Appeal dismissed; court upheld denial of probation suspension due to lack of statutory grounds.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court dismissed the defendant's appeal against the lower court's refusal to suspend the execution of a substitute custodial sentence. The defendant argued that immediate imprisonment would cause severe hardship to him and his family, but the court found no statutory grounds for suspension under the relevant criminal procedure and execution laws. Consequently, the court ruled that the natural consequences of imprisonment must be accepted by the offender who committed further crimes.
Legislator headnote
AI generatedArt. 150 § 1 k.k.w.; Art. 151 § 1 k.k.w.: The court must evaluate mandatory and discretionary grounds for suspending sentence execution; suspension is denied where the defendant fails to demonstrate exceptional hardship or when immediate execution is a natural consequence of the conviction.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
X Kzw 32/13 POSTANOWIENIE Dnia 18 lutego 2013r. Sąd Okręgowy w Warszawie X Wydział Karny – Odwoławczy w składzie: Przewodniczący – Sędzia SO Arkadiusz Tomczak Protokolant: st. sekr. sąd. Zofia Gładysiak przy udziale Prokuratora: Stanisława Wieśniakowskiego po rozpoznaniu w sprawie M. P. skazanego za przestępstwo z art. 209 § 1 k.k. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Rejonowego w P.z dnia 11 grudnia 2012r. w przedmiocie odmowy odroczenia wykonania zastępczej kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. postanawia: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.
UZASADNIENIE
Zażalenie skazanego nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy nie uwzględnił wniosku skazanego o odroczenie wykonania zastępczej kary 180 dni pozbawienia wolności orzeczonej postanowieniem Sądu Rejonowego w P.z dnia 15.03.2012r. Procedując w przedmiocie wniosku o odroczenie wykonania zastępczej kary pozbawienia wolności sąd rejonowy dokonał prawidłowej oceny przesłanek zarówno obligatoryjnego, jak i fakultatywnego odroczenia wykonania kary pozbawienia wolności wskazanych w art. 150 § 1 k.k.w. i art. 151 § 1 k.k.w., trafnie ustalając, że w rozpoznawanej sprawie nie występują.
Skarżący nie wykazał, aby zachodziły podstawy do odroczenia wykonania kary. Argumenty żalącego nie przekonują o tym, że natychmiastowe wykonanie kary pociągnęłoby dla niego lub jego rodziny zbyt ciężkie skutki. Osadzenie M. P. w zakładzie karnym i – w konsekwencji – pogorszenie sytuacji jego i bliskich są naturalnymi następstwem skazania, z którym żalący – popełniając kolejne przestępstwa – powinien był się liczyć. Z tych przyczyn orzeczono, jak w sentencji.