Appeal court partially quashes joint sentence ruling due to missing prior conviction for combined punishment application.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court partially quashed the district court's joint sentence ruling, remanding the case for reconsideration regarding a specific prior conviction. The defendant argued for inclusion of a later conviction in the combined punishment, but the court found the timeline invalid for such inclusion. Consequently, the ruling was upheld in part while the specific issue requiring correction was sent back to the first-instance court.
Legislator headnote
AI generatedArt. 85 k.k.; Art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k.: A prior conviction must be legally effective and timely to constitute a node for joint punishment; if a conviction is later reclassified as an offense or falls outside the temporal scope for combination, the joint sentence ruling must be partially quashed and remanded for correction.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt: II AKa 341/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 października 2014 roku Sąd Apelacyjny w Katowicach w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący SSA Piotr Mirek Sędziowie SSA Robert Kirejew (spr.) SSO del. Olga Nocoń Protokolant Magdalena Bauer przy udziale Prokuratora Prok. Apel. Tadeusza Trzęsimiecha po rozpoznaniu w dniu 16 października 2014 roku sprawy skazanego M. Ż. s. K. i M. ur. (...) w K. w przedmiocie wydania wyroku łącznego na skutek apelacji obrońcy od wyroku Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 25 czerwca 2014 roku, sygn. akt. IV K 46/14 1. uchyla zaskarżony wyrok w punkcie 3 oraz w punkcie 6 co do umorzenia postępowania w części dotyczącej skazania wyrokiem Sądu Rejonowego w G.z dnia 20 września 2013 roku, sygn. (...) w odniesieniu do przestępstwa z art. 291 § 1 k.k. i w tym zakresie przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Gliwicach;
2. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;
3. zwalnia skazanego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa. Sygn. akt II AKa 341/14
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Gliwicach w części wstępnej wyroku łącznego z dnia 25 czerwca 2014 r., sygn. akt IV K 46/14, określił że M. Ż. skazany był prawomocnymi wyrokami: I. Sądu Rejonowego w G.z dnia 3.02.2009 r., sygn. akt (...), za przestępstwo z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 280 § 1 k.k. popełnione w dniu 21.10.2008 r. na karę 2 lat pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres próby 5 lat oraz grzywnę w wysokości 60 stawek dziennych, przy przyjęciu, że wysokość stawki wynosi 10 zł, przy czym postanowieniem Sądu Rejonowego w G.z dnia 10.04.2013 r. sygn. akt (...)zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności;
II. Sądu Rejonowego w G.z dnia 6.06.2012 r., sygn. akt (...), za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. popełnione w dniu 13.02.2012 r. na karę 10 miesięcy ograniczenia wolności, przy czym postanowieniem Sądu Rejonowego wG.z dnia 25.02.2014 r. sygn. akt (...)zmieniono karę 10 miesięcy ograniczenia wolności na karę 1 miesiąca ograniczenia wolności wobec stwierdzenia, iż czyn stał się wykroczeniem z art. 119 § 1 k.w.; III. Sądu Rejonowego w G.z dnia 27.11.2012 r., sygn. akt (...), za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. popełnione w dniach 24.06.2012 r. i 30.06.2012 r. na karę 6 miesięcy ograniczenia wolności;
IV. Sądu Rejonowego w Z.z dnia 6.12.2012 r., sygn. akt (...), za ciąg przestępstw z art. 278 § 1 k.k. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 278 § 1 k.k. popełnionych w dniach 3.07.2012 r., 27.07.2012 r., 31.07.2012 r., 1.08.2012 r. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności; V. Sądu Rejonowego w G.z dnia 18.06.2013 r., sygn. akt (...), za: - ciąg przestępstw z art. 278 § 1 k.k., art. 275 § 1 k.k. i art. 276 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., popełnionych w dniach 12.06.2012 r., 20.06.2012 r., 19.10.2012 r., 25.10.2012 r. na karę 1 roku pozbawienia wolności, - ciąg przestępstw z art. 278 § 1 k.k., art. 278 § 5 k.k., art. 275 § 1 k.k. i art. 276 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., popełnionych w dniach 30.09.2012 r., 16.10.2012 r., 21.10.2012 r., 25.10.2012 r., 6.11.2012 r. na karę 1 roku pozbawienia wolności, - przestępstwo z art. 275 § 1 k.k. i art. 276 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., popełnione w dniu 5.07.2012 r. na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności, - przestępstwo z art. 280 § 1 k.k. w zw. z art. 283 k.k., art. 278 § 5 k.k., art. 275 § 1 k.k. i art. 276 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., popełnione w dniu 17.10.2012 r. na karę 1 roku pozbawienia wolności, objęte karą łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, VI.
