Appeal dismissed; defendant's high income and lack of expense proof preclude court cost exemption.

POSTANOWIENIE Dnia 15 grudnia 2014 roku Sąd Apelacyjny w Poznaniu, Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSA Jerzy Geisler po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Bank (...) S.A. z siedzibą w W. przeciwko W. J. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 28 sierpnia 2014 roku, sygn. akt: I Nc 110/14 postanawia: oddalić zażalenie. SSA Jerzy Geisler

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy oddalił wniosek pozwanego o zwolnienie od kosztów sądowych. Uzasadniając rozstrzygnięcie wskazał, że niewiarygodnym jest twierdzenie pozwanego o wysokości uzyskiwanego przez niego dochodu. Pozwany podnosił, iż wynosi on 3.500,00 zł rocznie, co daje ok. 300,00 zł miesięcznie. Nie podał przy tym wysokości kosztów swojego utrzymania. W tych okolicznościach nie zachodziły, zdaniem Sądu I instancji, podstawy do zwolnienia pozwanego od opłaty od zarzutów od nakazu zapłaty. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył pozwany, zaskarżając je w całości i wnosząc o jego zmianę poprzez całkowite zwolnienie go od kosztów sądowych, w szczególności od obowiązku uiszczenia opłaty sądowej od zarzutów w kwocie 2.880,00 zł. Zaskarżonemu orzeczeniu skarżący zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia, poprzez uznanie, że jest on w stanie ponieść koszty sądowe, jak też naruszenie art. 130 § 1 k.p.c. w zw. z art. 102 ust. 2 u.k.s.c. poprzez jego niezastosowanie.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. W niniejszej sprawie nie zachodzą podstawy do choćby częściowego zwolnienia pozwanego od kosztów sądowych. Z przedłożonych przez skarżącego do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych dokumentów wynika, iż prowadzi on działalność gospodarczą na szeroką skalę. Świadczy o tym wysokość uzyskiwanych przez niego przychodów, które na koniec czerwca 2014 roku wyniosły 104.684,06 zł (k. 118), zaś w 2013 roku – 334.464,04 zł (k. 125-127). Wprawdzie skarżący wykazuje wysokie koszty prowadzenia tej działalności, jednakże poza zakupem towarów i materiałów, jak też wynagrodzeniami, skarżący ponosi także pozostałe wydatki (niesprecyzowane), których wysokość na koniec czerwca 2014 roku wyniosła 47.477,06 zł.

Jest to pozycja znacząca i nie sposób przyjmować, by koszty te miały charakter priorytetowy względem kosztów niniejszego postępowania, a w każdym razie skarżący tego nie wykazał. Podkreślić przy tym należy, że pozwany o podstawach niniejszego procesu wiedział już od 21 lutego 2014 roku, kiedy to odebrał przedprocesowe wezwanie do zapłaty (k. 11, 12). Zatem już od tego czasu powinien liczyć się z ewentualnością wszczęcia postępowania sądowego przez powoda, a co za tym idzie – przewidywać konieczność ponoszenia kosztów sądowych.

Biorąc pod uwagę wyżej wskazane okoliczności przyjąć należało, iż pozwany powinien tak ograniczyć koszty prowadzenia przedsiębiorstwa, by wygospodarować środki na uiszczenie opłaty od zarzutów od nakazu zapłaty w wysokości 2.880,00 zł. Mając na uwadze powyższe Sąd Apelacyjny oddalił zażalenie pozwanego na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. SSA J. Geisler