Court orders City to pay foster care costs as it is the child's legal residence place.
Legislator summary
AI generatedThe court ruled in favor of the County, ordering the City to reimburse 85,206.16 PLN for temporary foster care expenses. The County argued the City was the proper payer because the children's mother maintained her permanent residence and life activities there, despite a temporary stay elsewhere. The court accepted this view, establishing the City as the legally responsible entity for child support costs.
Legislator headnote
AI generatedArt. 191 ust. 1 pkt 2 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej; The municipality where the child's mother resided permanently and conducted her life activities is deemed the child's place of residence, thereby making that municipality liable for foster care costs.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt: I C 25/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 października 2014 roku Sąd Okręgowy w Gliwicach I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSO Tadeusz Trojanowski Protokolant: Anna Szpręgiel po rozpoznaniu w dniu 30 września 2014 roku w Gliwicach sprawy z powództwa Powiatu (...) przeciwko Miastu G. o zapłatę 1. zasądza od pozwanego Miasta G. na rzecz powoda Powiatu (...) kwotę 85.206,16 (osiemdziesiąt pięć tysięcy dwieście sześć 16/100) złotych z ustawowymi odsetkami od dnia 5 lutego 2014 roku do dnia zapłaty;
2. zasądza od pozwanego Miasta G. na rzecz powoda Powiatu (...) kwotę 7.878,00 (siedem tysięcy osiemset siedemdziesiąt osiem) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt I C 25/14
UZASADNIENIE
Powód Powiat (...) wniósł o zasądzenie na swoją rzecz od pozwanego Miasta G. kwoty 85.206,16 złotych wraz z odsetkami ustawowymi od dnia złożenia pozwu do dnia zapłaty oraz o zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 3.600 zł oraz 17 zł tytułem poniesionej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. W uzasadnieniu wskazał, iż dzieci J. P.: małoletnie S. K., A., K. i N. P. zostały umieszczone w trybie natychmiastowym na mocy orzeczenia Sądu Rejonowego w Głubczycach z dnia 12 października 2012 roku w placówce opiekuńczo-wychowawczej.
W związku z powyższym powód poniósł koszty utrzymania dzieci w okresie od dnia 12 października 2012 roku do dnia 28 lutego 2013 roku, pomimo że sumę tę, zgodnie z art. 191 ust. 1 pkt 2 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, powinien ponieść powiat właściwy ze względu na miejsce zamieszkania dziecka przed umieszczeniem go po raz pierwszy w pieczy zastępczej. W ocenie powoda miejscem zamieszkania dzieci były G., jako że ich matka J. P., przed umieszczeniem dzieci w placówce interwencyjnej (...) mieszkała tymczasowo w okresie od 15 lipca 2010 roku do 12 października 2012 roku w Domu Samotnych Matek z dziećmi w miejscowości Z., natomiast wcześniej mieszkała stale w G. przy ul. (...), tam też wróciła po umieszczeniu dzieci w placówce interwencyjnej.
Podniesiono również, że pobyt J. P. w miejscowości Z. miał charakter chwilowy, nigdy nie miała zamiaru osiedlić się tam na stałe, od urodzenia jest związana z miejscowością G., gdzie prowadzi swoje sprawy osobiste, zawodowe i mieszkaniowe. Chwilowa zmiana miejsca pobytu w ocenie powoda nie stanowi zmiany miejsca zamieszkania, a tym samym właściwym podmiotem do ponoszenia wydatków przeznaczonych na utrzymanie dzieci w placówce opiekuńczo-wychowawczej, winno być Miasto G.. Pomimo jednak wystosowywanych przez powoda wezwań do zapłaty, Miasto G. nie wyraziło zgody na poniesienie kosztów utrzymania dzieci.
