Appellate court dismissed appeal against lower court's decision on legal aid lawyer fees in civil proceedings.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court dismissed the appellant's appeal regarding the allocation of legal aid costs in a civil dispute. The lower court awarded the respondent 1,217 zł based on standard fee regulations, while the appellant argued for a higher amount due to the complexity of the case and the volume of documents reviewed. The court rejected this claim because the appellant failed to provide specific evidence quantifying the 'large' volume of documents or the excessive time required, noting the proceedings were conducted efficiently without unnecessary delays.
Legislator headnote
AI generatedArt. 98 § 1, 99 k.p.c.; § 2 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dn. 28.09.2002 r. regarding legal aid fees; The court must verify specific claims of increased workload and document volume to justify higher legal aid costs beyond standard rates.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt VIII Gz 120/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 listopada 2014r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VIII Wydział Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Elżbieta Kala Sędzia SO Barbara Jamiołkowska Sędzia SO Marek Tauer po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2014 r. w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...)Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w P. przeciwko (...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w B. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanego od postanowienia Sądu Rejonowego w Bydgoszczy zawartego w pkt-cie II wyroku z dn. 19 maja 2014 r. , sygn. akt. VIII GC 1173/13 postanawia: oddalić zażalenie
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dn. 19 maja 2014 r. Sąd Rejonowy w pkt-ce I oddalił powództwo, natomiast w pkt-cie II zasądził od powoda na rzecz pozwanego kwotę 1.217 zł. tytułem zwrotu kosztów procesu. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż o kosztach postępowania orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 99 k.p.c, stosując zasadę odpowiedzialności za wynik procesu. W zasądzonej zaś kwocie 1.217 zł. mieściła się suma kwot 17 zł. stanowiącej opłatę skarbową od pełnomocnictwa i kwota 1.200 zł. z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika procesowego, ustalona na podstawie § 6 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dn. 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.
Na powyższe postanowienie zażalenie złożył pozwany wnosząc o jego zmianę i zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kwoty 3.617 zł. tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pozwany zarzucił Sądowi Rejonowemu, obrazę przepisu § 2 ust. 1cyt. powyżej Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dn. 28.09.2002 r., podnosząc, iż przy rozstrzygnięciu o kosztach procesu nie wziął pod uwagę faktu, że w celu obrony praw pozwanego, pełnomocnik musiał zapoznać się z pełną, obszerną i skomplikowaną dokumentacją całej inwestycji, a nie tylko z poszczególnymi dokumentami przedstawionymi do przedmiotowej sprawy – z resztą także obszernymi.
Skarżący dodał, że analiza i sporządzanie pism procesowych w niniejszej sprawie, przygotowanie się do poszczególnych rozpraw, przesłuchania świadków, zagadnienia faktyczne oraz prawne z którymi zetknął się pełnomocnik wymagały poświęcenia dużej ilości czasu pracy i nakładu pracy pełnomocnika,
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie pozwanego jest bezzasadne. Sąd Okręgowy podziela decyzję Sądu Rejonowego, odnośnie zasądzenia na rzecz pozwanego kosztów procesu w kwocie 1217 zł. W ocenie Sądu Okręgowego w przedmiotowej sprawie brak było podstaw do zastosowania § 2 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dn. 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz U z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Zauważyć należy, że pozwany już w odpowiedzi na pozew złożył wniosek o zasądzenie kosztów procesu w kwocie 7.200 zł., a więc w wysokości 6-krotności stawki minimalnej wynagrodzenia pełnomocnika w niniejszej spawie.
Wniosek ten pełnomocnik uzasadnił zwiększonym nakładem pracy pełnomocników związanym z analizą wielkiej ilości dokumentów i skomplikowanym charakterem sprawy. W tym miejscu zauważyć należy, że zarówno w uzasadnieniu odpowiedzi na pozew, jak również w uzasadnieniu zażalenia skarżący nie sprecyzował, jaka ilość dokumentów stanowi w jego ocenie ilość „wielką ”, czy też „obszerną”. W szczególności nie podał choćby w przybliżeniu jaką wielkość miał na myśli. Skarżący nie wskazał też jaką ilość czasu poświęcił na analizę tej dokumentacji, a zwłaszcza, że był to czas przekraczający standardowe przygotowanie do spraw tego rodzaju.
Trzeba też zauważyć, że w niniejszej sprawie odbyły się dwa posiedzenia sądu, na których przeprowadzono postępowanie dowodowe m.in. poprzez przesłuchanie świadków, a pozwany złożył dwa pisma procesowe tj. odpowiedź na pozew i pismo procesowe z dn. 3.04.2014 r., przy czym do odpowiedzi na pozew dołączono kilka dowodów z dokumentów, a do pisma z dn. 3.04.2014 r. żadnego. Tym samym trudno nawet zweryfikować jaką dokumentację i w jakiej ilości, poza dołączoną do pozwu, zmuszony był analizować pełnomocnik pozwanego i czy jej analiza wymagała zwiększonego nakładu pracy.
Dodatkowo, w niniejszej sprawie, postępowanie toczyło się sprawnie, bez zbędnej zwłoki, a orzeczenie zostało wydane przez Sąd Rejonowy po przeprowadzeniu dwóch posiedzeń rozprawowych. Trudno więc też przyjąć, aby postępowanie było długotrwałe czy przewlekłe. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy w niniejszej sprawie nie znalazł podstaw by zmienić zaskarżone postanowienie i oddalił zażalenie na podstawie przepisu art. 385 kpc w związku z art. 397 § 2 kpc.