Court changes sentence basis to theft provision for multiple crimes under same article due to severity rule.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe District Court in Racibórz convicted the defendant of theft and other offenses, sentencing her to six months of restricted freedom. The Prosecutor appealed, arguing the lower court failed to correctly cite the specific theft provision as the basis for sentencing. The Court of Appeal agreed, noting that while the conviction was correct, the sentencing basis must reference the most severe provision when multiple crimes fall under the same article. Consequently, the court modified the judgment to cite Article 278 § 1 of the Criminal Code as the primary basis for the sentence, while upholding the rest of the ruling and exempting the defendant from appeal costs.
Legislator headnote
AI generatedArt. 278 § 1 k.k.; Art. 11 § 3 k.k.; When a single act constitutes multiple crimes under the same criminal law provision, the court must base the sentence on the provision prescribing the most severe penalty.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V .2 Ka 538/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 października 2014 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach V Wydział Karny Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku w składzie: Przewodniczący: SSO Jacek Myśliwiec Sędziowie: SSO Janusz Chmiel SSR del. Ewa Tatarczyk (spr.) Protokolant: Monika Maj w obecności Andrzeja Zięby Prokuratora Prokuratury Okręgowej po rozpoznaniu w dniu 20 października 2014 r. sprawy: K. L. /L./ córki B. i M. ur. (...) w R. oskarżonej o przestępstwo z art. 278 § 1 i 5 kk i art. 275 § 1 kk i art. 276 kk przy zastosowaniu art. 11 § 2 kk na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Raciborzu z dnia 9 czerwca 2014 r. sygn. akt II K 168/14 I. zmienia zaskarżony wyrok w punkcie 1 w ten sposób, że jako podstawę wymiaru kary wskazuje art. 278 § 1 kk przy zastosowaniu art. 11 § 3 kk w związku z art. 34 § 1 i 2 kk i art. 35 § 1 kk przy zastosowaniu art. 58 § 3 kk II.w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;
III.odstępuje od obciążania oskarżonej kosztami za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa. Sygn. akt V Ka 538/14
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Raciborzu wyrokiem z dnia 9 czerwca 2014 r. wydanym w sprawie II K 168/14 uznał oskarżoną K. L. za winną popełnienia czynu polegającego na tym , że w dniu 6 lutego 2014 r. w miejscowości R. na ul. (...) z terenu sklepu odzieżowego (...) mieszczącego się na terenie Galerii (...) , wykorzystując chwilowa nieuwagę personelu, dokonała zaboru w celu przywłaszczenia portfela z tworzywa skóropodobnego koloru kremowego wartości 50 złotych wraz z zawartością tj. dowodem osobistym na nazwisko M. N. , kartę chipową NFZ na dane M.
N., kartę bankomatową (...) banku (...) , dowodem , którym nie miała prawa wyłącznie rozporządzać na dane B. N. , karta chipowa NFZ na dane B. N. , pierścionkiem z żółtego złota wysadzanym 4 diamentami o wartości 1000 złotych , pieniędzmi w kwocie 190 złotych oraz kluczem do rolety antywłamaniowej (...) w Galerii (...) , powodując w ten sposób straty w wysokości 1240 złotych na szkodę pani M. N. tj. przestępstwa z art. 278 § 1 i 5 k.k. i art. 275 § 1 k.k. oraz art. 276 k.k. przy zast. art. 11 § 2 k.k. i wymierzył jej karę 6 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej . kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzi w stosunku miesięcznym .
Nadto po myśli art. 230 § 2 k.p.k. orzeczono w przedmiocie dowodów rzeczowych a na podstawie art. 627 k.p.k. zasądzono od oskarżonej opłatę w kwocie 120 złotych i wydatki postępowania w kwocie 108,60 złotych . Apelację od wyroku wniosła Prokuratura Rejonowa w Raciborzu i zaskarżyła orzeczenie w części dotyczącej orzeczenia o karze zarzucając mu obrazę przepisów prawa materialnego poprzez niewskazanie przepisów art. 278 § 1 k.k. i art. 11 § 3 k.k. jako podstawy skazania K. lisowskiej . Wskazując na powyższe zarzuty skarżący wniósł – po myśli art. 437 § 1 k.p.k. o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wskazanie prawidłowego przepisu – podstawy skazania oskarżonej K.
L. .
Sąd Okręgowy zważył , co następuje :
Apelacja zasługuje na uwzględnienie i skutkuje zmianą zaskarżonego wyroku w kierunku postulowanym przez skarżącego . Zauważyć jedynie należy , iż skarżący wskazał , iż brak jest przepisu – podstawy skazania K. L. jednak zdaniem Sądu Odwoławczego miał na myśli niewskazanie podstawy wymiaru kary bowiem podstawa skazania została w zaskarżonym wyroku powołana . Podnieść należy , iż ustalenia faktyczne dokonane przez Sąd I instancji , ocena zachowania oskarżonej wymierzona kara nie budzą zastrzeżeń Sądu Odwoławczego .
Słusznie wskazał jednak skarżący , iż wyrokując Sąd Rejonowy nie ustrzegł się błędu albowiem nie wskazał jako podstawę wymiaru kary odpowiednich przepisów o czym zresztą Sąd I instancji wspomniał w uzasadnieniu wyroku . Ewidentnie wymierzając karę ograniczenia wolności Sąd I instancji przytaczając przepisy art. 34 § 1 i 2 k.k. i art. 35 § 1 k.k. i art. 58 § 3 k.k. przeoczył , iż podstawą wymiaru kary jest przepis części szczególnej kodeksu karnego art. 278 § 1 k.k.. przy zast. art. 11 § 3 k.k. . W przedmiotowej sprawie mamy bowiem do czynienia z sytuacją , że czyn przypisany oskarżonej wyczerpuje znamiona określone w dwóch lub więcej przepisach ustawy karnej za tym samym Sąd jak podstawę wymiary kary powinien więc powołać przepis przewidujący karę najsurowszą a więc art. 278 § 1 k.k. przy zast. art. 11 § 3 k.k. W tej sytuacji konieczna była zmiana zaskarżonego wyroku poprzez przyjęcie jako podstawy wymiaru kary art. 278 § 1 k.k. przy zast. art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 34 § 1 i 2 k.k. i art. 35 § 1 k.k. przy zast. art. 58 § 3 k.k. W pozostałym zakresie utrzymano w mocy zaskarżony wyrok jak słuszny .
Z uwagi na to , iż postępowania odwoławcze nie zostało zainicjowane przez oskarżoną a konieczność dokonania korekty orzeczenia Sądu i Instancji została wywołana pomyłką Sądu odstąpiono od obciążania oskarżonej kosztami postępowania odwoławczego .