Social Security Court dismisses appeal for disability pension due to expert medical opinion confirming work capacity.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Court dismissed the insured's appeal against a decision denying a disability pension. The insured argued that back pain prevented him from performing physical tasks as a lathe operator, but the court relied on a joint expert opinion from orthopedists and cardiologists. The experts concluded that the insured's medical conditions did not render him unable to perform work matching his qualifications, and the court found the insured's subjective complaints insufficient to overturn this objective medical assessment.
Legislator headnote
AI generatedUstawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Art. 57 ust. 1; Art. 12 ust. 1, 2 i 3; The court must base the determination of disability on objective medical expert opinions rather than subjective claims from the insured when the experts find no loss of work capacity.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV U 316/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 listopada 2014r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Katarzyna Antoniak Protokolant st. sekr. sądowy Dorota Malewicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2014r. w S. odwołania W. R. (1) od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 27 stycznia 2014 r. Nr (...) w sprawie W. R. (1) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy oddala odwołanie Sygn. akt: IV U 316/14
UZASADNIENIE
Decyzją z (...)2014r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art.57 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych odmówił W. R. (2) prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy wskazując, że u wymienionego nie stwierdzono niezdolności do pracy. Odwołanie od w/w decyzji złożył W. R. (1) wnosząc o jej zmianę i ustalenie mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu stanowiska wskazał m.in, że nie jest zdolny do wykonywania pracy w wyuczonym zawodzie tokarza, gdyż praca ta wymaga dźwigania ciężarów i mocnego przykręcania materiałów, a zatem wysiłku fizycznego.
Tymczasem mimo zakończenia leczenia pooperacyjnego i rehabilitacji w dalszym ciągu odczuwa on mocny ból od szyi do lędźwi, nawet przy mniejszym wysiłku (odwołanie k.2). W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, wskazując że zaskarżona decyzja wydana została na podstawie orzeczenia Komisji Lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 10 stycznia 2014r., która nie stwierdziła u ubezpieczonego niezdolności do pracy, a odwołanie nie wnosi do sprawy żadnych nowych dowodów faktycznych lub prawnych, które uzasadniałyby zmianę tej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.3-4).
Sąd ustalił, co następuje: Ubezpieczony W. R. (1) do 31 października 2013r. uprawniony był do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy (decyzja z 6 listopada 2012r. o ustaleniu prawa do renty na okres do 31 października 2013r. k.17 akt rentowych). W dniu 18 października 2013r. ubezpieczony wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z wnioskiem o ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy na dalszy okres (wniosek k.24 akt rentowych). Rozpoznając wniosek organ rentowy skierował ubezpieczonego na badanie przez Lekarza Orzecznika ZUS, który w orzeczeniu z 13 listopada 2013r. ustalił, że ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy (orzeczenie Lekarza Orzecznika z 13 listopada 2013r. k.26 akt rentowych).
Na skutek sprzeciwu ubezpieczonego od powyższego orzeczenia Lekarza Orzecznika ubezpieczony skierowany został na badanie przez Komisję Lekarską ZUS, która w orzeczeniu z 10 stycznia 2014r. ustaliła, że ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy (sprzeciw ubezpieczonego od orzeczenia Lekarza Orzecznika ZUS k.28 i orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS z 10 stycznia 2014r. k.31 akt rentowych). Na podstawie powyższego orzeczenia, zaskarżoną decyzją z 27 stycznia 2014r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił ubezpieczonemu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy na dalszy okres (decyzja z 27 stycznia 2014r. k.32 akt rentowych).
Ubezpieczony ma wykształcenie zawodowe – tokarz. Przez ponad 30 lat ubezpieczony pracował w swoim zawodzie w Fabryce (...) Spółce Akcyjnej w M. (kwestionariusz dotyczący okresów składkowych i nieskładkowych oraz zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu k.4 i 6 akt rentowych, wyjaśnienia ubezpieczonego k.23-23v - nagranie od minuty 1 do 8). Ubezpieczony cierpi na nadciśnienie tętnicze (...) oraz zespół bólowy kręgosłupa bez cech czynnego drażnienia korzeni nerwowych i objawów ubytkowych. W dniu 15 listopada 2012r. ubezpieczony przebył leczenie operacyjne dyskopatii C5-C6-C7.
