Court allows prosecutor's appeal by correcting legal basis for combined fine from Criminal Code to Fiscal Code.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court partially allowed the prosecutor's appeal against a first-instance judgment regarding the defendant A. W. The defendant was convicted of fraud and a fiscal offense, but the lower court incorrectly applied the Criminal Code to calculate the combined fine instead of the Fiscal Code. The court found this a clear clerical error that did not undermine the factual findings but corrected the legal basis for the penalty calculation. Consequently, the combined fine was recalculated according to the Fiscal Code, while the rest of the judgment remained in force.
Legislator headnote
AI generatedArt. 39 §2 kks; Art. 85 kk; Art. 86 §1, 2 kk; Art. 387 kpk; Art. 437 §2 kpk; Art. 636 §1 kpk; In cases of concurrent fiscal and criminal offenses, the combined fine must be calculated according to the Fiscal Code, not the Criminal Code, and such a calculation error constitutes a correctable procedural flaw under Art. 387 kpk.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt VII Ka 1028/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 grudnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Remigiusz Chmielewski Sędziowie SSO Małgorzata Tomkiewicz (spr.) SSO Dariusz Firkowski Protokolant st. sekr. sądowy Marta Borowska przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Małgorzaty Stypułkowskiej po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2014r. sprawy A. W. oskarżonego o przestępstwo z art. 13§1 kk w zw z art. 286§1 kk i art. 297§1 kk w zw z art. 11§2 kk, art. 62§4 kks, na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 11 września 2014r.sygn. akt II K 430/14 I.zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że za podstawę prawną orzeczonej w pkt.III kary łącznej grzywny przyjmuje art. 39 §2 kks zaś wysokość jednej stawki dziennej tej grzywny ustala na kwotę 54 zł.; II.w pozostałym zakresie wyrok ten utrzymuje w mocy; III.zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.
UZASADNIENIE
A. W. oskarżony został o to, że :
1. w dniu 27 września 2013r. na trasie komunikacyjnej między L. a O., wykonując obowiązki kierowcy autobusu na rzec R. J., prowadzącego działalność gospodarczą jako przewoźnik autobusowy pod firmą (...), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej usiłował przedłożyć nierzetelne dokumenty w postaci 10 biletów ulgowych, które w rzeczywistości nie potwierdzały wykonanej usługi i wprowadzić w błąd pracowników Urzędu Marszałkowskiego Województwa (...), a w rezultacie doprowadzić ich do niekorzystnego rozporządzenia mieniem z tytułu dotacji przedmiotowej z budżetu państwa przyznawanej comiesięcznie na podstawie zawartej z R.
J. umowy z Województwem (...) nr (...) z 7 stycznia 2013r. w przedmiocie zakresu oraz zasad refundacji kosztów finansowania uprawnień do ulgowych przejazdów autobusowych osób uprawnionych, w kwocie 73,53zł. na rzecz R. J., na szkodę Skarbu Państwa reprezentowanego przez Zarząd Województwa (...) -tj. o przestępstwo z art. 13 §1 kk w zw. z art. 286 §1 kk i art. 297 §1 kk w zw. z art. 11 §2 kk II.w dniu 27 września 2013r. na trasie komunikacyjnej między L. a O., wykonując obowiązki kierowcy autobusu na rzecz R. J., będąc upoważnionym do sprzedaży biletów, wbrew przepisowi art. 111 ust. 1i3 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług, dokonał sprzedaży biletów z pominięciem kasy rejestrującej -tj.o przestępstwo skarbowe z art. 62 §4 kks.
