Legislator Case Law & Legislation
VIII Gz 37/14 AI generated

Appeal against enforcement clause denied due to unproven service of execution notice and missing postal records.

Case Number VIII Gz 37/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The District Court in Szczecin overturned the Regional Court's dismissal of the defendant's appeal regarding the enforceability clause. The defendant argued the appeal period never started because the execution notice was improperly served via mail, citing lack of access to their office. The appellate court found the postal service records insufficient to prove valid service and ordered the case remanded for further evidence collection.

Legislator headnote

AI generated

Art. 139 § 3 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.: Where postal service records fail to establish the date of service of an execution notice, the appeal period cannot be deemed to have begun, requiring remand for further evidence.

Keywords

AI generated
enforcement clause service by mail appeal period execution notice postal records remand for evidence default judgment

Cited Legislation

AI generated
Art. 139 § 3 k.p.c.
Sąd Rejonowy stwierdził, że Komornik nie wskazał daty powtórnego awizowania, natomiast z samego faktu jej zwrotu jako niepodjętej w terminie można domniemywać, że zgodnie z art. 139 § 3 k.p.c. zostało ono uznane za doręczone najpóźniej w dacie jego zwrotu przez pocztę.
Art. 397 § 2 k.p.c.
z art. 397 § 2 k.p.c. w sytuacji gdy termin do wniesienia zażalenia nie rozpoczął biegu z uwagi na błędne awizowanie przesyłki przez pocztę.
Art. 386 § 4 k.p.c.
Mając na uwadze powyższe, należało uchylić zaskarżone postanowienie, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania (art. 397 § 2 k.p.c. w zw. z art. 386 § 4 k.p.c.). SSO Agnieszka Woźniak SSO Anna Budzyńska SSO Leon Miroszewski
Art. 795 § 2 k.p.c.
Tym samym nie wiadomo kiedy, a nawet czy, rozpoczął się w stosunku do pozwanego bieg terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie o nadaniu klauzuli wykonalności, o którym mowa w art. 795 § 2 k.p.c.
art. 139 § 3 k.p.c
Sąd Rejonowy stwierdził, że Komornik nie wskazał daty powtórnego awizowania, natomiast z samego faktu jej zwrotu jako niepodjętej w terminie można domniemywać, że zgodnie z art. 139 § 3 k.p.c.
art. 139 § 2 k.p.c
Zarzucił naruszenie art. 139 § 2 k.p.c.
art. 370 k.p.c
art. 397 § 2 k.p.c
Mając na uwadze powyższe, należało uchylić zaskarżone postanowienie, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania (art. 397 § 2 k.p.c.
art. 795 § 2 k.p.c
Tym samym nie wiadomo kiedy, a nawet czy, rozpoczął się w stosunku do pozwanego bieg terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie o nadaniu klauzuli wykonalności, o którym mowa w art. 795 § 2 k.p.c.
art. 386 § 4 k.p.c
Mając na uwadze powyższe, należało uchylić zaskarżone postanowienie, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania (art. 397 § 2 k.p.c. w zw. z art. 386 § 4 k.p.c.). SSO Agnieszka Woźniak SSO Anna Budzyńska SSO Leon Miroszewski

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygnatura akt VIII Gz 37/14 POSTANOWIENIE Dnia 1 grudnia 2014 Sąd Okręgowy w Szczecinie Wydział VIII Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Anna Budzyńska Sędziowie : SSO Agnieszka Woźniak SSO Leon Miroszewski /spr./ po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2014 na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa J. K. i A. K. przeciwko (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 16 grudnia 2013 roku w sprawie V GNc 567/10 postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Sądowi Rejonowemu w Gorzowie Wielkopolskim do ponownego rozpoznania w zakresie zażalenia pozwanego na postanowienie o nadaniu klauzuli wykonalności.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 16 grudnia 2013 roku Sąd Rejonowy w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił zażalenie pozwanej na postanowienie z dnia 20 maja 2010 roku o nadaniu klauzuli wykonalności nakazowi zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 29 marca 2010 roku. W uzasadnieniu stwierdził, że zażalenie zostało wniesione po upływie 7 dniowego terminu, który upłynął w dniu 26 sierpnia 2010 roku. Jak stwierdził, z zawiadomienia komornika sądowego dawnego rewiru III przy Sądzie Rejonowym w Szczecinie wynika, że zawiadomienie pozwanej o wszczęciu egzekucji zostało zwrócone przez pocztę jako nieodebrane w terminie.

