Legislator Case Law & Legislation
VI U 2014/13 AI generated

Social Security Court grants early pension by allowing new evidence in appeal proceedings.

Case Number VI U 2014/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The Social Security Court granted the appellant's request for an early pension and reversed the Social Security Office's denial. The Office had rejected the claim because the applicant failed to prove a 15-year period of work in special conditions, citing missing or formally flawed certificates from former employers. The court ruled that when an applicant cannot provide such documents due to reasons beyond their control, the Social Security Office is not bound by its own evidentiary limitations and may accept new evidence during the court appeal. Consequently, the court established the necessary work periods based on the new proof and denied the Office's claim of liability for not determining these facts earlier.

Legislator headnote

AI generated

Art. 472, 473, 477 § 2 K.p.c.; In social security proceedings, if an insured person cannot present certificates due to independent reasons, the court may determine the relevant circumstances using all admissible evidence, and the administrative body is not liable for failing to establish facts ascertainable only in court.

Keywords

AI generated
early pension entitlement work in special conditions social security appeal evidence in court proceedings administrative liability missing employment certificates Social Security Office

Cited Legislation

AI generated
art. 184 of the Act of 17 December 1998 on pensions and allowances from the Social Insurance Fund
Powołując się na art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r.
§ 4 of the Decree of the Council of Ministers of 7 February 1983 on the age of retirement of employees working in special conditions or in a special character
art. 472 and 473 of the Code of Civil Procedure
Należy wskazać, iż w przypadku, gdy zainteresowany wykaże, że nie może przedstawić zaświadczeń potwierdzających okresy wykonywania pracy w szczególnych warunkach z przyczyn od siebie niezależnych, przepisy art. 472 i 473 K.p.c.
art. 477 § 2 of the Code of Civil Procedure
spełnił wszystkie wymagane warunki nabycia prawa do wcześniejszej emerytury z tytułu zatrudnienia w szczególnych warunkach Sąd Okręgowy, na podstawie art. 477 14 § 2 K.p.c.
art. 129 § 1 of the Act on pensions and allowances from the Social Insurance Fund
w związku z powołanymi wyżej przepisami prawa materialnego, zmienił zaskarżoną decyzję i przyznał ubezpieczonemu prawo do dochodzonego świadczenia od pierwszego dnia miesiąca, w którym złożył on wniosek o emeryturę ( art. 129 ust.
art. 118 § 1a of the Act on pensions and allowances from the Social Insurance Fund
W punkcie II Sąd Okręgowy nie stwierdził odpowiedzialności organu rentowego za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji ( art. 118 ust.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VI U 2014/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 lipca 2014 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Janusz Madej Protokolant st. sekr. sądowy Dorota Hańc po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2014 r. w Bydgoszczy na rozprawie odwołania L. J. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w B. z dnia 11 kwietnia 2013 r. znak: (...) z dnia 27 sierpnia 2013 r. znak: (...) w sprawie: L. J. przeciwko: Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w B. o emeryturę I zmienia zaskarżone decyzje w ten sposób, iż przyznaje ubezpieczonemu L. J. prawo do emerytury od dnia (...) II nie stwierdza odpowiedzialności Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w B. za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji. Na oryginale właściwy podpis .

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 11 kwietnia 2014 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. – po rozpoznaniu wniosku L. J. z dnia 18 marca 2013 r. – odmówił wnioskodawcy przyznania emerytury. Powołując się na art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ( Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm. ) w związku z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze ( Dz.

U. z 1983 r. Nr 8, poz.43 ze zm.) organ rentowy wskazał, iż ubezpieczony [wnioskodawca ) nie udowodnił wymaganego 15 – letniego okresu pracy w szczególnych warunkach, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Ponadto organ rentowy wyjaśnił, iż nie uwzględnił do okresu pracy ubezpieczonego w szczególnych warunkach okresów : - od 15 września 1990 r. do 31 maja 1991 r. na podstawie zaświadczenia wystawionego przez F. Spółdzielnię Mieszkaniową w B. ponieważ brak powołania się na punkt określający stanowisko pracy zgodny z zarządzeniem resortowym; - od 23 marca 1980 r. do 29 lipca 1980 r. na podstawie świadectwa wykonywania prac w szczególnych warunkach wystawionego przez (...) Spółkę z o.o. w B. ponieważ zakład pracy powołał się na nieaktualne zarządzenie resortowe oraz brak wymienionego charakteru pracy zgodnego z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r.; - od 26 lipca 1972 r. do 30 czerwca 1973 r. z tytułu zatrudnienia w (...) w B..