Sądu Okręgowego w G.z dnia 13.08.2013 r. sygn. akt (...), zmienionym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w K.z dnia 20.12.2013 r. sygn. akt(...), za: - przestępstwo z art. 280 § 2 k.k., art. 157 § 1 k.k., art. 276 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. popełnione w dniu 26.10.2012 r. na karę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, - przestępstwo z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k., art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. popełnione w dniu 13.12.2012 r. na karę 1 roku pozbawienia wolności, objęte karą łączną 4 lat pozbawienia wolności;
VII. Sądu Rejonowego wG.z dnia 20.09.2013 r., sygn.(...), za: - przestępstwo z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. popełnione w styczniu 2009 r. na karę 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności, - przestępstwo z art. 291 § 1 k.k. popełnione w okresie od 7.02.2009 r. do 14.02.2009 r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, objęte karą łączną 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności. Następnie wymienionym wyrokiem łącznym Sąd Okręgowy w G. rozwiązał kary łączne orzeczone w wyrokach wymienionych w punktach V, VI i VII, na mocy art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. w zw. z art. 569 § 1 k.p.k. połączył wyroki opisane w punktach I, oraz VII w zakresie przestępstwa z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. i orzekł wobec skazanego M.
Ż.karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, a na mocy art. 91 § 2 k.k, art. 86 § 1 k.k. i art. 87 k.k. w zw. z art. 569 § 1 k.p.k. połączył wyroki opisane w punktach III, IV, V i VI w zakresie przestępstwa z art. 280 § 2 k.k., art. 157 § 1 k.k., art. 276 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i orzekł wobec skazanego M. Ż.karę łączną 5 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Ponadto na mocy art. 577 k.p.k. ustalił okresy pozbawienia wolności podlegające zaliczeniu na poczet orzeczonych kar łącznej pozbawienia wolności, sprecyzowane odrębnym postanowieniem Sądu Okręgowego w G. z dnia 7 07.2014 r.
Ustalono także, iż pozostałe rozstrzygnięcia zawarte w wyrokach nie objętych wyrokiem łącznym podlegają odrębnemu wykonaniu. Na mocy art. 572 k.p.k. w tym samym wyroku Sąd Okręgowy umorzył postępowanie w przedmiocie objęcia wyrokiem łącznym wyroku opisanego w punkcie II oraz w punkcie VI w zakresie przestępstwa z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k., art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., a także w punkcie VII w zakresie przestępstwa z art. 291 § 1 k.k. Ponadto przyznano wynagrodzenie obrońcy z urzędu i na mocy art. 624 § 1 k.p.k. zwolniono skazanego od ponoszenia kosztów sądowych obciążając nimi Skarb Państwa.
Apelację od tego wyroku wniósł obrońca skazanego, zaskarżając go w całości i zarzucając naruszenie art. 85 k.k. w zw. z art. 86 k.k. oraz art. 572 k.p.k. wynikające z błędnych ustaleń faktycznych poczynionych przez Sąd polegających na: - nie połączeniu wyroków Sądu Rejonowego w G.z dnia 20 września 2013 r. o sygn. akt (...)z wyrokiem Sądu Rejonowego w G.z dnia 18 czerwca 2013 r. o sygn. akt (...), wyrokiem Sądu Okręgowego w G.z dnia 13 sierpnia 2013 r. o sygn. akt (...)oraz z wyrokiem Sądu Rejonowego w Z.z dnia 6 grudnia 2012 r., sygn. akt (...); - błędnym przyjęciu, że postawa skazanego nie pozwala na zastosowanie w sprawie zasady pełnej absorpcji.
