Appeal dismissed; negative prognosis and minor procedural flaw do not justify granting conditional release.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the prisoner's appeal against the first-instance decision denying conditional release. The lower court rejected the request based on a negative prognosis regarding the prisoner's future behavior and general conduct during sentence execution. Although the appellate court noted minor procedural defects in the first-instance reasoning, it ruled these did not affect the substantive outcome.
Legislator headnote
AI generatedart. 437 § 1 k.p.k.; art. 424 k.p.k.: A conditional release requires a positive prognosis of future law-abiding behavior; minor procedural errors in the reasoning do not justify overturning a decision based on a negative prognosis.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II AKzw 958/14 POSTANOWIENIE Dnia 28 lipca 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący-Sędzia Sądu Apelacyjnego Grzegorz Kapera Protokolant - M. K. po rozpoznaniu zażalenia wniesionego przez skazanego T. T. na postanowienie Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 15 kwietnia 2014r. (sygn. akt IV Kow 1204/14/wz) w przedmiocie warunkowego zwolnienia na podst. art. 437 § 1 k.p.k. postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Opolu postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2014r. nie uwzględnił wniosku skazanego T. T. w przedmiocie udzielenia mu warunkowego zwolnienia. Na powyższe postanowienie zażalenie złożył skazany zaskarżając je w całości.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zażalenie skazanego T. T. nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawową przesłanką do udzielenia warunkowego zwolnienia jest pozytywna prognoza, to znaczy, że skazany po opuszczeniu zakładu karnego będzie przestrzegał porządku prawnego i nie popełni ponownie przestępstwa. Ustalenia Sądu I instancji w przedmiocie negatywnej prognozy, poczynione w oparciu o okoliczności dotychczasowego trybu życia, stosunek do popełnionych przestępstw oraz ich okoliczności, a nadto ogólnie przeciętne zachowanie podczas odbywania kary, należy uznać za trafne.
Zażalenie skazanego nie zawiera żadnego argumentu, który mógłby skutecznie podważyć wymienione ustalenia. Subiektywne odczucia skazanego dotyczące jego resocjalizacji i dalszej potrzeby wykonania kary nie mają istotnego znaczenia prognostycznego. Na zakończenie stwierdzić należy, iż uzasadnienie zaskarżonego postanowienia zostało dotknięte pewnymi wadami (art. 424 k.p.k.), jednak to uchybienie nie miało wpływu na treść orzeczenia. Sąd Apelacyjny w pełni akceptując stanowisko Sądu Okręgowego utrzymał w mocy zaskarżone