Appeals dismissed for inadmissibility due to lack of grounds and missed procedural deadlines.

Sygn. akt V ACa 219/14 POSTANOWIENIE Dnia 19 listopada 2014 r. Sąd Apelacyjny w Katowicach V Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący : SSA Barbara Kurzeja Sędziowie : SA Olga Gornowicz-Owczarek (spr.) SA Grzegorz Stojek Protokolant: Anna Fic po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2014 r. w Katowicach na rozprawie sprawy z powództwa (...) Spółki Akcyjnej w K. przeciwko B. G. i W. J. (1) o wydanie nieruchomości i o zapłatę na skutek apelacji pozwanych od wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 25 lipca 2013 r. sygn. akt. XIII GC 123/11 p o s t a n a w i a :

1. odrzucić obie apelacje;

2. oddalić wniosek powódki o zasądzenie kosztów postępowania apelacyjnego. Sygn. akt V ACa 219/14

UZASADNIENIE

Wyrokiem zaocznym z dnia 15 czerwca 2011 r. (sygn. akt XIII GC 123/11) Sąd Okręgowy w Katowicach nakazał pozwanym B. G. i W. J. (2), wydanie powódce (...) Spółce Akcyjnej w K. nieruchomości (punkt 1), zasądził od pozwanych solidarnie na rzecz powódki kwotę 152.746,43 zł z ustawowymi odsetkami od 20.04.2011 r. (punkt 2) oraz rozliczył koszty procesu (punkt 3). Sąd nadał wyrokowi rygor natychmiastowej wykonalności (punkt 4 sentencji wyroku). Zarówno B. G. jak i W. J. (2) wnieśli sprzeciwy od ww. wyroku zaocznego. Domagali się uchylenia wyroku i oddalenia powództwa w całości.

W czasie trwania procesu zmarł pozwany W. J. (2). Do sprawy wstąpił jego następca prawny – małoletni W. J. (1). Wyrokiem z dnia 25 lipca 2013 r. Sąd Okręgowy w Katowicach uchylił wyrok zaoczny wydany w dniu 15 czerwca 2013 r. w części, tj. co do punktu 2. wyroku w zakresie kwoty 50.050,43 zł oraz odsetek od tej kwoty i w tym zakresie powództwo oddalił oraz co do punktu 3 tego wyroku w całości. Sąd orzekł także o kosztach procesu i nieuiszczonych kosztach sądowych. Apelację od ww. wyroku wnieśli obaj pozwani. Pozwany W. J. (1) wskazał, iż zaskarża wyrok w pkt 1 w zakresie, w jakim Sąd nie uchylił wyroku zaocznego, oraz w punktach 2-3 dotyczących kosztów procesu i nieuiszczonych kosztów sądowych.

Pozwany B. G. zaskarżył wyrok w punkcie 1, 2 oraz 3. Pozwani wnieśli o zmianę wyroku poprzez uchylenie wyroku zaocznego w całości i oddalenie powództwa w całości.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Apelacje pozwanych jako niedopuszczalne podlegały odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 347 k.p.c. po ponownym rozpoznaniu sprawy sąd wydaje wyrok, który wyrok zaoczny w całości lub części utrzymuje w mocy albo uchyla go i orzeka o żądaniu pozwu, bądź też pozew odrzuca lub postępowanie umarza. Powódka w pozwie przedstawiła dwa roszczenia: windykacyjne oraz o zapłatę kwoty 152.746,43 zł wraz z odsetkami tytułem wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości. O obu tych roszczeniach Sąd rozstrzygnął w wyroku zaocznym.

Rozpoznając sprawę ponownie, na skutek wniesienia przez pozwanych sprzeciwu Sąd Okręgowy, uchylając wyrok zaoczny co do kwoty 50.050, 43 zł i oddalając w tym zakresie powództwo, rozstrzygnął jedynie o części żądania powódki w zakresie roszczenia o zapłatę. Wyrok w swej sentencji nie zawiera rozstrzygnięcia co do utrzymania w mocy nakazu zapłaty w pozostałej części. Ocena Sądu co do bezzasadności zarzutów pozwanych nie znalazła zatem swojego odzwierciedlenia w wyroku. Braku tego nie mogło zastąpić odpowiednie stwierdzenie Sądu zamieszczone w uzasadnieniu.

Na marginesie wskazać należy, iż Sąd w uzasadnieniu odniósł się jedynie do roszczenia o zapłatę stwierdzając, iż żądanie pozwu znajduje uzasadnienie jedynie co do kwoty 102.696 zł. Brak jest jakiejkolwiek wzmianki co do zasadności roszczenia windykacyjnego. Sąd nie rozstrzygnął zatem o roszczeniu wydania nieruchomości oraz w zakresie żądania zapłaty kwoty 102.696 zł, a tego właśnie dotyczyły obie apelacje. Wniesione zatem przez pozwanych środki odwoławcze są niedopuszczalne z powodu braku substratu zaskarżenia. Sąd Apelacyjny nie mógł zatem rozpoznać apelacji i podejmować merytorycznej oceny orzeczenia nieistniejącego.

Apelacje pozwanych, w zakresie w jakim odnosiły się do rozstrzygnięć o kosztach procesu i nieuiszczonych kosztach sądowych, mogły zostać przez Sąd potraktowane jako zażalenia. Jednak Sąd Apelacyjny nie mógł ich rozpoznać z uwagi na przekroczenie tygodniowego terminu do wniesienia owego środka zaskarżenia. Z tych względów Sąd Apelacyjny na podstawie art. 373 k.p.c. w zw. z art. 370 k.p.c. odrzucił obie apelacje. Sąd oddalił wniosek powódki o zasądzenie kosztów postępowania apelacyjnego uznając, iż w żadnym stopniu wniesiona przez nią odpowiedź na apelację nie przyczyniła się do wyjaśnienia sprawy, w szczególności nie sygnalizowała wadliwości zaskarżonego rozstrzygnięcia we wskazanym wyżej zakresie.

Nie sposób więc było przyjąć, aby poniesione koszty postępowania stanowiły dla niej niezbędny i celowy wydatek w myśl art. 98 k.p.c.