie zapadło z naruszeniem prawa procesowego, a to art. 413 § 2 pkt 1 kpk zgodnie z którą to normą opis czynu przypisanego oskarżonemu winien zawierać wszystkie elementy należące do jego istoty – a więc te które dotyczą podmiotu czynu, czasu i miejsca popełnienia przestępstwa, rodzaju atakowanego dobra. Innymi słowy opis czynu winien zawierać wszystkie znamiona określonego występku mające znaczenie dla prawidłowej kwalifikacji prawnej opis czynu zawartego w rozstrzygnięciu nie może pomijać żadnego tych elementów działania sprawcy, które dla kwalifikacji ma istotne znaczenie.

W przedmiotowej sprawie Sąd meriti przeniósł w treść wyroku błędny opis czynu zawarty w akcie oskarżenia. Opis ten bowiem nie zawierał określenia miejsca popełnienia przestępstwa oraz pochodzenia zobowiązania oskarżonego do alimentacji. Tymczasem są to niezbędne dla prawidłowego opisu czynu elementy – warunkujące odpowiedzialność karną sprawcy. W niniejszej sprawie sprawca dopuścił się przypisanego mu czynu w miejscowości „R.” zaś jego obowiązek alimentacyjny wynikał tak z ustawy jak i orzeczenia sądowego. W związku z powyższym należało opis zarzucanego oskarżonemu czynu uzupełnić o powyższe elementy.

Z tych powodów Sad Okręgowy orzekł jak w części dyspozycyjnej wyroku.