Court allows pension recalculation by adding undocumented work periods based on witness testimony and average wages.
Legislator summary
AI generatedThe court partially allowed the appellant's request to recalculate her pension by adding three undocumented employment periods. Although the appellant lacked official documents, the court accepted witness testimonies and employment contracts to establish her work history, noting that evidentiary limitations apply only to administrative bodies. Consequently, the Social Insurance Institution was ordered to recalculate the pension using the average wage for the disputed period.
Legislator headnote
AI generatedUstawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS; Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe: Zaliczenie nieudokumentowanych okresów składkowych wymaga dowodów nie budzących wątpliwości, które sąd może ustalić na podstawie zeznań świadków i innych dowodów, nawet gdy organ rentowy odmówił ich uznania.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV U 1731/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 października 2014 roku Sąd Okręgowy w Tarnowie – Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Kazimierz Kostrzewa Protokolant: protokolant sądowy Marta Bartusiak po rozpoznaniu w dniu 14 października 2014 roku w Tarnowie na rozprawie sprawy z odwołania E. C. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. z dnia 27 września 2013 roku nr (...) w sprawie E. C. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. o wysokość świadczenia zmienia zaskarżoną decyzję i przelicza wysokość emerytury ubezpieczonej E. C.ustalając jej wysokość od dnia 01 września 2013 roku w kwocie 782,37 zł brutto, a od dnia 01 marca 2014 roku w kwocie 794,89 zł brutto. Sygn. akt IV U 1731/13
UZASADNIENIE
wyroku z dnia 14 października 2014 r. Decyzją z dnia 27 września 2013 r., Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T., na podstawie przepisów z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS (Dz. U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353 z późn. zm.) oraz rozporządzenia WE 883/2004 z dnia 2 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz. U. UE. L 166 z 30.04.2004 r.), po rozpatrzeniu wniosku ubezpieczonej z dnia 11.09.2013 r., odmówił E. C. przeliczenia emerytury i zaliczenia do stażu emerytalnego w Polsce okresów zatrudnienia od 21.05.1992 r. do 30.11.1993 r., od 01.12.1993 r. do 31.03.1994 r., od 01.04.1994 r. do 31.12.1995 r. na podstawie zeznań świadków oraz umów o pracę, ponieważ przedłożone dokumenty są niewystarczające do zaliczenia spornych okresów.
E. C. kwestionując decyzje ZUS z dnia 27.09.2013 r., domagała się uwzględnienia przez ZUS okresu zatrudnienia w (...) Sp. z o.o. oraz w Przedsiębiorstwie (...) Sp. z o.o. w (...) w B. w okresie od dnia 21.05.1992 r. do 31.12.1995 r. Odwołująca podała, że firmy te już nie istnieją dlatego okresy te zamierza wykazać zeznaniami świadków byłych przełożonych oraz pracownika firmy z którą w tym okresie wpółpracowała w ramach wykonywania obowiązków zawodowych. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie. Bezspornym w niniejszej sprawie było, że odwołująca E. C. urodzona w dniu (...) od dnia 01.07.2013 r. pobiera emeryturę przyznaną decyzją organu rentowego z dnia 09.09.2013 r.
Organ rentowy obliczył emeryturę odwołującej w 3 wariantach i najkorzystniejszym okazał się wariant liczony w myśl art. 183 ustawy o emeryturach i rentach z FUS wyłącznie na podstawie polskich przepisów prawnych. Do obliczenia wysokości emerytury zgodnie z art. 53 powołanej ustawy organ rentowy przyjął 1 rok 4 miesiące i 10 dni okresów składkowych oraz okres nieskładkowy z tytułu studiów w wymiarze 5 miesięcy i 14 dni tj. w wymiarze ograniczonym do 1/3 okresów składkowych. Z uwagi na brak możliwości ustalenia podstawy wymiaru emeryturę przyznano w wysokości 24% kwoty bazowej tj. 739,40 zł.
