Court dismisses prosecution for parking violation due to statute of limitations expiration after two years.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court quashed the first-instance judgment and ordered the proceedings to be discontinued against the defendant. The defendant was originally convicted of parking against a 'no stopping' sign, but the prosecution was initiated after the two-year limitation period for criminal liability had expired. The court ruled that the statute of limitations had clearly passed, making the offense no longer punishable, and thus the proceedings must be terminated.
Legislator headnote
AI generatedArt. 45 § 1 k.w.; Art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w.: The statute of limitations for criminal liability expires two years after the offense; if proceedings commence within this period, liability ends upon expiration, requiring discontinuance of the case.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygnatura akt VI Ka 838/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 listopada 2014 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Grażyna Tokarczyk Protokolant Sylwia Sitarz przy udziale - po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2014 r. sprawy obwinionego S. S. ur. (...) w G. syna R. i J. z art. 92 § 1 kw na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 11 lipca 2014 r. sygnatura akt IX W 703/13 na mocy art. 104 § 1 pkt 7 kpw i art. 118 § 2 kpw uchyla zaskarżony wyrok i na mocy art. 5 § 1 pkt 4 kpw w zw. z art. 45 § 1 kw umarza postępowanie wobec S. S. o wykroczenie z art. 92 § 1 kw, a kosztami postępowania w sprawie obciąża Skarb Państwa. Sygn. akt VI Ka 838/14
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Gliwicach wyrokiem z dnia 11 lipca 2014 r. sygn. akt IX W 703/13 S. S. został uznany za winnego tego, że w dniu 11 października 2012 r. około godziny 16.30 w G. na ulicy (...) kierując pojazdem marki T. o numerze rejestracyjnym (...) zaparkował za znakiem drogowym B- 36 tj. „zakaz zatrzymywania się” to jest wykroczenia z art. 92 § 1 k.w. i za to wymierzył obwinionemu karę grzywny w wysokości 50 złotych i zasądził od niego na rzecz Skarbu Państwa 100 złotych tytułem wydatków oraz odstąpił od obciążania opłatą.
Apelację od wyroku wywiódł obwiniony, zaskarżając orzeczenie w całości wniósł o uchylenie wyroku i uniewinnienie, w apelacji nawiązując do prezentowanej przed Sąd I instancji linii obrony oraz treści wyjaśnień. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Sąd Odwoławczy uchylił zaskarżony wyrok i umorzył postępowanie wobec obwinionego o przypisane mu wykroczenie z art. 92§1 k.w., jednak nie na skutek zarzutów wskazanych w apelacji. Zgodnie z art. 45 § 1 k.w. karalność wykroczenia ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął rok; jeżeli w tym okresie wszczęto postępowanie, karalność wykroczenia ustaje z upływem 2 lat od popełnienia czynu.
Przedawnienie orzekania stanowi bezwzględną negatywną przesłankę postępowania (art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w.), co oznacza, że w razie jej stwierdzenia nie wszczyna się postępowania a wszczęte umarza. Okoliczność ta jest nadto brana przez sąd pod uwagę z urzędu (art. 62 § 1 k.p.w.), a w razie jej stwierdzenia po rozpoczęciu przewodu sądowego sąd wydaje wyrok o umorzeniu postępowania (art. 62 § 2 k.p.w.). W niniejszej sprawie zarzucono obwinionemu, iż dopuścił się popełnienia wykroczenia w dniu 11 października 2012 r. Postępowanie przeciwko obwinionemu wszczęto przed upływem roku od dnia popełnienia czynu.
Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 45 § 1 k.w. należy uznać zatem, że karalność wykroczenia zarzucanego obwinionemu ustała po upływie 2 lat od jego popełnienia, to jest z dniem 11 października 2014 r. Z tych względów Sąd Odwoławczy zmienił wyrok Sądu I instancji i umorzył postępowanie przeciwko obwinionemu, obciążając Skarb Państwa kosztami postępowania. Równocześnie Sąd Okręgowy odwoławczy nie dopatrzył się okoliczności przemawiających za zmianą wyroku i uniewinnieniem obwinionego, co pomimo zaistnienia negatywnej przesłanki procesowej było możliwe.
Sprzeciwia się temu ocena zakresu przeprowadzonego przez Sąd I instancji postępowania dowodowego oraz zaprezentowana w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku, a zasługująca na pełne poparcie ocena dowodów, której nie sposób przypisać dowolności, sprzeczności z zasadami wiedzy, logicznego rozumowania, czy doświadczenia życiowego.