Legislator Case Law & Legislation
III Ca 452/14 AI generated

Court held co-owners of a flat are jointly liable for HOA fees owed by one owner to the HOA.

Case Number III Ca 452/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal reversed the lower court's dismissal, ordering the municipality to pay the full outstanding HOA debt of 2,961.33 PLN. The plaintiff argued that co-owners should be jointly liable for management fees, while the defendant claimed liability was limited to their specific ownership share. The court ruled that under the Civil Code, co-owners of a defined flat are jointly liable for management costs unless they have a specific agreement to the contrary, which the defendant failed to prove.

Legislator headnote

AI generated

Art. 17 ust. 1 ustawy o własności lokali; Art. 370 k.c.: Co-owners of a defined flat are jointly liable to the housing association for management fees and media costs unless a specific agreement between them excludes such joint liability.

Keywords

AI generated
co-ownership liability housing association fees joint and several liability Civil Code Art 370 ownership of flats

Cited Legislation

AI generated
Art. 17 ust. 1 ustawy o własności lokali
Natomiast zgodnie z art. 17 cyt.
Art. 370 k.c.
W tej sytuacji należy bowiem odwołać się do regulacji art. 370 k.c., który to przepis określa przypadek solidarnej odpowiedzialności, mającej swe źródło w ustawie, wynikającej z dorozumianej woli stron (tak też A.
Art. 6 k.c.
Jednakże strona pozwana, na której stosownie do ciężaru dowodu wynikającego z art. 6 k.c. spoczywał obowiązek wykazania, że zawarła z A.
Art. 386 § 1 k.p.c.
Mając na uwadze przedstawione wyżej rozważania, Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok (art. 386 § 1 k.p.c.) i zasądził od strony pozwanej na rzecz strony powodowej dochodzoną kwotę 2961,33 zł.
Art. 98 k.p.c.
O kosztach należnych powodowi za I instancję Sąd Okręgowy orzekł na podstawie art. 98 k.p.c., statuującego zasadę odpowiedzialności stron za wynik procesu.
Art. 98 § 1 i 3 k.p.c.
O kosztach procesu za postępowanie apelacyjne Sąd Okręgowy orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw.
Art. 391 § 1 k.p.c.
z art. 391 § 1 k.p.c. oraz § 2 ust.
§ 2 ust. 1 i 2, § 6 pkt 3 i § 13 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
oraz § 2 ust. 1 i 2, § 6 pkt 3 i § 13 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.
art. 370 k.c
W tej sytuacji należy bowiem odwołać się do regulacji art. 370 k.c., który to przepis określa przypadek solidarnej odpowiedzialności, mającej swe źródło w ustawie, wynikającej z dorozumianej woli stron (tak też A.
art. 207 k.c
Natomiast stosownie do treści art. 207 k.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III Ca 452/14

UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 23 stycznia 2014 r. w sprawie z powództwa Wspólnoty Mieszkaniowej nieruchomości położonej w Ł. przy ul. (...) przeciwko Gminie M. Ł. – Prezydentowi Miasta Ł. o zapłatę kwoty 2961,33 zł Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi oddalił powództwo i zasądził od strony powodowej na rzecz strony pozwanej kwotę 600 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. [wyrok k.52] W rozpoznawanej sprawie Sąd Rejonowy poczynił ustalenia faktyczne, które Sąd Okręgowy podziela i przyjmuje za własne, a z których wynika, że Gmina M.

Ł. jest współwłaścicielem, który posiada udział wynoszący 5/6 części lokalu nr (...) położonego w Ł. przy ul. (...), będący odrębną nieruchomością, dla którego w Sądzie Rejonowym dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi prowadzona jest księga wieczysta nr (...). W zakresie pozostałego udziału 1/6 we własności tego lokalu w księdze wieczystej ujawniona jest A. A.. Gmina M. Ł. reguluje opłaty związane z posiadanym udziałem 5/6 we własności przedmiotowej nieruchomości i nie ma z tego tytułu zaległości w stosunku do Wspólnoty Mieszkaniowej nieruchomości położonej w Ł. przy ul. (...).