Pozwany w odpowiedzi wniósł o oddalenie powództwa oraz obciążenie powoda kosztami procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego pozwanego. W uzasadnieniu podniósł, że zgodnie z art. 191 ustawy o wspieraniu umowy i systemie pieczy zastępczej, decydującym dla ustalenia powiatu właściwego do finansowania pobytu dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej, jest miejsce zamieszkania dziecka przed umieszczeniem go w tej placówce. Powód nie wykazał, by dzieci cechowało przywiązanie emocjonalne do Miasta G., zaś zamiar stałego pobytu w danej miejscowości nie stanowi o zamieszkaniu, lecz musi być połączony z przebywaniem w danej miejscowości, zwłaszcza iż na gruncie art. 86 ustawy o pomocy społecznej doktryna przyjmuje, że koszty związane z utrzymaniem dziecka w rodzinie zastępczej i placówce opiekuńczo-wychowawczej ponosi powiat właściwy ze względu na miejsce zamieszkania dziecka przed skierowaniem go do placówki lub rodziny, o tym zaś decyduje rzeczywiste miejsce przebywania dziecka, a nie jego zameldowania.
Podkreślono również, że miejsce zameldowania pełni funkcję pomocniczą i zgodnie z wolą ustawodawcy decyduje o właściwości powiatu zobowiązanego do finansowania pobytu w placówce w drugiej kolejności, zaś K. P., jak i N. P. urodziły się poza G., nigdy nie zamieszkiwały w tej miejscowości i nie były w niej zameldowane. Bez znaczenia w ocenie pozwanej pozostaje również fakt zamieszkiwania J. P. w miejscowości G. po dacie umieszczenia jej dzieci w placówce opiekuńczo-wychowawczej. . Sąd ustalił, co następuje: J. P. urodziła pięcioro dzieci: w dniu (...) roku S. K. (k. 23-24), w 2006 roku Z. (k. 164), w dniu (...) roku A.
P. (1) (k. 25-26), w dniu (...) roku K. P. (k. 27-28), natomiast w dniu (...) roku N. P. (k. 29-30). Córka Z. zmarła w 2006 roku w wieku 5 miesięcy (k. 164). Ojcem wszystkich dzieci, z wyjątkiem N. P., jest A. M., z którym J. P. od 2006 roku pozostawała z konflikcie. Z uwagi na stosowaną względem niej oraz dzieci przemoc fizyczną i psychiczną zmieniała miejsce pobytu, po wyprowadzce od konkubenta mieszkała u rodziców, a następnie w domach samotnej matki w U., C. i Z.. Była zmuszona do zmian ośrodków z uwagi na odszukiwanie jej i dzieci przez konkubenta i stosowanie wobec niej przemocy (k. 164).
J. P. nie wybrała dobrowolnie ośrodka w miejscowości Z., została tam skierowana przez kierownika ośrodka w C., po odnalezieniu jej przez konkubenta. Nie była zadowolona z mieszkania w tymże ośrodku, traktowała to miejsce jako przejściowe, do czasu rozwiązania konfliktu z byłym konkubentem. W czasie przebywania w miejscowości Z. zaszła w ciążę z innym pensjonariuszem ośrodka M. B., urodziła tam córkę N.. Jeszcze w okresie przebywania w ośrodku złożyła wniosek o przydzielenie jej mieszkania w G., uznając, że w G. nie znajdzie pracy i mieszkania.
J. P. zameldowała małoletnich S. K. i A. P. (1) w miejscowości Z. na pobyt czasowy, wcześniej byli oni zameldowani na pobyt stały w G. przy ul. (...). K. i N. P. nie byli zameldowani w G. (k. 38-39, 49, 55, 63-64, 71, 164). Postanowieniem Sądu Rejonowego w Głubczycach z dnia 16 marca 2012 roku w sprawie o sygn. akt III Nsm 141/11 ograniczono władzę rodzicielską J. P. względem jej dzieci S. K., A. P. (1), K. P. i N. P., a jednoczenie orzeczono umieszczenie dzieci w rodzinie zastępczej, przy czym wobec A. P. (1) i S. K. do czasu wskazania rodziny zastępczej orzeczono umieszczenie ich w placówce opiekuńczo-wychowawczej (k. 31).
Powodem umieszczenia dzieci w rodzinie zastępczej była niewydolność opiekuńczo-wychowawcza ich matki (k. 164). Postanowieniem Sądu Rejonowego w Głubczycach z dnia 12 października 2012 roku w sprawie o sygn. akt III Opm 42/10 tymczasowo orzeczono o umieszczeniu w trybie natychmiastowym małoletniego K. P. i N. P. w placówce opiekuńczo-wychowawczej (k. 32). W tym samym dniu małoletnie rodzeństwo S. K., A. P. (1), K. P. i N. P. zostało umieszczone w trybie natychmiastowym w placówce interwencyjnej (...) w G." (k. 33-37). W listopadzie 2012 roku, po umieszczeniu dzieci w ośrodku, J.
