Court allows bank's default judgment claim for unpaid credit limit and interest against absent defendant.
Legislator summary
AI generatedThe court granted a default judgment against the defendant, ordering the bank to receive the outstanding debt, interest, and legal costs. The plaintiff presented a credit agreement and a demand letter, while the defendant failed to appear or respond to the summons. The court ruled in favor of the bank because the plaintiff's claims were substantiated by evidence and the defendant's absence precluded any defense.
Legislator headnote
AI generatedArt. 339 par. 1 kpc; Art. 339 par. 2 kpc; Art. 98 kpc; Art. 80.1 of the Act on Court Costs in Civil Matters; The court may establish facts and grant a claim in a default judgment if the plaintiff's assertions are not unreasonable and the defendant fails to appear or respond.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I C 1307/14 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 października 2014r. Sąd Rejonowy w Świdnicy I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Małgorzata Gładysz-Wójcik Protokolant: Anna Drozd po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 października 2014 roku w Ś. sprawy z powództwa (...) Bank (...) S.A. z siedzibą we W. przeciwko D. K. o zapłatę I. zasądza od pozwanego D. K. na rzecz strony powodowej (...) Bank (...) S.A. z siedzibą we W. kwotę 1627,82zł (jeden tysiąc dwadzieścia siedem złotych osiemdziesiąt dwa grosze) z odsetkami umownymi w stosunku rocznym w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP liczonymi od kwoty 1185,59zł od dnia 21.03.2014r. do dnia zapłaty;
II. zasądza od pozwanej na rzecz strony powodowej koszty procesu: 30zł z tytułu opłaty od pozwu oraz 17zł opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, 29,52zł z tytułu opłat notarialnych; III. zwraca stronie powodowej ze Skarbu Państwa – Sąd Rejonowy w Świdnicy kwotę 52zł tytułem nadpłaconej opłaty od pozwu; IV. wyrokowi nadaje rygor natychmiastowej wykonalności. Sygn. akt: IC 1307/14
UZASADNIENIE
Strona powodowa (...) Bank (...) S.A. z siedzibą we W. pozwem wniesionym dnia 2.04.2014 r. w elektronicznym postępowaniu upominawczym do Sądu Rejonowego Lublin - Zachód w Lublinie zażądało zasądzenia od pozwanego D. K. kwoty 1627,82 zł z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy lombardowej NBP liczonymi od kwoty 1.185,59 zł od dnia 21.03.2014 r. do dnia zapłaty oraz kosztów procesu. Na uzasadnienie żądania powód podał, że w dniu 11.05.2007 r. udzielił pozwanemu kredytu w zakresie Zawarcie umowy o przyznanie limitu kredytowego i umowy o wydanie i korzystanie z karty kredytowej nr (...), w ramach którego pozwany otrzymał limit w wysokości 30 zł oraz był on zobowiązany do spłaty kredytu zgodnie z comiesięcznymi wyciągami generowanymi do pozwanego na podstawie zawartej umowy.
Powód podał, że całość należności, w związku z nieuregulowaniem zadłużenia, stała się wymagalna w dniu 19.02.2014 r. Nadto podał, że odsetki umowne naliczane są na podstawie w/w umowy od wykorzystanego limitu kredytowego, tj. od kwoty niespłaconego kapitału, przy czym datą początkową naliczania odsetek jest data zawarcia umowy z uwagi na odnawialny charakter zobowiązania. Podał również, że pismem z dnia 8.01.2014 r. wezwał pozwanego do zapłaty, lecz pozwany nie dokonał wpłaty. Jednocześnie powód podał, że na kwotę żądania składają się: należność główna w kwocie 1185,59 zł, odsetki za okres od 11.05.2007 r. do dnia wystawienia wyciągu z ksiąg banku w kwocie 204,99 zł, koszty, opłaty i prowizje w kwocie 237,24 zł.
Postanowieniem z dnia 13.05.2014 r. Sąd Rejonowy Lublin - Zachód w Lublinie przekazał sprawę do rozpoznania do Sądu Rejonowego w Świdnicy stwierdzając, że zachodzi brak podstaw do wydania nakazu zapłaty. Pismem z dnia 9.06.2014 r. Sąd Rejonowy w Świdnicy wezwał pełnomocnika strony powodowej do uzupełnienia braków formalnych pozwu. Pismem z dnia 1.07.2014 r. (data wpływu do sądu) strona powoda uzupełniając powyższe braki podtrzymała swoje pierwotne żądanie, w tym także w zakresie zasądzenia kosztów procesu. Przedmiotowe żądanie strona powodowa uzasadniła tą samą argumentacją jak wskazana w pozwie wniesionym w elektronicznym postępowaniu upominawczym i zgłosiła wnioski dowodowe w postaci umowy z dnia 11.05.2007 r., wezwania do zapłaty wraz ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru przez pozwanego.
Jednocześnie powód wyjaśnił, że na mocy postanowienia sądu rejestrowego z dnia 23.09.2011 r. nastąpiła zmiana nazwy banku z dotychczasowej (...) Bank S.A" na (...) Bank (...) S.A.". Pozwany D. K. nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę w dniu 16.10.2014 r. oraz nie złożył odpowiedzi na pozew. W dniu 16.10.2014 r. ogłoszono wyrok zaoczny, (art. 339 par. 1 kpc) Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 11.05.2007 r. pozwany zawarł ze stroną powodową umowę o przyznanie limitu kredytowego i umowę o wydanie i korzystanie z karty kredytowej nr (...), w ramach którego pozwany był zobowiązany do spłaty kredytu zgodnie z comiesięcznymi wyciągami generowanymi do pozwanego na podstawie zawartej umowy.
Pozwany pomimo wezwań i monitów nie zapłacił stronie powodowej zadłużenia, umowa została pozwanemu wypowiedziana pismem z dnia 8.01.2014 r. i wezwano pozwanego do zapłaty zadłużenia. Pozwany potwierdził odbiór tego pisma w dniu 20.01.2014 r., lecz w żaden sposób nie odniósł się do tego pisma, jak też nie zapłacił żądanej kwoty. Sąd zważył: Powództwo jest zasadne. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o załączone do pozwu: umowę opisaną wyżej oraz pismo z dnia 8.01.2014 r. w przedmiocie wypowiedzenia pozwanemu umowy wraz z wezwaniem do zapłaty długu i zwrotnym potwierdzeniem odbioru przez pozwanego.
Sąd uznał, że twierdzenia powoda nie budzą uzasadnionych wątpliwości, jak też nie zostały one przytoczone w celu obejścia prawa (art. 339 par. 2 kpc). Zauważyć przy tym należy, iż pozwany został zobowiązany przez Sąd do złożenia odpowiedzi na pozew, potwierdził odbiór pozwu osobiście, lecz w żaden sposób nie ustosunkował się do żądania pozwu. Z tych zatem przyczyn powództwo uwzględnione zostało w całości wraz z kosztami procesu zgłoszonymi przez powoda. Ponieważ powód nadpłacił opłatę od pozwu, to kwotę 52 zł z tego tytułu należało zwrócić powodowi na podstawie art. 80.1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.
Wyrokowi nadano rygor natychmiastowej wykonalności na podstawie art. 333 par. 1 ust. 3 kpc. O kosztach procesu orzeczono na mocy art. 98 kpc.