Drugi współwłaściciel lokalu nie uiszcza opłat należnych od posiadanego udziału wynoszącego 1/6, a zaległość z tego tytułu w stosunku do powodowej Wspólnoty wynosi 2961,33 zł, w tym należność główna - 2405,22 zł z tytułu kosztów zarządu i mediów za okres od stycznia 2011 r. do lipca 2013 r. oraz odsetki skapitalizowane, które na dzień 30 czerwca 2013 r. wynoszą 556,11 zł. [uzasadnienie k.53-54] Strona powodowa zaskarżyła powyższy wyrok w całości, zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:

1. art. 17 ustawy o własności lokali poprzez jego niezastosowanie i przyjęcie, że pozwana Gmina nie odpowiada solidarnie z pozostałą współwłaścicielką lokalu za zobowiązania dochodzone w niniejszej sprawie, na które składają się należne Wspólnocie zaliczki na poczet kosztów zarządu nieruchomością wspólną, gdyż właściciele lokali odpowiadają w stosunku do przysługujących im udziałów, mimo iż przepis ten znajduje zastosowanie wyłącznie w zakresie odpowiedzialności poszczególnych właścicieli lokali za zobowiązania Wspólnoty wobec podmiotów trzecich;

2. art. 370 k.c. poprzez jego niezastosowanie i przyjęcie, iż pozwana Gmina ponosi odpowiedzialność za zobowiązania z tytułu zaliczki na poczet kosztów zarządu nieruchomością wspólną w stosunku do jej udziału we własności lokalu, podczas gdy zaliczki są zobowiązaniami dotyczącymi wspólnego mienia, za które współwłaściciele odpowiadają solidarnie. W konkluzji strona apelująca wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez zasądzenie od strony pozwanej na rzecz strony powodowej kwoty 2961,33 zł z ustawowymi odsetkami od dnia wytoczenia powództwa do dnia zapłaty oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. [apelacja k.62-68] Na rozprawie apelacyjnej pełnomocnik strony powodowej wniósł o zasądzenie na rzecz strony powodowej kosztów postępowania za obie instancje. Natomiast pełnomocnik strony pozwanej wniósł o oddalenie apelacji i zasądzenie kosztów postępowania apelacyjnego. [protokół rozprawy k.87]

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja jest zasadna. Sąd Rejonowy poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne, zgodne z zebranym w sprawie materiałem dowodowym, które Sąd Okręgowy podzielił i przyjął za własne, natomiast Sąd odwoławczy nie podzielił wysnutych na ich podstawie przez Sąd I instancji błędnych rozważań prawnych. Stosownie do treści art. 13 ust. 1 ustawy o własności lokali z dnia 24 czerwca 1994 r. (Dz. U. nr 85, poz. 388 z późn. zm.) właściciel ponosi wydatki związane z utrzymaniem jego lokalu, jest obowiązany utrzymywać swój lokal w należytym stanie, przestrzegać porządku domowego, uczestniczyć w kosztach zarządu związanych z utrzymaniem nieruchomości wspólnej, korzystać z niej w sposób nie utrudniający korzystania przez innych współwłaścicieli oraz współdziałać z nimi w ochronie wspólnego dobra.

Na pokrycie kosztów zarządu właściciele lokali uiszczają zaliczki w formie bieżących opłat, płatne z góry do dnia 10 każdego miesiąca (art. 15 cyt. ustawy). Natomiast zgodnie z art. 17 cyt. ustawy za zobowiązania dotyczące nieruchomości wspólnej odpowiada wspólnota mieszkaniowa bez ograniczeń, a każdy właściciel lokalu w części odpowiadającej jego udziałowi w tej nieruchomości. Z powyższego wynika, że pokrywanie kosztów zarządu i opłat za media w części przypadających na lokal będący ich własnością jest obowiązkiem właścicieli poszczególnych lokali.

Są to świadczenia, które obowiązana jest regulować wspólnota na rzecz zarządcy i dostawców mediów, a które mają swe źródło w korzystaniu przez poszczególnych właścicieli z należących do nich i stanowiących ich własność, indywidualnych lokali mieszkalnych czyli świadczenia, które obowiązani są regulować właściciele za pośrednictwem wspólnoty, która z kolei jest zobowiązana wobec osób trzecich. W przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, gdy prawo własności wyodrębnionego lokalu mieszkalnego należy do dwóch podmiotów, bowiem strona pozwana i A.

A. są współwłaścicielami przedmiotowego lokalu. W cytowanej ustawie o własności lokali brak jest przepisów szczególnych, które wyłączałyby stosowanie do uregulowanych w niej instytucji przepisów zawartych w kodeksie cywilnym, odnoszących się do współwłasności. Natomiast stosownie do treści art. 207 k.c. pożytki i inne przychody z rzeczy wspólnej przypadają współwłaścicielom w stosunku do wielkości udziałów każdego z nich we współwłasności. W takim samym stosunku współwłaściciele ponoszą wydatki i ciężary związane z rzeczą wspólną.

