Appeal court quashes first-instance judgment due to lack of written reasoning, violating defendant's right to defense.

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 listopada 2014 r. Sąd Okręgowy w Poznaniu IV Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Leszek Matuszewski /spr./ Sędziowie SSO Bożena Ziółkowska SSO Małgorzata Winkler - Galicka Protokolant: prot. sąd. M. S. przy udziale B. T. Prokuratora Prokuratury Okręgowej po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2014 r. sprawy W. N. oskarżonego z art. 288 § 1 k.k. na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego Poznań – Stare Miasto w P. z dnia 23 stycznia 2014 r. sygn. akt VIII K 602/13 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu Poznań Stare Miasto w P.. M. G. L. B. Z.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy Poznań-Stare Miasto w P., wyrokiem z dnia 23 stycznia 2014 roku, sygn. akt VIII K 602/13 uznał oskarżonego W. N. za winnego tego, że w P. w dniu 14 lutego 2013 roku przy ulicy (...) na parkingu dokonał uszkodzenia pojazdu marki C. (...) o nr rej. (...) poprzez zarysowanie powłoki lakierniczej tylnej pokrywy bagażnika, czym spowodował straty w mieniu E. K. w wysokości 800 złotych tj. przestępstwa z art. 288 § 1 k.k. i za to na podstawie powołanego przepisu w związku z art. 58 § 3 k.k. wymierzył mu karę 50 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 20 złotych.

Na podstawie art. 46 §1 k.k. orzeczono wobec podsądnego środek karny w postaci obowiązku naprawienia szkody w całości wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłatę na rzecz E. K. kwoty 800 złotych. W ostatnim punkcie wyroku, na podstawie art. 627 k.p.k. oraz art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych, zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w całości tj. wydatki w kwocie 90 złotych i opłatę w wysokości 100 złotych. Z przedmiotowym wyrokiem nie zgodził się obrońca oskarżonego W.

N. , składając apelację od całości wyroku. Skarżący zarzucił orzeczeniu obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia: ⚫ art. 423 § 1 k.p.k. w związku z art. 424 § 1 i 2 k.p.k. poprzez niesporządzenie uzasadnienia zaskarżonego wyroku mimo złożenia przez oskarżonego wniosku w niniejszym zakresie zgodnie z przepisem art. 422 §1 k.p.k. , a w konsekwencji brak możliwości instancyjnej kontroli wyroku ⚫ art. 42 ust. 1 Konstytucji oraz art. 423 par 2 k.p.k. w związku z art. 6 k.p.k. poprzez niedoręczenie uzasadnienia zaskarżonego wyroku, a w konsekwencji ograniczenie prawa do obrony oskarżonego, a w szczególności polegające na braku możliwości ustalenia na jakich dowodach Sąd I instancji oparł swoje rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie, jakim dowodom dał wiarę, a z jakich powodów pozostałym dowodom odmówił przymiotom wiarygodności.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, ewentualnie o zasądzenie na rzecz oskarżonego kosztów obrony w postępowaniu odwoławczym według norm przepisanych.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja obrońcy oskarżonego W. N. zasługuje na uwzględnienie, skutkując uchyleniem zaskarżonego wyroku i skierowaniem sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji. Sąd Okręgowy przypomina, że integralną częścią wyroku jest jego uzasadnienie, które stanowi źródło informacji dla stron o motywach, jakimi kierował się sąd, wydając wyrok, bo motywy te mogą mieć istotne znaczenie dla podjęcia decyzji co do zaskarżenia wyroku i granic tego zaskarżenia. Uzasadnienie wyroku ma za zadanie spełniać funkcję perswazyjną, to jest wyłuszczać powody podjęcia decyzji, by strony mogły przekonać się o jej słuszności, i funkcję kontrolną, to jest przedstawiać instancji odwoławczej podstawy do sprawdzenia tej słuszności ( wyrok SA w Krakowie z dnia 3 listopada 2010 roku, LEX nr 783401, orzeczenie SA w K.

II AKz 219/00, KZS 2000, z. 6, poz. 17). W przedmiotowej sprawie, Sędzia Sprawozdawca z powodów obiektywnych, mianowicie długotrwałej choroby, nie sporządził pisemnych motywów zaskarżonego wyroku, mimo stosownego wniosku złożonego przez oskarżonego. W rezultacie, podsądny i jego obrońca nie mogli sformułować żadnych zarzutów przeciwko sposobowi rozumowania Sądu I instancji, który legł u podstaw zaskarżonego wyroku. Autor apelacji ma rację, że narusza to w sposób ewidentny prawo oskarżonego do obrony. Zaskarżony wyrok został wydany w sprawie, która dowodowo nie jest jednoznaczna, oskarżony konsekwentnie nie przyznaje się do winy i przedstawia swoją linię obrony.

W zaistniałym układzie procesowym, Sąd odwoławczy nie może zaś w żaden sposób skontrolować sposobu rozumowania organu wyrokującego, który doprowadził do ustalenia winy i sprawstwa podsądnego. Sąd II instancji, chcąc skontrolować prawidłowość wyroku wydanego przez Sąd Rejonowy Poznań-Stare Miasto z dnia 23 stycznia 2014 roku, sygn. akt VIII K 602/13, musiałby odtworzyć tok rozumowania Sądu I instancji. Jest zaś poza sporem, że sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku należy wyłącznie do Sędziego, który zasiadał w składzie Sądu prowadzącego postępowanie rozpoznawcze.

W tej dość wyjątkowej sytuacji procesowej, jedynym rozwiązaniem jest powtórzenie postępowania dowodowego przez Sądem Rejonowym, wydanie wyroku i następnie sporządzenie pisemnych motywów wyroku, w wypadku złożenia przez strony stosownego wniosku, tak, aby umożliwić kontrolę odwoławczą orzeczenia. W trakcie powtórnego procedowania Sąd Rejonowy powtórzy przewód sadowy, oceni ujawnione dowody, a następnie wyda orzeczenie. W wypadku złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku, sporządzi je i doręczy wnioskodawcy, aby umożliwić jego zaskarżenie.

Obrońca przedwcześnie wnioskował o zwrot kosztów obrony poniesionych przez oskarżonego w toku postępowania odwoławczego. Rozstrzygnięcia o kosztach są wydawane po zakończeniu postępowania, stosownie do jego wyniku. Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy: uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu Poznań-Stare Miasto w P. SSO Małgorzata Winkler-Galicka SSO Leszek Matuszewski SSOBożena Z.