Aktualny stan zaawansowania powyższych schorzeń nie powoduje u ubezpieczonego niezdolności do pracy. Nadciśnienie tętnicze przebiega bez powikłań narządowych, wymagana jest jedynie weryfikacja dotychczasowego leczenia hypodensyjnego i konieczne jest ścisłe przestrzeganie zaleceń lekarskich. Przebyte leczenie operacyjne – w związku z dwupoziomową dyskopatią C5-C6-C7- polegało na usunięciu zwyrodniałych wypuklin krążkowych i założeniu stabilizatorów międzytrzonowych. Operacja przyniosła pożądany efekt terapeutyczny. Ubezpieczony nie korzysta z żadnego zabezpieczenia ortopedycznego.
Kontrolne rtg zobrazowało prawidłowe ułożenie implantów. Badanie neurologiczno-ortopedyczne nie ujawnia obecności u ubezpieczonego cech czynnego drażnienia korzeni nerwowych oraz objawów ubytkowych. Badanie potwierdza utrzymywanie się korzystnego efektu terapeutycznego po przebytym leczeniu operacyjnym. Dlatego brak jest przeciwwskazań do wykonywania przez ubezpieczonego pracy zgodnej z posiadanymi kwalifikacjami. Profilaktycznie przeciwwskazane są ciężkie prace fizyczne (opinia biegłych z zakresu ortopedii, neurologii, kardiologii oraz specjalisty medycyny przemysłowej k.9-12 akt sprawy).
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie ubezpieczonego W. R. (1) podlegało oddaleniu. Zgodnie z art.57 ust. 1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2009r., Nr 153, poz.1227 ze zm.) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki: jest niezdolny do pracy, ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy, a niezdolność do pracy powstała w czasie zatrudnienia, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania zatrudnienia, przy czym ostatniego wymogu nie stosuje do ubezpieczonego, który udowodnił okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiety lub 25 lat dla mężczyzny oraz jest całkowicie niezdolny do pracy.
W myśl art.12 ust.1, 2 i 3 ustawy niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu, przy czym całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, a częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. Rozstrzygnięcie o zasadności odwołania ubezpieczonego od decyzji organu rentowego odmawiającej mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy wymagało ustalenia, czy u ubezpieczonego istnieje częściowa lub całkowita niezdolność do pracy.
W tym celu Sąd zasięgnął opinii specjalistów z zakresu medycyny. Sporządzona na tę okoliczność opinia zespołu biegłych – ortopedy, neurologa, kardiologa i lekarza medycyny przemysłowej dała podstawy do ustalenia, że ubezpieczony nie jest osobą niezdolną do pracy. W złożonej opinii biegli rozpoznali u ubezpieczonego schorzenie z zakresu narządu ruchu oraz schorzenie kardiologiczne stwierdzając, że stan zaawansowania tych schorzeń nie powoduje u ubezpieczonego niezdolności do pracy zgodnej z posiadanymi kwalifikacjami. Analizując opinię biegłych Sąd doszedł do przekonania, że stanowi ona wiarygodny dowód w sprawie, gdyż wydana została przez lekarzy - specjalistów z zakresu schorzeń występujących u ubezpieczonego, a ponadto poprzedzona była analizą dokumentacji medycznej ubezpieczonego i jego badaniem.
Opinia jest spójna i należycie uzasadniona. Biegli wskazali, że w listopadzie 2012r. ubezpieczony przebył leczenie operacyjne dyskopatii C5-C6-C7, które przyniosło korzystny efekt terapeutyczny utrzymujący się do chwili obecnej. W tym stanie oraz wobec przebiegającego bez powikłań narządowych schorzenia kardiologicznego (nadciśnienie tętnicze) brak jest przeciwwskazań do wykonywania przez ubezpieczonego pracy zgodnej z posiadanymi kwalifikacjami zawodowymi. Ubezpieczony nie zgodził się z ustaleniami biegłych wskazując, że odczuwa ból przy dźwiganiu, a także kilka razy zdarzyło się, iż tracił czucie od pasa w dół.
W ocenie Sądu twierdzenia ubezpieczonego nie podważają ustaleń biegłych, którzy w złożonej opinii przedstawili obiektywną ocenę stanu zdrowia ubezpieczonego. Niezależnie od tego wskazać należy, że w niniejszej sprawie Sąd rozpoznawał odwołanie od decyzji organu rentowego wydanej w dniu 27 stycznia 2014r. W przypadku pogorszenia stanu zdrowia – pojawienia się lub nasilenia dolegliwości ubezpieczony może wystąpić z nowym wnioskiem o ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd na podstawie art.477.14§1 kpc odwołanie ubezpieczonego oddalił.