Stosowne stwierdzenie może dodać tylko pracodawca ( zakład pracy ). Żaden inny organ ani urząd nie został upoważniony do wystawienia świadectw pracy, jak również świadectw wykonywania prac w szczególnych warunkach. Pracownik powinien uzyskać takie dokumenty w momencie rozwiązania umowy o pracę. Ustalenie okresów takiego zatrudnienia w oparciu o inne dowody – jeżeli pracownik nie może przedstawić zaświadczenia zakładu pracy w związku z jego likwidacją lub zniszczeniem dokumentów dotyczących zatrudnienia w szczególnych warunkach – dopuszczalne jest jedynie w postępowaniu odwoławczym.

Na podstawie dowodów dołączonych do wniosku i uzyskanych w wyniku przeprowadzonego postępowania Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. przyjął za udowodnione na dzień 1 stycznia 1999 r. okresy : - nieskładkowe w wymiarze 5 miesięcy i 6 dni, - składkowe w wymiarze 29 lat i 24 dni; - stażu sumarycznego w wymiarze 29 lat 5 miesięcy i 19 dni; - stażu pracy w szczególnych warunkach w wymiarze 6 lat 9 miesięcy i 20 dni. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł ubezpieczony L. J., domagając się zmiany decyzji i przyznania mu emerytury.

Twierdził on, iż posiada prawie 16 – letni okres pracy w szczególnych warunkach, potwierdzony świadectwami pracy złożonymi w organie rentowym. Organ rentowy wnosił o oddalenie odwołania, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Po wniesieniu przez ubezpieczonego odwołania Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. wydaną z urzędu decyzją z dnia 27 sierpnia 2013 r. ponownie odmówił L. J. prawa do emerytury z powodu nieudowodnienia wymaganego 15-letniego okresu pracy w szczególnych warunkach, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, z tym, iż Zakład przyjął za udowodnione na dzień 1 stycznia 1999 r. okresy : - nieskładkowe w wymiarze 5 lat i 6 miesięcy, - składkowe w wymiarze 29 lat i 24 dni; - stażu sumarycznego w wymiarze 29 lat i 6 miesięcy; - stażu pracy w szczególnych warunkach w wymiarze 11 lat 1 miesiąca i 5 dni.

Do okresu pracy w szczególnych warunkach organ rentowy nadal nie uwzględnił wskazanych w poprzedniej decyzji z dnia 11 kwietnia 2013 r. okresów pracowniczego zatrudnienia ubezpieczonego w F. (...) B., (...) Spółce z o.o. w B. i (...) w B.. Od decyzji z dnia 27 sierpnia 2013 r. ubezpieczony także wniósł odwołanie, podnosząc iż ponad 15 lat pracował jako kierowca samochodu ciężarowego o ładowności powyżej 3,5 tony, a wymagane świadectwa pracy i dokumenty przedstawił organowi rentowemu.

Sąd Okręgowy ustalił i rozważył, co następuje :

Ubezpieczony L. J. ( urodz. (...) ) w dniu 18 marca 2013 r. złożył w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych Oddziale w B. wniosek o emeryturę z tytułu zatrudnienia w szczególnych warunkach. Organ rentowym w prowadzonym w celu rozpoznania tego wniosku postępowaniu decyzjami z dnia 11 kwietnia 2013 r. i 27 sierpnia 2013 r. odmówił przyznania ubezpieczonemu wnioskowanego świadczenia, przy czym w uzasadnieniu tej drugiej decyzji uznał za udowodniony przez ubezpieczonego okres pracy w szczególnych warunkach w wymiarze 11 lat 1 miesiąca i 5 dni, na który złożyły się okresy pracowniczego zatrudnienia : - od 19 stycznia 1974 r. do 29 stycznia 1979 r. ( 5 lat i 12 dni ) oraz od 16 czerwca 1983 r. do 30 września 1987 r. ( 4 lata 3 miesiące i 15 dni ) w Przedsiębiorstwie Państwowej (...) (...) w B.; - od 1 czerwca 1981 r. do 26 kwietnia 1982 r. ( 10 miesięcy i 26 dni ) w Miejskim Przedsiębiorstwie (...) w B.; - od 6 listopada 1987 r. do 17 września 1988 r. ( 10 miesięcy i 12 dni ) w (...) (...) Zakładzie (...) Oddziale (...) (...)w G..

