Legislator Case Law & Legislation
VII Ka 775/14 AI generated

Court quashes acquittal on traffic offense due to insufficient evidence and lack of expert analysis.

Case Number VII Ka 775/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal quashed the first-instance acquittal and remanded the case for retrial. The prosecution argued that the lower court failed to thoroughly evaluate conflicting witness testimonies and ignored critical evidence regarding the other vehicle's movement. The appellate court determined that the factual circumstances required a precise re-examination of the drivers' behavior and potentially an expert opinion on traffic dynamics.

Legislator headnote

AI generated

Art. 437 § 2 k.p.k.; Art. 438 pkt. 2-3 k.p.k.: An acquittal must be quashed and the case remanded if the first-instance judgment fails to adequately assess conflicting evidence or requires a precise re-examination of factual circumstances to ensure a correct determination of liability.

Keywords

AI generated
traffic offense insufficient evidence remand for retrial conflicting witness testimony expert opinion requirement procedural error driver liability

Cited Legislation

AI generated
Art. 437 § 2 k.p.k.
Art. 438 pkt. 2-3 k.p.k.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VII Ka 775/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 października 2014 r. Sąd Okręgowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Dariusz Firkowski Protokolant st. sekr. sądowy Monika Tymosiewicz przy udziale oskarżyciela publicznego asp. szt. Jacka Kępińskiego po rozpoznaniu w dniu 22 października 2014r. sprawy P. S. obwinionego o wykroczenie z art. 86§1 kw w zw. z art. 3 ust. 1 ustawy Prawo o Ruchu Drogowym na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego od wyroku Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 6 czerwca 2014r., sygn. akt IX W 1632/14 zaskarżony wyrok uchyla i sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejowemu w Olsztynie przekazuje Sygn. akt VII Ka 775/14

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w Olsztynie Wydział IX Karny wyrokiem z dnia 6 czerwca 2014 r. sygn. akt IX W 1632/14 uniewinnił P. S. od popełnienia zarzucanego mu czynu z art.86§1 kw polegającego na tym, że w dniu 24.01.2014r. około godz. 11:55 w miejscowości W. na wysokości posesji (...) na drodze publicznej kierując samochodem marki M. (...) o nr rej (...) wykonując manewr omijania nie zachował szczególnej ostrożności poprzez nieupewnienie się co do możliwości wykonania bezpiecznie tego manewru, zmuszając tym samym jadącego z przeciwnego kierunku pojazd marki B. o nr rej (...) do zjechania na pobocze w wyniku czego pojazd uderzył w ogrodzenie, czym stworzył zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Powyższy wyrok zaskarżył oskarżyciel publiczny Komendant Miejski Policji w O. i zarzucił mu:

1. błąd w ustaleniach faktycznych (art.438 pkt. 3 kpk w zw. z art. 109 § 2 kpow) przyjętych za podstawę wyroku, polegającą na przyjęciu, że obwiniony nie dopuścił się czynu zabronionego, pomimo wątpliwości wynikających z zeznań obwinionego oraz świadków.

2. obrazę przepisów prawa procesowego (art.438 pkt 2 kpk w zw. z art. 109§2 kpow), w szczególności art. 7 kpk w związku z art. 8 kpow , mającą bezpośredni wpływ na treść orzeczenia: a/ poprzez pobieżną i wybiórczą analizę zebranego materiału dowodowego, wyjaśnień obwinionego P. S. i uznaniu ich za wiarygodne, podczas gdy stoją one w sprzeczności z zebranym w sprawie materiałem dowodowym, b/ poprzez nie uwzględnienie zeznań świadka J. W. wskazującego, iż dostrzegł stojący po lewej stronie drogi pojazd osobowy, następnie wyłaniający się zza niego pojazd ciężarowy. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Nie przesądzając ostatecznego rozstrzygnięcia w sprawie podnieść należy, że apelacja jest o tyle zasadna o ile z jej treści a przede wszystkim z analizy akt spawy wynika potrzeba uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Przede wszystkim konieczne jest wnikliwe i precyzyjne przesłuchanie tak obwinionego jak i świadków zeznających w sprawie albowiem ich relacje tak z postępowania wyjaśniającego jak i rozprawy nie pozwalają na jasne i pewne ustalenie stanu faktycznego. Dotyczy to w szczególności twierdzeń T.

G. i w konsekwencji stwierdzenia w jaki sposób przed, w trakcie i po zdarzeniu związanym z zachowaniem obwinionego kierowała ona swoim pojazdem. Zwłaszcza istotne jest określenie czy w momencie omijania jej samochodu przez pojazd kierowany przez P. S. samochód P. był w ruchu. Zauważyć przy tym należy, że w czasie rozprawy Sąd I instancji nie odczytał zeznań wymienionej z k.8 odw. a na te jej twierdzenia powoływał się w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku -k.38. Ponadto ponownej analizy wymaga ocena taktyki i techniki jazdy kierujących pojazdami związanymi z przedmiotowym zdarzeniem, w szczególności co do rozwijanych przez nich prędkości, odległości pomiędzy nimi oraz ich usytuowania pod kątem możliwości podejmowania bezpiecznych manewrów.

Bez wątpienia ma to istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy i tym samym należy rozważyć czy wyjaśnienie takich okoliczności wymaga wiedzy specjalistycznej i w konsekwencji przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego z zakresu ruchu drogowego. Wydaje się przy tym, że dokonanie stosownych oględzin przy wykorzystaniu zebranych materiałów znajdujących się w aktach sprawy winno pozwolić na wydanie takiej opinii. Powyższe okoliczności nakazywały zatem uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania- art.437§2 kpk, art.438pkt.2-3 kpk.

Przy ponownym rozpoznaniu postępowanie winno być przeprowadzone z uwzględnieniem poczynionych uwag co winno pozwolić na trafne określenie kwestii odpowiedzialności P. S. za zarzucany mu czyn.