P. wyprowadziła się z miejscowości Z. do G. do mieszkania przy ul. (...), gdzie zamieszkała wraz z rodzicami. Podjęła pracę zarobkową w(...) w G.. Otrzymała mieszkanie na terenie G., gdzie zamieszkała w grudniu 2013 roku (k. 46-47, 77-78, 164). Wydatki związane z pobytem S. K., A. P. (1), K. P. i N. P. w placówce interwencyjnej (...) w G. w okresie od 12 października 2012 roku do października 2013 roku wyniosły po 58.184,02 złotych (k. 54, 62, 70, 76). Średni koszt wydatków przeznaczonych na utrzymanie dziecka w placówce interwencyjnej (...) w G. w 2012 roku wynosił 4.579,01 złotych (k. 79-83, 89), natomiast w 2013 roku 4.610,31 złotych (k. 90-98).
Całkowity koszt pobytu małoletnich dzieci J. P. w placówce interwencyjnej (...) w G. w październiku 2012 roku wyniósł 11.816,80 złotych, w listopadzie 2012 roku 18.316,04 złotych, w grudniu 2012 roku 18.316,04 złotych, w styczniu 2013 roku 18.316,04 złotych, natomiast w lutym 2013 roku 18.441,24 złotych (k. 101). Postanowieniem Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 5 września 2014 roku w sprawie o sygnaturze akt V Nsm 630/13 przywrócono J. P. i A. M. wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletnim S. K., oraz J. P. nad A. P. (1), K.
P. i N. P. (k. 184). (...) Centrum Pomocy Rodzinie w G. kilkukrotnie zwracało się z prośbą do Ośrodka Pomocy Społecznej w G. o rozważenie możliwości ponoszenia przez Miasto G. miesięcznych wydatków przeznaczonych na utrzymanie S. K. (k. 40, 43, 50-52), A. P. (1) (k. 56, 57-58, 59-61), K. P. (k. 67-69) i N. P. (k. 72, 73-75), jednak w ocenie Miasta G. właściwym powiatem do ponoszenia kosztów utrzymania małoletnich w placówce opiekuńczo-wychowawczej, był powiat (...) (k. 42, 44, 53). Pismem z dnia 8 października 2013 roku pełnomocnik powiatu (...) wezwał Miasto G. do zapłaty kwoty 214.294,84 złotych tytułem nieopłaconych wydatków przeznaczonych na utrzymanie małoletnich S. K., A.
P. (1), K. P. i (...) P. w terminie 14 dni od otrzymania wezwania (k. 99). Z tego tytułu (...) Centrum Pomocy Rodzinie w G. wystawiło notę obciążeniową w dniu 3 października 2013 roku na kwotę 214.294,84 złotych za okres pobytu małoletnich w placówce interwencyjnej (...) od października 2012 roku do 30 września 2013 roku (k. 100-102), jednak Miasto G. odmówiło zapłacenia noty księgowej (k. 103). (dowody: akt urodzenia S. K. k. 23-24; akt urodzenia A. P. (1) k. 25-26, akt urodzenia K. P. k. 27-28, akt urodzenia A. P. (2) k. 29-30, postanowienie Sądu Rejonowego w Głubczycach z dnia 16 marca 2012 roku w sprawie o sygn. akt III Nsm 141/11 k. 31, postanowienie Sądu Rejonowego w Głubczycach z dnia 12 października 2012 roku w sprawie o sygn. akt III Opm 42/10 k. 32, pismo placówki interwencyjnej (...) w G. z dnia 15 października 2012 roku k. 33, skierowanie N. P. do placówki interwencyjnej z dnia 17 października 2012 roku k. 34, skierowanie K.
