Appeal dismissed due to withdrawal by both parties; court upheld lower court's pension payment ruling.

Sygn. akt: III AUa 2249/13 POSTANOWIENIE Dnia 12 listopada 2014 r. Sąd Apelacyjny w Łodzi, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA Maria Padarewska - Hajn (spr.) Sędziowie: SSA Janina Kacprzak del. SSO Joanna Kasicka Protokolant: st. sekr. sądowy Aleksandra Słota po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2014 r. w Łodzi na rozprawie sprawy E. Z. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w P. o podjęcie wypłaty emerytury od 1 października 2011 r. do 21 listopada 2012 r. wraz z odsetkami, na skutek apelacji wnioskodawczyni i organu rentowego od wyroku Sądu Okręgowego w Płocku z dnia 21 sierpnia 2013 r., sygn. akt: VI U 1598/13; postanawia: umorzyć postępowanie apelacyjne. II I Aua 2249/13

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 21 marca 2013r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Odział w P. odmówił E. Z. uchylenia decyzji z dnia 12 października 2011r. w części w jakiej decyzja ta zawieszała na podstawie art. 28 ustawy z 16 grudnia 2010r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw w związku z art. 103a ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z FUS, prawo do emerytury za okres od 1 października 2011r. do 21 listopada 2012r. W odwołaniu od powyższej decyzji ubezpieczona domagała się wznowienia wypłaty emerytury od dnia 1 października 2011r. do 21 listopada 2012r. wraz z odsetkami.

Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania. Zaskarżonym wyrokiem z dnia 21 sierpnia 2013r. Sąd Okręgowy w Płocku w punkcie pierwszym zmienił zaskarżoną decyzję i przyznał E. Z. prawo do wypłaty emerytury za okres od 1 października 2011r. do 21 listopada 2012r. a w punkcie 2 oddalił żądanie w zakresie wypłaty odsetek zakres od 1 października 2011 r do 21 listopada 2012 r. Sąd Okręgowy ustalił, że emerytura E. Z. została przyznana decyzją ZUS z dnia 6 grudnia 2010 r od 1 listopada 2010 r. Wnioskodawczyni nie zaprzestała zatrudnienia u dotychczasowego pracodawcy.

Decyzją z dnia 12 października 2011 r ZUS wstrzymał ubezpieczonej wypłatę emerytury od dnia 1 października 2011 r. z uwagi na kontynuowanie zatrudnienia u pracodawcy, u którego pracowała przed nabyciem prawa do emerytury. Od powyższej decyzji wnioskodawczyni nie złożyła odwołania. W dniu 23 listopada 2012 r wnioskodawczyni złożyła wniosek do organu rentowego, w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 listopada 2012r., o wznowienie wypłaty świadczenia emerytalnego począwszy od dnia 1 października 2011r. a w dniu 12 grudnia 2012 r złożyła wniosek o wypłatę odsetek od wyrównania.

Decyzją z dnia 27 grudnia 2012 r 16 stycznia 2013 r ZUS podjął wypłatę emerytury począwszy od dnia 22 listopada 2012r. powołując się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 listopada 2012r. sygn. akt K 2/12, który został opublikowany w dniu 22 listopada 2012 r. Sąd Okręgowy zauważył, że wypłatę emerytury ubezpieczonej zawieszono w związku z kontynuowaniem zatrudnienia u dotychczasowego pracodawcy w oparciu o art. 28 ustawy z dnia 16 grudnia 2010r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw oraz art. 103a ustawy o emeryturach i rentach z FUS. który to przepis uznany został za niekonstytucyjny w odniesieniu do pewnej grupy osób.

Powołując się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 13 listopada 2012 r. sygn. K 2/12 Sąd wskazał, że obowiązek rozwiązania stosunku pracy z dotychczasowym pracodawcą, jako warunek realizacji nabytego prawa do emerytury, nie ma zastosowania do osób, które nabyły to prawo w okresie od 8 stycznia 2009r. do 31 grudnia 2010r. W stosunku do tych osób przepis art. 28 cyt. ustawy o zmianie ustawy o finansach publicznych w zakresie w jakim przewiduje stosowanie art. 103a ustawy emeryturach i rentach z FUS utracił moc z chwilą ogłoszenia sentencji wyroku w Dzienniku Ustaw, czyli z dniem 22 listopada 2012r.

