Legislator Case Law & Legislation
V Pz 37/14 AI generated

Appeal dismissed; court lacks jurisdiction over social insurance disputes until administrative review is exhausted.

Case Number V Pz 37/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Regional Court of Labor and Social Security in Piotrków Trybunalski dismissed the applicant's appeal against a lower court's decision to declare itself incompetent. The applicant argued that the Social Insurance Institution had already processed her case and denied her disability pension rights. The court ruled that jurisdiction over social insurance disputes is conditional, requiring prior exhaustion of administrative remedies before judicial review can occur.

Legislator headnote

AI generated

Art. 476 § 1, 476 § 2, 477 § 1, 477 § 2 k.p.c.; Art. 83 ust. 7 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych; The court lacks jurisdiction to adjudicate social insurance disputes until the applicant has exhausted the mandatory administrative review procedure before the social insurance institution.

Keywords

AI generated
social insurance jurisdiction conditional admissibility administrative exhaustion disability pension appeal competence of labor court

Cited Legislation

AI generated
Art. 476 § 1 k.p.c.
Jako podstawę rozstrzygnięcia Sąd wskazał przepis art. 476 § 1 k.p.c. Zażalenie na powyższe postanowienie w dniu 13 października 2014 roku wniosła wnioskodawczyni B.
Art. 476 § 2 k.p.c.
Wskazuje na to treść art. 476 § 2 k.p.c., zgodnie z którym przez sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych rozumie się sprawy, w których wniesiono odwołanie od decyzji organów rentowych, dotyczących m.in.
Art. 477 § 1 k.p.c.
Stosownie zaś do treści art. 477 9 § 1 k.p.c.
Art. 477 § 2 k.p.c.
Stosownie zaś do treści art. 477 9 § 1 k.p.c.
Art. 83 ust. 7 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych
Ponadto art. 83 ust. 7 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych stanowi, że jeżeli odwołanie nie zostało w całości lub w części uwzględnione, Zakład przekazuje niezwłocznie, nie później niż w terminie 30 dni od dnia wniesienia odwołania, sprawę do sądu wraz z uzasadnieniem.
Art. 385 k.p.c.
Z tych względów zażalenie wnioskodawczyni na rozstrzygnięcie Sądu Rejonowego jako nieuzasadnione podlega oddaleniu na podstawie art. 385 k.p.c. w zw.
Art. 397 § 2 k.p.c.
art. 476 § 1 k.p.c
Jako podstawę rozstrzygnięcia Sąd wskazał przepis art. 476 § 1 k.p.c.
art. 476 § 2 k.p.c
Wskazuje na to treść art. 476 § 2 k.p.c., zgodnie z którym przez sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych rozumie się sprawy, w których wniesiono odwołanie od decyzji organów rentowych, dotyczących m.in.
art. 385 k.p.c
Z tych względów zażalenie wnioskodawczyni na rozstrzygnięcie Sądu Rejonowego jako nieuzasadnione podlega oddaleniu na podstawie art. 385 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V Pz 37/14 POSTANOWIENIE Dnia 9 grudnia 2014 roku Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Piotrkowie Trybunalskim w składzie następującym : Przewodniczący: SO Beata Łapińska Sędziowie: SO Magdalena Marczyńska SR (del.) Marzena Foltyn-Banaszczyk (spr.) Protokolant: Renata Kabzińska po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2014 roku w Piotrkowie Trybunalskim na posiedzeniu niejawnym sprawy z odwołania B. Z. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w T. z dnia 13.08.2013 roku, znak (...) o rentę z tytułu niezdolności do pracy na skutek zażalenia wnioskodawczyni B. Z. na postanowienie Sądu Rejonowego w Bełchatowie IV Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 1 października 2014 roku, sygn. akt IV P 400/14 postanawia: oddalić zażalenie

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 1 października 2014 roku Sąd Rejonowy w B. IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych uznał swą niewłaściwość i sprawę w zakresie przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy B. Z. przekazał jako właściwemu do jej rozpoznania Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w T. W uzasadnieniu postanowienia Sąd Rejonowy wskazał, że odwołanie od decyzji organu rentowego wnosi się do właściwego ze względu na miejsce zamieszkania Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych za pośrednictwem organu rentowego, który wydał decyzję.

Jako podstawę rozstrzygnięcia Sąd wskazał przepis art. 476 § 1 k.p.c. Zażalenie na powyższe postanowienie w dniu 13 października 2014 roku wniosła wnioskodawczyni B. Z. zaskarżając je w całości.Zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła przekazanie sprawy do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. bez odpowiedniego rozpoznania sprawy. W uzasadnieniu zażalenia wnioskodawczyni podała, iż organ rentowy już rozpoznawał jej sprawę i odmówił przyznania jej prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Sąd Okręgowy –

Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych zważył, co następuje:

Zażalenie B. Z. nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie wnioskodawczyni w piśmie z dnia 26 września 2013 roku zaskarżyła decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o odmowie przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy. Do pozwu wnioskodawczyni załączyła przedmiotową decyzję. Należy podnieść, iż charakterystyczną cechą spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych jest to, że w pierwszej kolejności rozpoznawane są przez właściwy organ rentowy. Wskazuje na to treść art. 476 § 2 k.p.c., zgodnie z którym przez sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych rozumie się sprawy, w których wniesiono odwołanie od decyzji organów rentowych, dotyczących m.in. ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia rodzinnego.

Mamy tu zatem do czynienia z tzw. warunkową niedopuszczalnością drogi sądowej - tj. z sytuacją, w której Sąd nie może rozpoznać sprawy bez uprzedniego wyczerpania postępowania przedsądowego (tj. postępowania przed organem rentowym). Stosownie zaś do treści art. 477 9 § 1 k.p.c. odwołania od decyzji organów rentowych wnosi się na piśmie do organu, który wydał decyzję, lub do protokołu sporządzonego przez ten organ, w terminie miesiąca od doręczenia odpisu decyzji. Zgodnie z art. 477 9 § 2 k.p.c. organ rentowy, o którym mowa w § 1, przekazuje niezwłocznie odwołanie wraz z aktami sprawy do sądu z zachowaniem przepisów odrębnych.

Organ ten, jeżeli uzna odwołanie w całości za słuszne, może zmienić lub uchylić zaskarżoną decyzję. W tym wypadku odwołaniu nie nadaje się dalszego biegu. Ponadto art. 83 ust. 7 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych stanowi, że jeżeli odwołanie nie zostało w całości lub w części uwzględnione, Zakład przekazuje niezwłocznie, nie później niż w terminie 30 dni od dnia wniesienia odwołania, sprawę do sądu wraz z uzasadnieniem. Zatem respektując treść przywołanych przepisów odwołanie wnioskodawczyni należało przekazać do organu rentowego, który albo uzna odwołanie za słuszne, zmieni lub uchyli decyzję lub w przypadku nieuwzględnienia go w całości lub części przekaże sprawę do Sądu, który dopiero wówczas rozpoznaje odwołanie merytorycznie i w tym zakresie wydaje wyrok.

Zatem w niniejszej sprawie Sąd Rejonowy prawidłowo stwierdził swoją niewłaściwość i odwołanie B. Z. przekazał do Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. Na marginesie należy podnieść, iż w decyzji organ rentowy prawidłowo pouczył wnioskodawczynię o terminie i sposobie wniesienia odwołania, tj. za pośrednictwem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, który wydał decyzję, do Sądu Okręgowego Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych (a nie do Sądu Rejonowego). Z tych względów zażalenie wnioskodawczyni na rozstrzygnięcie Sądu Rejonowego jako nieuzasadnione podlega oddaleniu na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.