Grandchild denied tenancy succession rights under Civil Code as law changed after grandmother's death.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the plaintiff's claim for succession to the rental contract after his grandmother's death. Although the plaintiff lived with the grandmother until her death, he was a grandchild rather than a spouse, child, or other statutory successor. The court ruled that the relevant Civil Code provisions granting succession rights to grandchildren had not yet been in force at the time of the grandmother's death.
Legislator headnote
AI generatedArt. 691 § 1, 2 k.c.; Art. 6 k.c.; Succession to a residential lease is limited to specific relatives and cohabitants who lived with the tenant until death; grandchildren are not included unless the law explicitly granting such rights was in force at the time of the tenant's death.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I C 1254/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 września 2014 r. Sąd Rejonowy w Kłodzku Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący SSR Izabela Kosińska – Szota Protokolant Lucyna Kazimierczuk po rozpoznaniu w dniu 8 września 2014 r. w Kłodzku na rozprawie sprawy z powództwa K. K. przeciwko Gminie Miejskiej N. o ustalenie wstąpienia w stosunek najmu I. oddala powództwo; II. zasądza od powoda K. K. na rzecz strony pozwanej Gminy Miejskiej N. kwotę 120 (sto dwadzieścia) zł tytułem kosztów procesu. Svgn. akt IC 1254/14
UZASADNIENIE
Powód K. K. w pozwie skierowanym przeciwko Gminie Miejskiej N. wniósł o wstąpienie w stosunek najmu lokalu mieszkalnego położonego w N. przy ul. (...) i zasądzenie od strony pozwanej na jego rzecz kosztów procesu. W uzasadnieniu swego żądania podał, iż mimo złożenia przez niego wniosku w 2011 r. do Gminy Miejskiej N. o przydział lokalu przy ul. (...) w N owej R. po babci C. G. strona pozwana nie zawarła z nim umowy najmu. Powód podniósł, że aż do śmierci swojej babci zamieszkiwał, a strona pozwana nie respektuje wyroku Sądu Najwyższego z dnia 3 lutego 2006 r. w sprawie I CKN 40/99 i art.691 § 2 k.c. Strona pozwana w odpowiedzi na pozew wniosła o oddalenie powództwa i zasądzenie od powoda na jej rzecz kosztów procesu według norm przepisanych.
W uzasadnieniu odpowiedzi na pozew strona pozwana podniosła, że nie zostały spełnione przesłanki do wstąpienia w stosunek najmu określone w art.691 § 1 i 2 k.c., ponieważ powód nie znajduje się w kręgu osób uprawnionych do wstąpienia w stosunek najmu, gdyż jest wnukiem najemcy, a ponadto brak podstaw, że zamieszkiwał stale z najemcą do chwili śmierci i powołała się na informację uzyskaną od zarządcy budynku o liczbie osób zamieszkujących w lokalu Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Powód K. K. od urodzenia zamieszkiwał stale aż do śmierci babci C.
G. w lokalu położonym w N. przy ul, (...)/1, którego babcia była najemcą. Po śmierci babci zamieszkuje sam w przedmiotowym lokalu. Dowód: - umowa najmu z dnia 04.01.1990 r. -k.14 - zeznania świadków: - M. B. - k.19 - D. G. - k. 19 verte C. G. zmarła w 2010 r. Okoliczność bezsporna Sąd Rejonowy w Kłodzku wyrokiem z dnia 8 września 2011 r. oddalił powództwo D. K. przeciwko Gminie Miejskiej N. o wstąpienie w stosunek najmu. Dowód: - wyrok Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 08.09.2011 r. — k.l 5 W dniu 3 października 2011 r. powód złożył wniosek o przydział mieszkania.
Dowód:
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo podlegało oddaleniu. Zgodnie z przepisem art.691 § 1 i 2 k.c. w razie śmierci najemcy lokalu mieszkalnego w stosunek najmu lokalu wstępują: małżonek niebędący współnajemcą lokalu, dzieci najemcy i jego współmałżonka, inne osoby, wobec których najemca był obowiązany do świadczeń alimentacyjnych, oraz osoba, która pozostawała faktycznie we wspólnym pożyciu z najemcą. Osoby wymienione w § 1 wstępują w stosunek najmu lokalu mieszkalnego, jeżeli stale zamieszkiwały z najemcą w tym lokalu do chwili jego śmierci, W odniesieniu do ustalonego w sprawie stanu faktycznego stwierdzić należy, że dowody z zeznań M.
B. i D. G. pozwalają na ustalenie, iż powód istotnie stale zamieszkiwał z C. G., która była najemcą przedmiotowego lokalu do chwili śmierci babci. W ocenie Sądu dowód z pisma (...) w N. z dnia 10 marca 2010 r. nie pozwala na odmienne ustalenie, ponieważ jest dokumentem prywatnym powołującym się na oświadczenie najemcy dotyczące zamieszkiwania jednej osoby w lokalu od dnia 30 czerwca 2007 r. Rzeczą strony pozwanej było przedłożenie oryginału oświadczenia C. G., nie zaś sporządzanie dokumentu z dnia 10 marca 2010 r., który stanowi jedynie dowód tego, że osoba która go podpisała, złożyła oświadczenie zawarte w dokumencie.
Z tych względów Sąd uznał, że powód wykazał przesłankę dotyczącą stałego zamieszkiwania z najemcą do chwili śmierci. Powód natomiast nie należy do kręgu osób wymienionych w przepisie art.691 § 1 k.c., ponieważ niewątpliwie nie był małżonkiem najemcy, dzieckiem najemcy i jego współmałżonka, osobą pozostającą faktycznie we wspólnym pożyciu z najemcą (konkubentem), a także osobą, wobec której C. G. była obowiązana do świadczeń alimentacyjnych i tej ostatniej okoliczności powód nie udowodnił zgodnie z przepisem art.6 k.c. Powód powołując się na orzecznictwo Sądu Najwyższego wskazane w uzasadnieniu pozwu zupełnie pomija, że orzeczenia te zostały wydane w odmiennym stanie prawnym niż obecnie obowiązujący.
Wskazać należy, że przepis art.691 k.c. w brzmieniu obecnie obowiązującym został dodany ustawą z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. Nr 71, poz.733), która weszła w życie 10 lipca 2001 r. Zatem w dacie śmierci C. G. zmiana ta obowiązywała już kilka lat i wnuki najemcy nie należały do osób uprawnionych do wstąpienia w stosunek najmu. O kosztach procesu orzeczono na mocy art.98 § 1 i 3 k.p.c zasądzając te koszty, które stanowią koszty zastępstwa procesowego pełnomocnika strony pozwanej będącego radcą prawnym w sprawie najbardziej zbliżonej tj. w sprawie o opróżnienie lokalu, a więc w kwocie 120 zł.