Sąd Okręgowy nie podzielił stanowiska organu rentowego, że orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego ma charakter ex nunc, czyli stosuje się je od momentu jego ogłoszenia na przyszłość, lecz uznał, że ma ono charakter retroaktywny, ex tunc. Tym samym Sąd Okręgowy uznał, że organ rentowy winien jest wznowić wypłatę emerytury począwszy od dnia 1 października 2011r., czyli od momentu kiedy na podstawie niekonstytucyjnych przepisów wstrzymał jej wypłatę. Natomiast Sąd uznał, iż żądanie wnioskodawczyni w zakresie wypłaty odsetek nie znajduje uzasadnienia w świetle art. 85 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r o systemie ubezpieczeń społecznych ( Dz u z 2009 r Nr 295 poz. 1585 ) oraz art. 118 ustawy emerytalnej gdyż organ rentowy wydając decyzję w dniu 12 października 2011 o zawieszeniu wypłaty emerytury działał zgodnie z obowiązującym wówczas prawem a wiedze na temat wykładni dotychczasowych przepisów prawa powziął dopiero od publikacji orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego a zatem brak jest podstaw do uznania, iż organ rentowy ze swojej winy pozostawał w zwłoce z wypłatą wyrównania Wyrok Sądu Okręgowego w zakresie punktu 1 zaskarżył apelacją organ rentowy zarzucając błedna interpretacje art. 190 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i błędna wykładnie i zastosowanie art. 28 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych ustaw ( Dz U nr 257 poz. 1726 ) w zw art. 103a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 listopada 2012 r. sygn. akt K 2/12.

Wskazując na powyższą podstawę apelacji organ rentowy wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie odwołania. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że nie zgadza się z interpretacją Sądu Okręgowego, który przyznał prawo do wypłacenia emerytury od dnia wstrzymania świadczenia, tj. od dnia 1 października 2011r. Zdaniem apelującego orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 listopada 2012r. jest konstytutywne, obowiązuje od dnia wejścia w życie, zaś skutki prawne wywołuje tylko w przód, to jest od dnia ogłoszenia w Dzienniku Ustaw, w szczególności w sytuacji, gdy Trybunał Konstytucyjny bezpośrednio w wyroku nie określił skutków czasowych swojego orzeczenia, tj. momentu utraty mocy obowiązującej przepisu uznanego za niezgodny z Konstytucją.

Przedmiotowy wyrok w zakresie pkt. 2 zaskarżyła apelacją wnioskodawczyni, wnosząc o jego zmianę i uwzględnienie jej żądania w zakresie przyznania prawa do odsetek. W piśmie procesowym z dnia 6 marca 2014 r (data wpływu do Sądu Apelacyjnego w Łodzi) Zakład Ubezpieczeń Społecznych w związku z wejściem w życie ustawy z dnia 13 grudnia 2013 r o ustaleniu i wypłacie emerytur do których prawo uległo zawieszeniu w okresie od 1 października 2011 r do 21listopada 2012 r ( Dz U z 2014 r poz. 169 ) i złożonym wnioskiem przez odwołującą się w sprawie wypłaty zawieszonej emerytury, cofnął apelację od zaskarżonego wyroku .

Wnioskodawczyni w piśmie procesowym z dnia 7 sierpnia 2014 r wyraziła zgodę na cofnięcie apelacji przez organ rentowy i w piśmie z dnia 7 października 2014 r cofnęła swoją apelację przeciwko organowi rentowemu .

Sąd Apelacyjny zważył co następuje:

Z uwagi zatem na cofnięcie apelacji przez obie strony w zakresie dotyczącym obu punktów orzeczenia Sądu I instancji oraz na złożenie przez odwołującą się wniosku w trybie przepisów ustawy z dnia 13 grudnia 2013 r, umorzono postępowanie apelacyjne w tym zakresie na podstawie art. 355§ 1 kpc w związku z art. 469 kpc i 391 § 2 kpc, mając na uwadze to, iż wnioskodawczyni wyraziła zgodę na cofniecie apelacji i uznając, iż cofniecie apelacji przez obie strony nie sprzeczne w niniejszej sprawie z prawem ani nie narusza słusznego interesu ubezpieczonej.