Spór w niniejszej sprawie dotyczył tego, czy ubezpieczony posiada także inne okresy zatrudnienia w szczególnych warunkach, które po zsumowaniu z zaliczonym do tego rodzaju prac przez organ rentowy okresem 11 lat 1 miesiąca i 5 dni dadzą wymagane w § 4 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze ( Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ze zm. ) co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Pomiędzy stronami nie było sporu co do spełnienia przez ubezpieczonego pozostałych warunków nabycia prawa do emerytury, to jest osiągnięcia wymaganego w przypadku mężczyzn co najmniej 25 – letniego okresu zatrudnienia ( ubezpieczony legitymuje się ponad 29 – letnim okresem składkowym i nieskładkowym ) oraz osiągnięcia wieku emerytalnego – w przypadku mężczyzny 60 lat.

Na podstawie dowodu z przesłuchania stron ograniczonego do przesłuchania ubezpieczonego L. J. oraz dowodów z dokumentów znajdujących się w aktach osobowych ubezpieczonego Sąd Okręgowy ustalił, że wykonywał on także prace w szczególnych warunkach ( stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku ) w okresach :

1) od 19 maja 1979 r. do 30 listopada 1979 r. w Przedsiębiorstwie Handlowo – (...) w B. na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego marki (...) o ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony ( punkt 2 działu VIII „ w transporcie ” wykazu A stanowiącego załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. – 6 miesięcy i 13 dni. Okoliczność tę potwierdzają dokumenty z akt osobowych powoda : pismo z 4.06.1979 r., z którego treści wynika powierzenie ubezpieczonemu pracy „ na samochodzie ciężarowym marki (...), umowa z 1.08.1979 r., z której treści wynika, iż ubezpieczony jest kierowcą pojazdu samochodowego o ładowności 5 ton, a przede wszystkim zaświadczenie z dnia 11.10.2000 r. o wykonywaniu pracy w szczególnych warunkach jako kierowca samochodu ciężarowego o ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony;

2) od 19 sierpnia 1971 r. do 10 lipca 1972 r. ( 10 miesięcy i 23 dni ) w Przedsiębiorstwie (...) w B. na stanowisku kierowcy samochodów ciężarowych o ciężarze całkowitym 3,5 tony ( okoliczność tę potwierdzają dokumenty z akt osobowych ubezpieczonego dotyczących zatrudnienia w tym Przedsiębiorstwie : odpis prawa jazdy, z treści którego wynika, iż ubezpieczony posiadał już wtedy uprawnienia do kierowania tego rodzaju pojazdami oraz wystawione przez Przedsiębiorstwo (...) Spółkę z o.o. w B. ( prawdopodobnie następcę prawnego (...) w B. ) świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach z dnia 9.10.2000 r.;

3) od 26 lipca 1972 r. do 24 czerwca 1973 r. ( 11 miesięcy ) w (...) Przedsiębiorstwie (...) w B. [następnie Przedsiębiorstwo (...) w B.] na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego o ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony – pkt 2 działu VIII wykazu A; okoliczność tę potwierdza opinia służbowa z dnia 19.01.1974 r., z treści której wynika, iż ubezpieczony w okresie od 26 lipca 1972 r. do 30 czerwca 1973 r. ( z innych dokumentów z akt osobowych wynika, iż z dniem 25.06.1973 r. L. J. porzucił pracę ) był on zatrudniony na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego oraz świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach z 9.10.2000 r. ( k. 28/29 akt emerytalnych założonych na skutek złożenia wniosku ubezpieczonego z dnia 25.07.2011 r. o emeryturę);

4) od 7 stycznia 1981 r. do 22 kwietnia 1981 r. ( 3 miesiące i 17 dni ) we (...) Przedsiębiorstwie (...) we W. na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego o ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony ( pozycja 2 działu VIII wykazu A ) – co potwierdzają dokumenty z akt osobowych ubezpieczonego : umowa o pracę z dnia 7.01.1981 r. oraz świadectwo pracy z dnia 22.04.1981 r. w treści których wskazano, iż ubezpieczony był zatrudniony na stanowisku kierowcy samochodu Z. 555 oraz świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach z dnia 5.03. 2013 r., wystawione przez następcę prawnego powyższego pracodawcy (...) SA w upadłości likwidacyjnej w W. koło P.;

5) od 15 września 1990 r. do 31 maja 1991 r. ( 8 miesięcy i 16 dni ) w F. Spółdzielni Mieszkaniowej w B. na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego o ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony ( poz. 2 działu VIII wykazu A ), co potwierdzają dokumenty z akt osobowych ubezpieczonego : zaświadczenie z dnia 10.10.2000 r. o wykonywaniu pracy w szczególnych warunkach; pismo z dnia 27 maja 1991 r. w sprawie przejęcia od powoda samochodu marki J.; pismo z 21.01.1991 r. potwierdzające zatrudnienie ubezpieczonego na stanowisku kierowcy samochodu marki J.;