W konsekwencji obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i połączenie skazanemu M. Ż. jednostkowych kar pozbawienia wolności we wszystkich wskazanych wyżej sprawach oraz wydanie wyroku łącznego z zastosowaniem zasady pełnej absorpcji. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje. Apelacja okazała się w pewnym stopniu zasadna, co prowadziło do konieczności częściowego uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania sądowi I instancji. Obrońca skazanego w pisemnym środku odwoławczym powołał się w pierwszym rzędzie na naruszenie przepisów art. 85 i 86 k.k. domagając się orzeczenia kary łącznej obejmującej kary jednostkowe wymierzone we wskazanych przez siebie czterech, chronologicznie ostatnich, prawomocnych wyrokach skazujących i kwestionując w tym samym zakresie częściowe umorzenie postępowania zawarte w punkcie 6 zaskarżonego orzeczenia.
Nie można zgodzić się z argumentacją apelującego przedstawioną w uzasadnieniu apelacji dla poparcia tego zarzutu, w której wskazano, że powinno dojść do objęcia karą łączną kar orzeczonych w czterech ostatnich wyrokach jednostkowych, ponieważ przestępstwa, za które orzeczono w nich kary, zostały popełnione przed wydaniem ostatniego z wszystkich rozpatrywanych wyroków. Takie stanowisko pozostaje w jaskrawej sprzeczności z brzmieniem przepisu art. 85 k.k. stanowiącym wszakże, że karę łączną orzeka się, jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw zanim zapadł pierwszy, a nie ostatni wyrok skazujący za którekolwiek z nich.
Niemniej jednak uruchomiona wniesieniem apelacji kontrola instancyjna doprowadziła do stwierdzenia w niniejszej sprawie rzeczywistego naruszenia przepisu art. 85 k.k. Począwszy od posiadającej moc zasady prawnej uchwały 7 sędziów Sądu Najwyższego z dnia 25 lutego 2005 r. (sygn. I KZP 36/04, OSNKW z 2005 r., z. 2, poz.
13) powszechnie przyjmuje się w orzecznictwie, że sąd rozstrzygający o karze łącznej nie ma swobody w konfigurowaniu układu wyroków skazujących, z których kary podlegają łączeniu (podkreślał to Sąd Najwyższy np. w wyroku z dnia 28 lutego 2013 r., sygn.. V K 234/12, LEX nr 1302182). Oznacza to również, że obowiązkiem sądu meriti jest orzeczenie kary łącznej obejmującej kary jednostkowe tego samego rodzaju lub podlegające łączeniu za wszystkie przestępstwa popełnione w okresie nie przedzielonym żadnym wyrokiem skazującym za którekolwiek z nich.
W rozpatrywanej sprawie sąd I instancji prawidłowo orzekł o karze łącznej w odniesieniu do skazań M. Ż.wyrokiem Sądu Rejonowego w G.o sygn. akt (...)oraz o sygn. akt (...)w zakresie przestępstwa z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. (punkt 2 zaskarżonego wyroku), ponieważ oba skazania dotyczyły przestępstw popełnionych przed wydaniem pierwszego wyroku skazującego za którekolwiek z nich, to jest przed dniem 3 lutego 2009 roku. Błędnie natomiast sąd meriti przy konstruowaniu kary łącznej określonej w punkcie 3 wyroku łącznego pominął skazanie M.