Sąd Rejonowy stwierdził, że Komornik nie wskazał daty powtórnego awizowania, natomiast z samego faktu jej zwrotu jako niepodjętej w terminie można domniemywać, że zgodnie z art. 139 § 3 k.p.c. zostało ono uznane za doręczone najpóźniej w dacie jego zwrotu przez pocztę. Od powyższego postanowienia pozwany wniósł zażalenie, domagając się jego uchylenia. Zarzucił naruszenie art. 139 § 2 k.p.c. i art. 370 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. w sytuacji gdy termin do wniesienia zażalenia nie rozpoczął biegu z uwagi na błędne awizowanie przesyłki przez pocztę.

W uzasadnieniu dowodził, że sam nakaz zapłaty nie został doręczony prawidłowo, gdyż pozwana nie miała dostępu do swojej siedziby. Z ostrożności wskazał, że z informacji Komornika nie wynikają daty dokonania awizowania przesyłki, a zatem nie można uznać, że była ona awizowana prawidłowo. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Zażalenie pozwanego okazało się zasadne, przy czym pominięciu podlegały w niniejszym postępowaniu zażaleniowym kwestie dotyczące doręczenia nakazu zapłaty z dnia 29 marca 2010 roku. Trafny jest zarzut pochopnego przyjęcia, że zawiadomienie Komornika sądowego z dnia 8 lipca 2010 roku o wszczęciu egzekucji przeciwko pozwanemu zostało mu prawidłowo doręczone.

Ani z informacji Komornika, ani z materiału sprawy nie wynika nie tylko data drugiego awizowania przez pocztę przesyłki Komornika z tym zawiadomieniem, ale też data pierwotnego awizowania. Komornik przedstawił jedynie datę zwrotu tej przesyłki jako niepodjętej w terminie. W związku z powyższym nie można jeszcze na obecnym etapie przyjąć, że zawiadomienie o wszczęciu egzekucji, wydane – jak to wynika z informacji Komornika – w dniu 8 lipca 2010 roku zostało pozwanemu prawidłowo doręczone. W aktach brak jest dokumentu urzędowego stanowiącego przewidzianą prawem relację poczty o realizacji doręczenia przesyłki z zawiadomieniem pozwanego o wszczęciu egzekucji, a informacja Komornika, pomijając to, czy może ona sama w sobie ten brak uzupełnić, nie zawiera podstawowych informacji, na podstawie których możliwa jest ocena prawidłowości doręczenia przesyłki z zawiadomieniem o wszczęciu egzekucji.

Tym samym nie wiadomo kiedy, a nawet czy, rozpoczął się w stosunku do pozwanego bieg terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie o nadaniu klauzuli wykonalności, o którym mowa w art. 795 § 2 k.p.c. Niezbędne do ustalenia tej okoliczności jest uzyskanie dokumentu stanowiącego o doręczeniu zawiadomienia z dnia 8 lipca 2010 roku o wszczęciu egzekucji, a gdy to okaże się niemożliwe, przeprowadzenie innych dowodów zgodnie z obowiązującą procedurą. Dopiero po tych czynnościach powinna nastąpić ocena, czy zażalenie na postanowienie o nadaniu klauzuli wykonalności nakazowi zapłaty z dnia 29 marca 2010 roku zostało wniesione w ustawowym terminie.

Mając na uwadze powyższe, należało uchylić zaskarżone postanowienie, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania (art. 397 § 2 k.p.c. w zw. z art. 386 § 4 k.p.c.). SSO Agnieszka Woźniak SSO Anna Budzyńska SSO Leon Miroszewski