P. do placówki interwencyjnej z dnia 17 października 2012 roku k. 35, skierowanie A. P. (1) do placówki interwencyjnej z dnia 17 października 2012 roku k. 36, skierowanie S. K. do placówki interwencyjnej z dnia 17 października 2012 roku k. 37, zaświadczenie z rejestru danych z ewidencji ludności dotyczące S. K. k. 38-39, pismo Ośrodka Pomocy Rodzinie w G. z dnia 18 grudnia 2012 roku k. 40, pismo urzędu miejskiego w G. z dnia 30 stycznia 2013 roku k. 42, pismo (...) Centrum Pomocy Rodzinie w G. z dnia 26 lutego 2013 roku, k. 43, pismo Urzędu Miejskiego w G. z dnia 5 marca 2013 roku k. 44, pismo placówki interwencyjnej (...) w G. z dnia 10 maja 2013 roku k. 46, oświadczenie J.
P. z dnia 7 czerwca 2013 roku (k. 49), pismo (...) Centrum Pomocy w Rodzinie w G. z dnia 8 lipca 2013 roku k. 50-52, pismo Urzędu Miejskiego w G. z dnia 31 lipca 2013 roku k. 53, zestawienie wydatków związanych z pobytem S. K. w placówce interwencyjnej w okresie od 12 października 2012 roku do października 2013 roku k. 54, zaświadczenie z rejestru danych z ewidencji ludności dotyczące A. P. (1) k. 55, pismo (...) Centrum Pomocy Rodzinie w G. z dnia 18 grudnia 2012 roku k. 56, pismo (...) Centrum Pomocy Rodzinie w G. z dnia 26 lutego 2013 roku k. 57-58, pismo (...) Centrum Pomocy Rodzinie w G. z dnia 8 lipca 2013 roku k. 59-61, zestawienie wydatków związanych z pobytem A.
P. (1) w placówce interwencyjnej w okresie od 12 października 2012 roku do października 2013 roku k. 62, dane ze zbiorów meldunkowych dotyczących K. P. (k. 63-64), pismo (...) Centrum Pomocy Rodzinie w G. z dnia 12 lipca 2013 roku k. 67-69, zestawienie wydatków związanych z pobytem K. P. w placówce interwencyjnej w okresie od 12 października 2012 roku do października 2013 roku k. 70, dane meldunkowe N. P. k. 71, pismo (...) Centrum Pomocy Rodzinie w G. z dnia 18 grudnia 2012 roku k. 72, pismo (...) Centrum Pomocy Rodzinie w G. z dnia 18 lipca 2013 roku k. 73-75, zestawienie wydatków związanych z pobytem N. P. w placówce interwencyjnej w okresie od 12 października 2012 roku do października 2013 roku k. 76, pismo Ośrodka Pomocy Społecznej w G. z dnia 22 lipca 2013 roku k. 77-78, zarządzenie nr (...) starosty (...) z dnia 24 stycznia 2012 roku k. 79, zarządzenie nr (...) starosty (...) z dnia 7 lutego 2012 roku k. 80, pismo Domu Dziecka w K. z dnia 20 stycznia 2014 roku k. 81, zestawienie wydatków przeznaczonych na działalność placówki interwencyjnej (...) k. 82, pismo Domu Dziecka w K. k. 89, zarządzenie nr (...) starosty (...) z dnia 22 stycznia 2013 roku k. 90, zestawienie wydatków przeznaczonych na działalność placówki interwencyjnej (...) k. 92, 94-96, 98, 101, pismo Domu Dziecka w K. k. 97, wezwanie Miasta G. do zapłaty k. 99, nota księgowa nr (...) z dnia 3 października 2013 roku k. 100, orzeczenie Sądu Rejonowego z dnia 5 września 2014 roku w sprawie o sygn. akt V Nsm 630/13 k. 184, zeznania świadków:
J. P. k. 164, E. O. k. 164); Sąd na rozprawie w dniu 30 września 2014 roku pominął wniosek powoda o przesłuchanie świadka A. K. wobec wycofania wniosku o przesłuchanie świadka.
Sąd zważył, co następuje:
Roszczenie powoda podlegało uwzględnieniu w całości. Zgodnie z art. 191 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 roku o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz. U. z 2013 roku, poz. 135) podmiotem właściwym do ponoszenia wydatków na utrzymanie dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej jest powiat właściwy ze względu na miejsce zamieszkania dziecka przed umieszczeniem go po raz pierwszy w pieczy zastępczej. Przepis ten ustanawia podmiot zobowiązany w pierwszej kolejności do ponoszenia wydatków utrzymania dzieci, jako że kolejne podmioty, tj. powiat ostatniego zameldowania na pobyt stały (art. 191 ust. 2 przywołanej powyżej ustawy) i powiat miejsca siedziby sądu, który orzekł o umieszczeniu dziecka w pieczy zastępczej (art. 191 ust. 3 powyższego aktu prawnego), są zobowiązane do ponoszenia tych wydatków dopiero w dalszej kolejności.