Ż.wyrokiem Sądu Rejonowego w G.o sygn. akt(...)w zakresie przestępstwa z art. 291 § 1 k.k. i co do tej ostatniej kary jednostkowej w punkcie 6 kwestionowanego wyroku umorzył postępowanie o objęcie jej karą łączną. Zarówno bowiem to przestępstwo z art. 291 § 1 k.k., jak i pozostałe przestępstwa, których dotyczył punkt 3 zaskarżonego wyroku łącznego, popełnione zostały zanim zapadł pierwszy wyrok skazujący za którekolwiek z nich, to jest wyrok Sądu Rejonowego w G.z dnia 27 listopada 2012 r., sygn. akt (...). Nie ma przy tym znaczenia fakt, że w międzyczasie zapadł wyrok Sądu Rejonowego w G. z dnia 6.06.2012 r., sygn. akt (...), co do którego trafnie umorzono postępowanie w przedmiocie objęcia wyrokiem łącznym, gdyż po zastosowaniu ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.
U. z 2013 r., poz. 1247) na skutek kontrawencjonalizacji i przekształcenia kary wyrok ten stał się wyrokiem skazującym za wykroczenie, a więc nie może być uwzględniany przy stosowaniu przepisu art. 85 k.k. Dlatego wobec nie objęcia w punkcie 3 zaskarżonego wyroku węzłem kary łącznej jednej z kar jednostkowych, która w skład kary łącznej wchodzić powinna, należało uchylić zaskarżony wyrok w części wskazanej w wyroku sądu odwoławczego i aby nie uchybić zasadzie dwuinstancyjności przy orzekaniu kary łącznej, konieczne było przekazanie sprawy w tym właśnie zakresie do ponownego rozpoznania przez sąd I instancji.
Sąd Okręgowy w Gliwicach rozpoznając po raz kolejny w I instancji sprawę we wskazanym zakresie, po ponownym sprawdzeniu, czy nie zachodzą przeszkody do wymierzenia kary łącznej i czy nie ma podstaw do objęcia jakiegoś kolejnego skazania tą samą karą łączną, wymierzy skazanemu M. Ż. stosowną karę łączną obejmującą kary jednostkowe za przestępstwa wymienione w punkcie 3 zaskarżonego wyroku oraz za przestępstwo z art. 291 § 1 k.k., opisane punkcie VII tegoż wyroku, uwzględniając przy tym wszelkie okoliczności mające wpływ na wymiar kary łącznej, w tym zwłaszcza przedmiotowy i podmiotowy związek pomiędzy poszczególnymi przestępstwami pozostającymi w zbiegu realnym.
Sąd Apelacyjny nie stwierdził natomiast zasadności postulatu zawartego w apelacji obrońcy, aby karą łączną objąć również karę za przestępstwo z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k., art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. orzeczoną wyrokiem Sądu Okręgowego w G.z dnia 13.08.2013 r. sygn. akt (...), albowiem czyn, za który w tym przypadku M. Ż.został skazany, popełniony był w dniu 13 grudnia 2012 r., a zatem już po wydaniu dwóch pierwszych wyroków (przytoczonych w punktach III i IV zaskarżonego orzeczenia) skazujących za któreś z pozostałych przestępstw pozostających w zbiegu realnym.
Nie można było także uznać zasadności zarzutu odwoławczego wskazującego na konieczność zastosowania zasady pełnej absorpcji przy wymiarze kary łącznej orzeczonej względem M. Ż. w punkcie 2 zaskarżonego wyroku. Sąd pierwszej instancji prawidłowo wziął w tym wypadku pod rozwagę odmienność typów przestępstw, orzeczone za które kary jednostkowe podlegały łączeniu, dzielącą czyny odległość czasową, a także jedynie umiarkowanie pozytywną opinię o skazanym z jednostki penitencjarnej, w której przebywa. W świetle tych okoliczności, wymierzoną w punkcie 2 zaskarżonego wyroku karę łączną nie sposób było uznać za rażąco niewspółmierną.
Z wszystkich przedstawionych powodów, po częściowym uchyleniu zaskarżonego wyroku i przekazaniu sprawy w tej części do ponownego rozpoznania sądowi I instancji, w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok łączny utrzymany został w mocy, a skazanego zwolniono od wydatków postępowania odwoławczego w oparciu o przepis art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k. z uwagi na jego trudną i nie rokującą poprawy sytuację finansową.