6) od 18 sierpnia 1997 r. do 31 sierpnia 1998 r. ( 1 rok i 14 dni ) w Przedsiębiorstwie (...) Spółce z o.o. w B. na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego o ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony ( poz. 2 działu VIII wykazu A ) – zaświadczenie z dnia 9.10.2000 r. wystawione przez tego pracodawcę o wykonywaniu przez ubezpieczonego pracy w szczególnych warunkach (k. 10/11 akt emerytalnych powoda założonych na skutek jego wniosku ubezpieczonego o emeryturę z dnia 6.06.2001 r.]. Łącznie okresy wskazane powyżej w punktach od 1 do 6 wyniosły 4 lata 4 miesiące i 29 dni.

Po dodaniu tego okresu pracy ubezpieczonego w szczególnych warunkach do okresu zaliczonego już przez organ rentowy do tego rodzaju pracy ( 11 lat 1 miesiąc i 5 dni ) powstaje okres powyżej 15 lat, a zatem ubezpieczony spełnił kwestionowany przez organ rentowy w postępowaniu przedsądowym warunek posiadania co najmniej 15-letniego okresu zatrudnienia w szczególnych warunkach. Zgodnie z treścią art. 184. ust 1 ustawy emerytalnej ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli:

1) okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz 2) okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.

27. Emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w tym funduszu na dochody budżetu państwa za pośrednictwem Zakładu. Na podstawie art. 32 ust. 1 cytowanej ustawy ubezpieczonym urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949 r., będącym pracownikami, o których mowa w ust. 2-3, zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przysługuje emerytura w wieku niższym, czyli w wieku 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn.

Dla celów ustalenia uprawnień emerytalnych za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia w podmiotach, w których obowiązują wykazy stanowisk ustalone na podstawie przepisów dotychczasowych. Przepisy rozporządzenia z 1983 r. mają zastosowanie do wszystkich pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.

Zgodnie z § 2 tego rozporządzenia, okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku, a okresy te stwierdza zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia, lub w świadectwie pracy.

Należy wskazać, iż w przypadku, gdy zainteresowany wykaże, że nie może przedstawić zaświadczeń potwierdzających okresy wykonywania pracy w szczególnych warunkach z przyczyn od siebie niezależnych, przepisy art. 472 i 473 K.p.c. umożliwiają ustalenie tych okoliczności w drodze postępowania odwoławczego przed sądem pracy i ubezpieczeń społecznych. Zgodnie z w/wym. artykułami w postępowaniu w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych każdy fakt mający wpływ na prawo do świadczenia lub jego wysokość może być dowodzony wszelkimi środkami, które sąd uzna za pożądane, a ich dopuszczenie za celowe.

Sąd nie jest związany środkami dowodowymi określonymi dla dowodzenia przed organem rentowym. Podobnie należy oceniać możliwość dowodzenia charakteru wykonywanej pracy w przypadku, gdy jak w niniejszej sprawie, organ rentowy kwestionuje formalną poprawność wystawionego przez zakład pracy dokumentu mającego zaświadczać wykonywanie pracy w szczególnych warunkach. Wobec tego, iż postępowanie dowodowe wykazało, iż ubezpieczony L. J. spełnił wszystkie wymagane warunki nabycia prawa do wcześniejszej emerytury z tytułu zatrudnienia w szczególnych warunkach Sąd Okręgowy, na podstawie art. 477 14 § 2 K.p.c. w związku z powołanymi wyżej przepisami prawa materialnego, zmienił zaskarżoną decyzję i przyznał ubezpieczonemu prawo do dochodzonego świadczenia od pierwszego dnia miesiąca, w którym złożył on wniosek o emeryturę ( art. 129 ust. 1 ustawy emerytalnej ).

W punkcie II Sąd Okręgowy nie stwierdził odpowiedzialności organu rentowego za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji ( art. 118 ust. 1 a ustawy emerytalnej ) albowiem istotne dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności ustalane były w postępowaniu sądowym także na podstawie dowodów, którymi nie dysponował organ rentowy, a ponadto niektóre świadectwa ( zaświadczenia ) wykonywania prac w szczególnych warunkach nie spełniały wszystkich wymaganych warunków formalnych, co uprawniało organ rentowy do podważenia mocy dowodowej tych dokumentów w postępowaniu administracyjnym.

Na oryginale właściwy podpis.