W konsekwencji konieczne było rozstrzygnięcie, czy możliwe jest ustalenie miejsca zamieszkania dzieci przed umieszczeniem ich po raz pierwszy w pieczy zastępczej, a więc przed październikiem 2012 roku. Z uwagi na fakt, iż władza rodzicielska w październiku 2012 roku nad S. K. i A. P. (1) przysługiwała zarówno J. P., jak i A. M., którzy w tymże czasie nie mieszkali razem, natomiast władza rodzicielska nad K. P. i N. P. przysługiwała J. P., zastosowanie znajdzie zarówno art. 26 § 1 k.c., zgodnie z którym miejscem zamieszkania dziecka pozostającego pod władzą rodzicielską jest miejsce zamieszkania tego z rodziców, któremu wyłącznie przysługuje władza rodzicielska lub któremu zostało powierzone wykonywanie władzy rodzicielskiej, jak i art. 26 § 2 k.c., stosownie do którego jeżeli władza rodzicielska przysługuje na równi obojgu rodzicom mającym osobne miejsce zamieszkania, miejsce zamieszkania dziecka jest u tego z rodziców, u którego dziecko stale przebywa.
Tym samym o miejscu zamieszkania dzieci decydować będzie miejsce zamieszkania, które w październiku 2012 roku miała J. P.. W konsekwencji nietrafny jest zarzut pozwanej, odmawiający możliwości uznania za miejsce zamieszkania N. P. miasta G., skoro ta nigdy w tej miejscowości nie mieszkała, jako że miejsce zamieszkania małoletnich ma charakter pochodni, związany z miejscem zamieszkania ich rodziców, którym przysługuje władza rodzicielska. Stosownie do treści art. 25 k.c. miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu.
Pojęcie miejsca zamieszkania jest konstrukcją prawną, na którą składają się dwa elementy: fizyczne przebywanie w danej miejscowości ( corpus) i zamiar, wola stałego pobytu ( animus). W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że zamiarem J. P. było zamieszkiwanie w G., jako że to z tym miejscem była związana od urodzenia, mieszkała tam jej rodzina, tam też zamierzała wrócić po ustaniu jej problemów z byłym konkubentem. O braku woli zamieszkania w miejscowości Z. świadczy fakt, iż nie udała się tam dobrowolnie, a na podstawie skierowania do ośrodka znajdującego się w tym właśnie miejscu, nie zameldowała się tam na pobyt stały, nie chciała tam zamieszkać z uwagi na brak możliwości zarobkowych i mieszkaniowych, wniosek o przydzielenie mieszkania złożyła od razu do G., do tego miasta udała się po umieszczeniu dzieci w placówce i w tym miejscu zamierza mieszkać.
Powyższe fakty Sąd ustalił w oparciu o dołączone do akt sprawy dokumenty (niekwestionowane przez strony) oraz zeznania J. P. i E. O., które były spójne, logiczne i wzajemnie niesprzeczne, nie były kwestionowane przez drugą stronę, z tych też względów Sąd uznał je za wiarygodne. W ocenie Sądu spełniony został również czynnik zewnętrzny ( corpus), jako że element ten musi być faktyczny i trwały, ale niekoniecznie ciągły. Przerwa w przebywaniu, spowodowana szczególnymi okolicznościami, nie zmienia miejsca zamieszkania w znaczeniu prawnym.
W judykaturze jako okresowe przerwy w miejscu pobytu, nie stanowiące zmiany miejsca zamieszkania, wskazywano pobyty w zakładzie karnym, jednostce wojskowej czy miejscowości, w której osoba fizyczna podejmuje naukę albowiem miejscem zamieszkania osoby w omawianych sytuacjach jest miejsce, w którym osoba ta przebywa w czasie przepustek czy dni wolnych od nauki, do którego zamierza wrócić po odbyciu kary, służby czy zakończeniu studiów (por. postanowienie SN z dnia 15 lipca 1978 r., IV CR 242/78, OSN 1979, nr 6, poz. 120, z glosą A. Mączyńskiego, OSP 1981, z. 2, poz. 94; decyzja SKO w Łodzi z dnia 26 października 1995 r., KO 2501/95, OSS 1996, nr 2, poz. 33).
