Criminal appeal court partially allowed prosecutor's appeal by quashing evidence forfeiture ruling due to procedural violation.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court partially upheld the prosecutor's appeal against a first-instance judgment convicting the defendant of theft. The prosecutor argued that the lower court erred procedurally by ruling on the forfeiture of evidence without a specific request in the indictment. The court agreed, noting that such a ruling requires a consensual agreement and a formal request, which were absent here, necessitating the quashing of that specific part of the verdict.
Legislator headnote
AI generatedArt. 334 § 1 k.k.; Art. 343 § 7 k.p.k.; Art. 437 § 1 k.p.k.; Art. 438 pkt. 2 k.p.k.: A court ruling on the forfeiture of evidence must be based on a prosecutor's request included in the indictment or a subsequent consensual agreement; without such a request, the ruling is procedurally invalid and must be quashed.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt. II Ka 253/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 października 2014r. Sąd Okręgowy w Koninie II Wydział Karny w składzie : Przewodniczący : SSO Agata Wilczewska Sędziowie : SO Robert Kwieciński SR(del.) Karol Skocki – spr. Protokolant : st. sekr. sąd Irena Bąk przy udziale Jacka Górskiego Prokuratora Prokuratury Okręgowej po rozpoznaniu w dniu 24 października 2014 r. sprawy M. P. oskarżonego o przestępstwo z art. 278§1 kk w zw. z art. 64§1 kk na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego Koninie z dnia 28 sierpnia 2014r. sygn. akt IIK 719/14 1. Zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że uchyla orzeczenie dotyczące rozstrzygnięcia o dowodzie rzeczowym zawarte w punkcie III.
2. Utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok w pozostałej części.
3. Zwalnia oskarżonego w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, w tym od opłaty za to postępowanie. Karol Skocki Agata Wilczewska Robert Kwieciński IIKa 253/14
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Koninie wyrokiem z dnia 28 sierpnia 2014 roku w sprawie IIK 719/14 skazał M. P. za czyn z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. - polegający na tym, że w okresie od dnia 25 marca 2014 roku do dnia 26 marca 2014 roku w K. przy ul. (...) wszedł na teren niezabezpieczonego będącego w budowie pawilonu handlowego, a następnie ze ścian budynku, po uprzednim odcięciu, zabrał celem przywłaszczenia przewody instalacji elektrycznej, tj. osiem metrów przewodu symbolu (...) 5 x 10, osiem metrów przewodu symbolu (...) 5 x 10 oraz osiem metrów przewodu symbolu (...) 3 x 1,5 powodując łączne straty w kwocie 443,44 zł na szkodę C.
K., przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej sześciu miesięcy kary pozbawienia wolności orzeczonej za przestępstwo podobne umyślne – na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności. Dodatkowo sąd ten orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodu rzeczowego w postaci obcęgów do cięcia drutu poprzez ich zniszczenie. Wyrok ten zaskarżył prokurator w całości zarzucając mu rażące naruszenie prawa procesowego, a mianowicie art. 343 § 7 k.p.k. w zw. art. 334 § 1 k.k., poprzez błędne orzeczenie przez sąd środka karnego w postaci przepadku przedmiotu – dowodu rzeczowego - w sytuacji gdy wniosek prokuratora, złożony w ślad za aktem oskarżenia, dotyczący wydania wyroku bez przeprowadzenia rozprawy takiego wniosku nie zawierał.
Podnosząc wskazany zarzut prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Koninie do ponownego rozpoznania. Sad Okręgowy zważył co następuje: Apelacja prokuratora okazała się uzasadniona. Prokurator ma rację podnosząc, że sąd ma możliwość wydania wyroku zawierającego tylko elementy w postaci kar i środków karnych uzgodnionych przez strony na etapie postepowania przygotowawczego i zawartych we wniosku. Rzeczywiście sąd I instancji orzekając w przedmiocie dowodu rzeczowego przekroczył granice wniosku złożonego w trybie art. 335 k.p.k.
Orzeczenie przepadku dowodu rzeczowego w tym przypadku oczywiście byłoby możliwe, ale musiałoby być objęte konsesusem stron i objęte wnioskiem. Prokurator wniosku w tym przedmiocie nie złożył. W takiej sytuacji orzeczenie dotyczące przepadku dowodów rzeczowych, niezależnie od jego merytorycznej trafności, nie może się ostać i musi zostać uchylone. Nie ma jednak uzasadnienia do tego aby cały wyrok wydany przez Sąd Rejonowy w Koninie podlegał uchyleniu. Sąd I instancji wyrokując w pozostałym zakresie uwzględnił właściwie wniosek złożony w trybie art. 335 k.p.k. przez prokuratora i w uzasadnieniu wyroku należycie omówił kwestie dotyczące winy oraz kary wymierzonej oskarżonemu.
Zasadność tej argumentacji nie budzi wątpliwości i nie była ona w ogóle kwestionowana ona przez oskarżyciela, dlatego nie ma konieczności się do niej odnosić. Mając to wszystko na uwadze sąd odwoławczy zmuszony był zmienić zaskarżony wyrok i uchylić orzeczenie dotyczące rozstrzygnięcia o dowodzie rzeczowym stosownie do treści art. 437 § 1 k.p.k. oraz art. 438 pkt. 2 k.p.k. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art 624§1 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k. oraz art. 17 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych z dnia 23 czerwca 1973r. (Dz.
U. z 1983r, Nr 49, poz. 223). Karol Skocki Agata Wilczewska Robert Kwieciński