Powyższa regulacja dotyczy jednakże stosunków wewnętrznych, w tym także rozliczeń między współwłaścicielami jednej rzeczy. Natomiast w rozpoznawanej sprawie powodowa Wspólnota Mieszkaniowa dochodzi od strony pozwanej zwrotu zaliczek na pokrycie kosztów zarządu i opłat za media. Pozwana Gmina jest współwłaścicielem z A. A. lokalu mieszkalnego oznaczonego nr (...) położonego w Ł. przy ul. (...), dla którego w Sądzie Rejonowym dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi prowadzona jest księga wieczysta (...). Zgodnie z treścią tej księgi wyżej wymienieni właściciele objętego tą księgą lokalu są współwłaścicielami w 34/1000 częściach wspólnych budynku i innych urządzeń, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli poszczególnych lokali oraz w takiej samej części do dnia 22 grudnia 2093 r. są użytkownikami wieczystymi działki gruntu nr (...), objętej księgą wieczystą nr (...), na której posadowiony jest budynek, w którym znajduje się przedmiotowy lokal.

Koszty zarządu i mediów są rozliczane przez powodową Wspólnotę w odniesieniu do poszczególnych lokali mieszkalnych i udziałów, które ich właścicielom przynależą w częściach wspólnych budynku. Koszty te są ustalane w przeliczeniu na 1 m 2 każdego z lokali, a nie w przeliczeniu do wielkości udziałów każdego ze współwłaścicieli w częściach wspólnych budynku, w którym znajduje się przedmiotowy lokal. Z powyższego wynika, że strona pozwana w stosunku do Wspólnoty odpowiada jako współwłaściciel spornego lokalu za całość należności obciążających ten lokal, w tym także za koszty zarządu i mediów, natomiast rozliczenie między współwłaścicielami przedmiotowego lokalu z tego tytułu jest kwestią wtórną.

W tej sytuacji należy bowiem odwołać się do regulacji art. 370 k.c., który to przepis określa przypadek solidarnej odpowiedzialności, mającej swe źródło w ustawie, wynikającej z dorozumianej woli stron (tak też A. G. w Komentarzu do art. 370 k.c. Wyd Lex). Będąc bowiem współwłaścicielami wyodrębnionego lokalu, na każdym z w/w współwłaścicieli tego lokalu z mocy prawa spoczywa ustawowy obowiązek regulowania należności za koszty zarządu oraz media w części przypadającej na przedmiotowy lokal (co wynika z art. 13 ust. 1 ustawy o własności lokali), czyli każdy z tych współwłaścicieli w sposób dorozumiany przyjął na siebie ten obowiązek, tak więc ich odpowiedzialność wobec Wspólnoty jest solidarna – art. 370 k.c. W sytuacji gdyby strony objęte hipotezą tego przepisu umówiły się między sobą „inaczej” i zniosłyby solidarność, dopiero wówczas nie byłyby zobowiązane solidarnie wobec Wspólnoty, lecz odpowiedzialność każdej z nich wobec Wspólnoty byłaby syngularna.

Jednakże strona pozwana, na której stosownie do ciężaru dowodu wynikającego z art. 6 k.c. spoczywał obowiązek wykazania, że zawarła z A. A. tego rodzaju umowę, na mocy której jako współwłaściciele zniosły odpowiedzialność solidarną, nie tylko nie udowodniła faktu zawarcia tego rodzaju umowy, ale co więcej - nawet nie powoływała się na fakt, że jako współwłaściciele, tego rodzaju umowę zawarły. W związku z tym, że pozwana Gmina opłaca zaliczki na poczet kosztów zarządu i mediów w wysokości odpowiadającej tylko należącemu do niej udziałowi w prawie własności spornego lokalu, a drugi ze współwłaścicieli tego lokalu nie wywiązuje się z tego obowiązku w stosunku do powodowej Wspólnoty Mieszkaniowej, doszło do powstania dochodzonej niniejszym pozwem zaległości.

Mając na uwadze przedstawione wyżej rozważania, Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok (art. 386 § 1 k.p.c.) i zasądził od strony pozwanej na rzecz strony powodowej dochodzoną kwotę 2961,33 zł. z ustawowymi odsetkami od dnia 26 lipca 2013 r. do dnia zapłaty. O kosztach należnych powodowi za I instancję Sąd Okręgowy orzekł na podstawie art. 98 k.p.c., statuującego zasadę odpowiedzialności stron za wynik procesu. Ostatecznie bowiem strona powodowa wygrała proces w całości, a zatem strona pozwana zobowiązana jest do zwrotu na rzecz strony powodowej wszystkich poniesionych przez nią kosztów procesu, na które składają się: 149 zł – opłata od pozwu, 600 zł – koszty zastępstwa procesowego i 17 zł – opłata skarbowa od pełnomocnictwa.

O kosztach procesu za postępowanie apelacyjne Sąd Okręgowy orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. oraz § 2 ust. 1 i 2, § 6 pkt 3 i § 13 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.). Z uwagi na uwzględnienie apelacji w całości, Sąd Okręgowy zasądził od strony pozwanej na rzecz strony powodowej kwotę 449 zł. tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego, na które to koszty składają się: 149 zł – opłata od apelacji oraz 300 zł – koszty zastępstwa procesowego.