Kapitał początkowy odwołującej ustalony w decyzji z dnia 30.08.2013 r. wynosi 18901,96 zł, a po waloryzacji na dzień przyznania prawa do emerytury wynosi 58936,41 zł. Sąd ustalił ponadto następujący stan faktyczny: Wnioskiem z dnia 10.09.2013 r. odwołująca wystąpiła o zaliczenie do stażu pracy okresów zatrudnienia od 21.05.1992 r. do 30.11.1993 r., od 01.12.1993 r. do 31.03.1994 r., od 01.04.1994 r. do 31.12.1995 r. na podstawie zeznań świadków oraz umów o pracę. Dowód: wniosek z dnia 10.09.2013 r. –k. 35-36 ar czII, W okresie od 21.05.1992 r. do 30.11.1993 r., od 01.12.1993 r. do 31.03.1994 r., od 01.04.1994 r. do 31.12.1995 r. odwołująca była zatrudniona na podstawie umowy o pracę w (...) w B. należącym do Przedsiębiorstwa (...) Sp. z o.o. następnie do Przedsiębiorstwa (...) Sp. z o.o.
Spółki te odprowadzały składki na ubezpieczenie społeczne za zatrudnionych pracowników w Polsce. Przedsiębiorstwo (...) Sp. z o.o. odkupiło pod koniec 1991 r. od (...) (...) w B.. W okresie od końca 1993 r. do końca 1995 r. odwołująca w imieniu (...) w B. współpracowała z Firmą (...) obecnie (...) S.A. tj. zajmowała się na terenie W. sprzedażą produkowanych przez (...) włókiem poliestrowych. dowód: - zeznania świadka J. M. - k. 42-43 as, - zeznania świadka M. K. (1) - k. 43 as, - zeznania świadka M. K. (2) –k. 43v as, - zeznania odwołującej –k. 43-44 as, - umowy o pracę –k. 44, 50,51 ar czII , Sąd zobowiązał organ rentowy do hipotetycznego przeliczenia przysługującej odwołującej emerytury przy uwzględnieniu do ogólnego stażu pracy od 21.05.1992 r. do 31.12.1995 r. w Przedsiębiorstwie (...) Sp. z o.o. a następnie w Przedsiębiorstwie (...) Sp. z o.o.
świadczonej w całym tym okresie w (...) w B.. W piśmie z dnia 18 lipca 2014 r. ZUS podał, że w wariancie II do wyliczenia wysokości emerytury przyjął okres od 21.05.1992 r. do 31.12.1995 r. , a do podstawy wymiaru kapitału początkowego i emerytury przyjął przeciętne wynagrodzenie z uwagi na brak zarobków rzeczywistych w Polsce i emerytura od dnia 01.07.2013 r. wyniosłaby 782,37 zł, a od 01.03.2014 r. 794,89 zł. Ustosunkowując się do zarzutów odwołującej zawartych w piśmie z dnia 01.09.2014 r. organ rentowy wyjaśnił w piśmie z dnia 03.10.2014 r., iż hipotetyczny kapitał początkowy z uwzględnieniem przeciętnego wynagrodzenia wynosił przed waloryzacją 39532,35 zł, a zwaloryzowany 123262,01 zł i jest on wyższy od ustalonego obecnie kapitału początkowego odwołującej. dowód: - pismo ZUS z dnia 18.07.2014 r. z załącznikami - k. 71-78 as, - pismo ZUS z dnia 03.10.2014 r. z załącznikami - k. 89-95 as, Sąd ustalając stan faktyczny w niniejszej sprawie oparł się na dowodach z zeznań świadków, zeznaniach odwołującej i umowach o pracę.
Zeznania świadków J. M. i M. K. (1) przełożonych odwołującej na przestrzeni spornego okresu oraz zeznania świadka M. K. (2), która z ramienia firmy (...) współpracowała zawodowo z odwołującą w spornym okresie pozwoliły przy uwzględnieniu dowodów z dokumentów ustalić, że odwołująca w okresie od 21.05.1992 r. do 31.12.1995 r. świadczyła pracę w (...) w B. w ramach zatrudnienia w Przedsiębiorstwie (...) Sp. z o.o., a następnie w Przedsiębiorstwie (...) Sp. z o.o. Sąd uznał zeznania świadków za wiarygodne w całości, tak samo jak zeznania odwołującej, które były logiczne, szczere i znajdowały potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym.
Sąd dysponował co prawda informacją o wysokości wynagrodzenia odwołującej, ale była ona ustalona w walucie węgierskiej i dlatego też do ustalenia wysokości emerytury przyjął wysokość przeciętnego wynagrodzenia pracowników w spornym okresie. Pozostałe okoliczności sprawy Sąd ustalił w oparciu o dokumenty zalegające w aktach organu rentowego, które nie były w żaden sposób kwestionowane przez strony postępowania. Brak więc jakichkolwiek podstaw, które należało by uwzględnić, nawet z urzędu, aby dokumentom tym odmówić właściwego znaczenia dowodowego.
