Social Security Court dismisses family pension claim for a period after the applicant's own disability pension was reinstated.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Court dismissed the appellant's appeal against the Social Security Institution's refusal to pay a family pension for a specific period. The appellant argued that she could not apply for the family pension until her own disability pension situation was clarified, claiming she was misled by an official. The court rejected this argument, noting that the statutory rules require applications to be made within a specific timeframe and that the delay was not caused by an institutional error.
Legislator headnote
AI generatedArt. 129 ust. 1; Art. 135 ust. 1, 3 ustawy o emeryturach i rentach z FUS: The right to a pension is established upon the occurrence of the legal ground, but payment begins from the month of the application; reinstatement of payment occurs from the month the cause for suspension ceases, unless the suspension resulted from an institutional error.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt VU 775/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 października 2014 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie : Przewodniczący SSO Ewa Nowakowska Protokolant Alina Kędzia po rozpoznaniu w dniu 13 października 2014 r. w Kaliszu odwołania T. S. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 9 maja 2014 r. Nr (...) w sprawie T. S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. o rentę rodzinną oddala odwołanie
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 09.05.2014r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych w O. odmówił T. S. prawa do wypłaty renty rodzinnej po mężu za okres od 01.02.2013r. do 28.08.2013r., gdyż wniosek w tym przedmiocie złożony został dopiero w dniu 29.04.2014r. Prawo do renty rodzinnej ustalone było dla niej od 09.02.2006r., ale świadczenie nie było wypłacane, gdyż pobierała własną rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy do 31.01.2013r., a następnie od 28.08.2013r. do 30.06.2014r. z tytułu całkowitej. Od 25.06.2012r. miała zawieszoną wypłatę renty rodzinnej i o podjęcie jej wypłaty zwróciła się dopiero po zakończeniu postępowania sądowego, w przedmiocie renty z niezdolności do pracy, w którym przyznano jej rentę po przerwie, z uwagi na powstanie nowego schorzenia.
Odwołanie od tej decyzji wniosła do Sądu T. S., domagając się przyznania renty rodzinnej za okres przerwy w pobieraniu własnej renty z tytułu niezdolności do pracy, podnosząc, że nie mogła wnieść o wznowienie renty rodzinnej do czasu wyjaśnienia renty chorobowej. Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania. Sąd ustalił co następuje: Okoliczności faktyczne sprawy w zasadzie nie są sporne. T. S. uprawniona była do renty rodzinnej po mężu od 09.02.2006r., z tym, że świadczenie to pobierała początkowo z synem B. po ½ części.
W tym czasie kontynuowała zatrudnienie. Decyzją z dnia 13.09.2012r. wypłata renty rodzinnej dla odwołującej się została wstrzymana wobec uzyskania uprawnień do własnej renty z niezdolności do pracy. Rentę w pełnej wysokości pobierał syn odwołującej się jako jedyny uprawniony do tego świadczenia. W dniu 29.04.2014r. T. S. wystąpiła o „wyrównanie renty rodzinnej za okres od 01.02.2013r. do 28.09.2013r. w naliczeniu dla dwóch osób” podnosząc, że z dniem 01.02.2013r. „wygasł okres przyznania renty chorobowej i wznowiono ją z dniem 28.08.2013r.” W okresie od 25.06.2012r.
T. S. pobierała rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy, a decyzję odmawiającą prawa do renty na kolejny okres zaskarżyła do Sądu Okręgowego w Kaliszu. Postanowieniem tego sądu z dnia 14.01.2014r. w sprawie o sygn. akt VU 831/13 zaskarżona decyzja została uchylona, a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania, gdyż biegli ustalili niezdolność do pracy z uwagi na nowe schorzenie – zawał serca, który miał miejsce w dniu 23.08.2013r. W wyniku ponownego badania przed organem rentowym T. S. została uznana za całkowicie niezdolną do pracy od 28.08.2013r. do 30.06.2014r. i przyznano jej prawo do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy na ten czas.
Dopiero po otrzymaniu tej decyzji z dnia 02.04.2014r. odwołująca się wystąpiła o wypłatę renty rodzinnej za czas stanowiący lukę w pobieraniu własnej renty. Na rozprawie w dniu 13.10.2014r. T. S. podała, że nie złożyła wniosku o podjęcie wypłaty renty rodzinnej bezpośrednio po ustaniu prawa do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy, gdyż w organie rentowym wprowadzono ją w błąd udzielając jej informacji, że nie może starać się jednocześnie o dwa świadczenia. Nie wskazała jednak osoby jaka udzieliła jej takiej informacji.
Sąd zważył co następuje:
W postępowaniu przez organem rentowym, w tym w kwestii wypłaty świadczeń przez ten organ obowiązuje ogólna zasada działania organu na wniosek osoby zainteresowanej. Jak wynika z art. 129 ustawy z 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z FUS (Dz.U.2013 poz. 1440 ze zm.) świadczenie wypłaca się poczynając od dnia powstanie prawa do tych świadczeń, nie wcześniej jednak niż od miesiąca, w którym złożono wniosek lub wydano decyzję z urzędu. Również w art. 135 ust.1 cyt. ustawy mowa jest o tym , że w razie ustania przyczyny powodującej wstrzymanie wypłaty świadczenia, wypłatę wznawia się od miesiąca ustania tej przyczyny, jednak nie wcześniej niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek o wznowienie wypłaty lub wydano decyzję z urzędu o jej wznowieniu.
Odwołująca się bezsprzecznie złożyła wniosek o podjęcie wypłaty jej części renty rodzinnej dopiero w dniu 29.04.2014r. tj. po wyjaśnieniu sytuacji dotyczącej jej własnej renty. Sąd nie dał jej wiary, iż to zachowanie pracownika organu rentowego uniemożliwiło złożenia wniosku o rentę rodzinną bezpośrednio po ustaniu własnej renty, gdyż po pierwsze nie powoływała się na to w odwołaniu, a po drugie nawet udzielenie jej informacji, że winna zdecydować się co do zgłaszanego roszczenia, nie wyklucza możliwości złożenia alternatywnego żądania.
Takiego zachowania organu rentowego nie należy utożsamiać z błędem organu, ale nawet przy przyjęciu takowego sytuacja odwołującej się nie byłaby inna. Ustawodawca w art.135 ust.3 cyt. ustawy zawarł rozróżnienie co do okresu za jaki wypłaca się wznawiane świadczenie (pozwalając na wypłatę za okres 3 lat wstecz)tylko w odniesieniu do sytuacji gdy wstrzymanie wypłaty nastąpiło na skutek błędu organu rentowego. W niniejszej sprawie wstrzymanie wypłaty renty rodzinnej nie nastąpiło na skutek błędu organu rentowego, ale na wniosek odwołującej się i wpłata świadczenia mogłaby zostać podjęta również od miesiąca złożenia wniosku w tym przedmiocie.
W momencie złożenia wniosku odwołująca się już uprawniona była do korzystniejszego własnego świadczenia rentowego i nie wnioskowała o podjęcie wypłaty na przyszłość, ale w istocie domagała się pokrycia tą drogą wstecznego okresu przerwy w pobieraniu świadczeń. Zaskarżona decyzja jest prawidłowa i zgodnie z art.. 477 14 § 1 kpc orzeczono jak w wyroku.