Zdaniem Sądu podobna sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie, jako że opuszczenie G. i pomieszkiwanie w różnych domach samotnej matki wynikało z konieczności ucieczki przed konkubentem, który ustalał jej kolejne miejsca pobytu, J. P. nigdy nie porzuciła zamiaru mieszkania w G., chciała przebywać w tymże właśnie miejscu, jednak czasowo było to niemożliwe z uwagi na konieczność ochrony siebie i dzieci przed konkubentem. Problemy te miały jednak charakter przejściowy, nie wpływając na wolę J. P. co do miejsca zamieszkania, z którym się identyfikuje.
Gdy dzieci zostały umieszczone w placówce opiekuńczo-wychowawczej, kobieta natychmiast powróciła do G., dając wyraz miejscu, z którym wiąże swoją aktywność życiową. O cesze trwałości tego zamiaru świadczy również aktualne zachowanie J. P., która w G. pracuje i mieszka, w tymże mieście zamieszkały z nią dzieci, a tym samym zamiar powrócenia do G. nie miał charakteru tymczasowego. W konsekwencji Sąd uznał, że miejscem zamieszkania J. P. w październiku 2012 roku było miasto G., a tym samym miejscem zamieszkania jej małoletnich dzieci przed umieszczeniem ich w placówce opiekuńczo-wychowawczej była ta właśnie miejscowość.
Tym samym, na podstawie art. 191 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 roku o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, powiatem właściwym do ponoszenia wydatków związanych z umieszczeniem małoletniego rodzeństwa P., była strona pozwana. Wysokość wydatków związanych z pobytem S. K., A. P. (1), K. P. i N. P. została wykazana przedstawionymi przez powoda dokumentami i nie była przez pozwanego kwestionowana. Na kwotę 85.206,16 złotych złożyły się wydatki poniesione przez powoda w październiku 2012 roku w łącznej kwocie 11.816,80 złotych, w listopadzie 2012 roku w łącznej kwocie 18.316,04 złotych, w grudniu 2012 roku w łącznej kwocie 18.316,04 złotych, w styczniu 2013 roku w łącznej kwocie 18.316,04 złotych oraz w listopadzie lutym 2013 roku w łącznej kwocie 18.441,24 złotych (k. 101).
Mając powyższe na uwadze należało uznać, iż pozwany jest zobowiązany do poniesienia wydatków związanych w pobytem dziećmi w placówce interwencyjno-wychowawczej w okresie od 12 października 2012 roku do dnia 28 lutego 2013 roku w łącznej kwocie 85.206,16 złotych. O odsetkach orzeczono na mocy art. 481 k.c., zasądzając je od dnia 5 lutego 2014 roku (data wniesienia pozwu) do dnia zapłaty, zgodnie z żądaniem powoda. Roszczenie powoda we wskazanej dacie było już wymagalne, jako że pozwany został wezwany do zapłaty całości wydatków związanych z pobytem małoletnich dzieci w placówce interwencyjno-wychowawczej w ciągu 14 dni od otrzymania wezwania (k. 99), wysłanego w dniu 10 października 2013 roku (k. 102), otrzymanego przez pozwanego najpóźniej w dniu 22 października 2013 roku (k. 103).
O kosztach orzeczono na zasadzie art. 98 kpc, mając na uwadze ostateczny wynik sprawy tj. przegraną pozwanego. Na zasądzoną kwotę 7.878,00 złotych złożyły się: - 4.261,00 zł opłaty stosunkowej od pozwu zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych z dnia 28 lipca 2005 r. (Dz.U. z 2010 r., nr 90, poz. 594), - 3.600 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego zgodnie z § 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2002 roku, nr 163, poz. 1349), - 17 złotych tytułem zwrotu opłaty od pełnomocnictwa zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 w zw. z pkt IV załącznika ustawy z dnia 16 listopada 2006r. o opłacie skarbowej (Dz.U. z 2006 roku, nr 225, poz. 1635).