Sąd rozważył, co następuje:
Odwołanie E. C. od zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. W postępowaniu przed sądami pracy i ubezpieczeń społecznych okoliczności mające wpływ na prawo do świadczeń lub ich wysokości mogą być udowadniane wszelkimi środkami dowodowymi, przewidzianymi w kodeksie postępowania cywilnego. Ograniczenia dowodowe zawarte w § 22 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno- rentowe i zasad wypłaty tych świadczeń (Dz. U. z 1983 r. 10, poz. 49 ze zm.) dotyczą wyłącznie postępowania przed tymi organami (wyrok SN z dnia 2 lutego 1996 r., II URN 3/95, OSNP 1996/16/239).
Zaliczenie nieudokumentowanych okresów składkowych do uprawnień oraz wzrostu świadczeń emerytalno- rentowych wymaga dowodów nie budzących wątpliwości, spójnych i precyzyjnych (por. wyrok SN z dnia 9 stycznia 1998 r., II UKN 440/97, OSNP 1998/22/667) i takie dowody przedstawił odwołujący w niniejszej sprawie. Do wniosku o przeliczenie emerytury i zaliczenia do stażu emerytalnego w Polsce okresów zatrudnienia od 21.05.1992 r. do 30.11.1993 r., od 01.12.1993 r. do 31.03.1994 r., od 01.04.1994 r. do 31.12.1995 r. odwołująca przedłożyła zeznania świadków oraz umowy o pracę.
W toku postępowania Sąd w oparciu o dostępne dowody oraz zeznania odwołującej ustalił, że odwołująca w okresie od 21.05.1992 r. do 31.12.1995 r. świadczyła pracę w (...) w B. w ramach zatrudnienia w Przedsiębiorstwie (...) Sp. z o.o., a następnie w Przedsiębiorstwie (...) Sp. z o.o. Ustalenie to stanowiło podstawę do przeliczenia stażu pracy odwołującej przyjętego do ustalenia wysokości emerytury. W tym zakresie żądanie odwołującej okazało się uzasadnione. Ponadto odwołująca domagała się ustalenia wysokości zarobków na podstawie dokumentów z których wynika, że otrzymywała wynagrodzenie w walucie węgierskiej i w tym zakresie jej żądanie nie mogło zostać uwzględnione.
Sąd do ustalenia wysokości emerytury przyjął wysokość przeciętnego wynagrodzenia pracowników w spornym okresie. Organ rentowy, wykonując zarządzenie Sądu, dokonał przeliczenia należnej odwołującej emerytury, przy uwzględnieniu do ogólnego stażu pracy zatrudnienia od 21.05.1992 r. do 31.12.1995 r. w Przedsiębiorstwie (...) Sp. z o.o. a następnie w Przedsiębiorstwie (...) Sp. z o.o. świadczonego w (...) w B.. W piśmie z dnia 18 lipca 2014 r. ZUS podał, że w wariancie II do wyliczenia wysokości emerytury przyjął okres od 21.05.1992 r. do 31.12.1995 r. , a do podstawy wymiaru kapitału początkowego i emerytury przyjął przeciętne wynagrodzenie z uwagi na brak zarobków rzeczywistych w Polsce i emerytura od dnia 01.07.2013 r. wyniosłaby 782,37 zł, a od 01.03.2014 r. 794,89 zł.
Ustosunkowując się do zarzutów odwołującej zawartych w piśmie z dnia 01.09.2014 r. organ rentowy wyjaśnił w piśmie z dnia 03.10.2014 r., iż hipotetyczny kapitał początkowy z uwzględnieniem przeciętnego wynagrodzenia wynosił przed waloryzacją 39532,35 zł, a zwaloryzowany 123262,01 zł i jest on wyższy od ustalonego obecnie kapitału początkowego odwołującej. Wobec powyższych okoliczności, na mocy przepisów ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS, Sąd orzekł jak w sentencji i zmienił zaskarżoną decyzję z dnia 27 września 2013 r. w ten sposób, że przyznał odwołującej prawo do przeliczenia od dnia 1 września 2013 r. (od miesiąca zgłoszenia wniosku) emerytury ustalając jej wysokość od dnia 01.09.2013 r. w kwocie 782,37 zł brutto, a od dnia 01.03.2014 r. w kwocie 794,89 zł brutto.
Procesową podstawę rozstrzygnięcia stanowił art. 477 14 § 2 k.p.c.