Appeal against dismissal of appeal extension request dismissed; appeal against final ruling inadmissible.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the appeal regarding the rejection of the request to restore the appeal deadline, deeming it groundless due to proper notification of the statutory representative. The appellant argued that the court failed to explain the rejection and that the representative misunderstood the appeal procedures, but the court found no evidence of fault. Consequently, the appeal against the final ruling was declared inadmissible because it did not fall within the scope of appealable decisions under the Civil Procedure Code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 370 kpc w zw. z art. 13 § 2 kpc; Art. 394 § 1 kpc; Art. 373 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc; Art. 168 kpc w zw. z art. 13 § 2 kpc: An appeal against the dismissal of a request to restore a deadline is inadmissible if the contested decision does not conclude the proceedings or fall within enumerated appealable decisions, while an appeal against a final ruling is dismissed if the statutory representative was properly notified and failed to act with due diligence.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II Cz 246/13 POSTANOWIENIE Dnia 21 marca 2013r Sąd Okręgowy w Świdnicy II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Anatol Gul Sędziowie: SO Piotr Rajczakowski SO Aleksandra Żurawska po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2013 r. w Świdnicy na posiedzeniu niejawnym zażalenia uczestnika K. Ś. na postanowienie Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie z dnia 29 stycznia 2013r, sygn. akt I Ns 417/10 w sprawie z wniosku U. Ś., W. Ś. i R. Ś. przy udziale S. T. i R. Ś. o podział do korzystania p o s t a n a w i a: I. odrzucić zażalenie na pkt I postanowienia; II. oddalić dalej idące zażalenie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 29 stycznia 2013r Sąd Rejonowy w Dzierżoniowie w pkt I oddalił wniosek uczestnika K. Ś. o przywrócenie terminu do wniesienia apelacji od postanowienia tegoż Sądu z dnia 28 listopada 2012r, zaś w pkt II odrzucił apelację uczestnika od wskazanego wyżej orzeczenia. W uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia stwierdził, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia apelacji podlegał oddaleniu, zaś orzeczenie to jako niezaskarżalne nie podlega uzasadnieniu. W tej więc sytuacji apelacja uczestnika jako wniesiona po upływie ustawowego terminu powinna ulec odrzuceniu- na podstawie art. 370 kpc w zw. z art. 13 § 2 kpc.
W zażaleniu na to postanowienie skarżący stwierdził, że wszelkie braki apelacji zostały uzupełnione, nie wie on więc z jakich przyczyn wniosek o przywrócenie terminu nie został uwzględniony. Zarzucił także, że nie jest oczywiste, by pouczenie o sposobie i terminie wniesienia apelacji zostało zrozumiane właściwie. Sąd Okręgowy zważył: Zażalenie na rozstrzygnięcie w przedmiocie oddalenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia apelacji należało odrzucić jako niedopuszczalne. Jak wynika bowiem z art. 394 § 1 kpc w zw. z art. 13 § 2 kpc zażalenie do sądu II instancji przysługuje na postanowienia sądu I instancji kończące postępowanie w sprawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wymienione w tymże przepisie.
Orzeczenie zawarte w pkt I nie należy do żadnej z tych kategorii, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego nie jest ono także rozstrzygnięciem kończącym postępowanie / patrz: postanow. SN z 10.01.2008r, IV Cz 110/07, LEX nr 621784 /, stąd też zażalenie jako niedopuszczalne powinno ulec odrzuceniu- art. 373 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc i art. 13 § 2 kpc. Natomiast dalej idące zażalenie podlegało oddaleniu jako bezzasadne. Jak wynika bowiem z wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia apelacji przedstawicielka ustawowa uczestnika przyznała, że Sąd Rejonowy pouczył ją, iż w terminie 7 dni ma ona prawo wystąpić o sporządzenie uzasadnienia postanowienia.
W tej sytuacji zupełnie niezrozumiałym jest dlaczego E. S. uznała, że Sąd z urzędu prześle jej przedmiotowe orzeczenie. Jeśli zaś matka uczestnika miała wątpliwości odnośnie sposobu i terminu wniesienia środka zaskarżenia, to dochowując należytej staranności, powinna kwestie te wcześniej wyjaśnić, czego nie uczyniła. Reasumując- skoro przedstawicielka ustawowa uczestnika została prawidłowo pouczona o sposobie i terminie wniesienia apelacji, nie można było przyjąć, że do uchybienia w dokonaniu tejże czynności w terminie doszło bez jej winy / art. 168 kpc w zw. z art. 13 § 2 kpc /.
Zasadnie więc Sąd Rejonowy oddalił wniosek E. S. o przywrócenie terminu do wniesienia apelacji, czego dalszą konsekwencją musiało być odrzucenie apelacji jako spóźnionej. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc i art. 13 § 2 kpc orzekł jak w pkt II postanowienia.