Sąd Rejonowy w Olsztynie wyrokiem z dnia 11 września 2014r. w sprawie VIIK 430/14 orzekł : Oskarżonego A. W. uznał za winnego: 1.czynu zarzuconego w pkt.1 aktu oskarżenia z tym ustaleniem, iż czyn z art. 286 §1 kk stanowi wypadek mniejszej wagi określony w art. 286 §3 kk tj. przestępstwa określonego w art. 13 §1 kk w zw. z art. 286 §3i§1 kk w zb. z art. 297 §1 kk w zw. z art. 11 §2 kk 2.czynu zarzuconego w pkt.2 aktu oskarżenia, tj. przestępstwa skarbowego określonego w art. 62 §4 kks I a to skazał go: I.za czyn z pkt.1 sentencji wyroku, z mocy art. 297 §1 kk w zw. z art. 11 §3 kk- przy zastosowaniu art. 58§3 kk – na grzywnę w liczbie 20 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 50 zł.
II.za czyn z pkt.2 aktu oskarżenia, mocy art. 62 §4 kks na grzywnę w liczbie 10 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę54 zzz§; III.na podstawie art. 85 kk w zw. z art. 86 §1i2 kk w miejsce orzeczonych z osobna za poszczególne przestępstwa jednostkowych kar grzywny orzekł karę łączną grzywny w liczbie 10 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 50zł; IV.na podstawie art. 624 §1 kpk zwolnił w całości oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych. Od powyższego wyroku apelację wniósł prokurator , zaskarżając przedmiotowe orzeczenie w całości, na niekorzyść oskarżonego.
Wyrokowi temu skarżący zarzucił obrazę przepisów prawa materialnego, tj. art. 39 §2 kks polegającą na jego niezastosowaniu, mimo że było to obligatoryjne w przypadku skazania za zbiegające się przestępstwo skarbowe i przestępstwo określone w kodeksie karnym, co skutkowało orzeczeniem kary łącznej grzywny poniżej dolnej granicy zagrożenia. Stawiając ten zarzut prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego jej rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Olsztynie.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje :
Apelacja zasługuje na uwzględnienie. Zawarty w niej zarzut jest trafny. Na wstępie stwierdzić należy, iż Sąd Rejonowy dokonał prawidłowych ustaleń zarówno w aspekcie okoliczności stanu faktycznego, winy oskarżonego i kwalifikacji prawnej przypisanego mu czynu, jak również w aspekcie wymierzonych mu kar jednostkowych. Dokonana w tym zakresie analiza materiału dowodowego jest wnikliwa i jasna, w pełni odpowiada dyrektywom określonym w art.4 kpk a przeprowadzone w oparciu o tę analizę wnioskowanie jest logiczne, zgodne z przesłankami zawartymi w art. 7 kpk i przekonująco uzasadnione.
Wyrokując w przedmiotowej sprawie Sąd I-szej instancji nie ustrzegł się jednakże błędu w zakresie podstawy prawnej i wymiaru orzeczonej kary łącznej grzywny, do czego zresztą sam przyznał się w pisemnych motywach wyroku. Wspomnianą karę łączną Sąd Rejonowy orzekł bowiem na podstawie art. 85 kk i art. 86 §1i2 kk , ustalając wysokość jednej stawki na kwotę50 zł., podczas gdy – zgodnie z art. 39§2 kks- w razie skazania za zbiegające się przestępstwo skarbowe i przestępstwo określonej w innej ustawie karnej, sąd wymierza karę łączną na zasadach określonych w kodeksie karnym skarbowym.
Uznając, że wspomniany błąd był jedynie wynikiem oczywistej omyłki, która w żadnej mierze nie podważała konsensusu zawartego pomiędzy stronami na rozprawie (art. 387 kpk), Sąd Okręgowy dokonał zmiany zaskarżonego wyroku jak w części dyspozytywnej orzeczenia, w pozostałym zakresie wyrok ten jako prawidłowy i słuszny utrzymując w mocy (art. 437 §2 kpk). Z uwagi na charakter przedmiotowej zmiany Sąd Odwoławczy uznał, iż względy słuszności przemawiają za zwolnieniem oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze (art. 636 §1 kpk w zw. z art. 634 kpk i art. 624 §1 kpk).